Review

The green hornet *

Regie: Michel Gondry
Met: Seth Rogen, Jay Chou, Christoph Waltz, Cameron Diaz


Zo, de eerste zeperd van het jaar is binnen. En het is meteen goed raak, want The green hornet is een film geregisseerd door de maker van excentrieke films en videoclips Michel Gondry (hij won een Oscar voor zijn briljante scenatio van Etarnal sunshine of the spotless mind) en geschreven door de komische acteur Seth Rogen, die zelf de titelrol voor zijn rekening neemt.

Voeg daarbij nog een grote studio (Sony) die van The green hornet een sterk actieheldenmerk wil maken en je hebt een intrigerende combinatie: superheld, avant garde regisseur en een acteur die van het spelen van charmante losers zijn handelsmerk heeft gemaakt.

Het kruispunt waar deze krachten samenkomen is een ravage; er is werkelijk geen enkel niveau waarop The green hornet werkt. En het feit dat we deze puinhoop in zompig 3D mogen bekijken, helpt ook niet.

Hoofdfiguur in The green hornet is kranteneigenaar Britt Reid die met zijn Aziatische chauffeur Kato als gemaskerde wreker 's nachts het onheil bestrijdt.

Het karakter is ooit ontstaan in een Amerikaans hoorspel in de jaren dertig en kende sindsdien vele gedaantes. Het bekendst werd een televisieserie uit de jaren zestig waarin de actiester Bruce Lee de rol van Kato speelde.

In The green hornet van Rogen en Gondry is de krantenmagnaat Britt Reid een typisch door en door verwend rijkeluiszoontje dat na de verdachte dood van zijn vader opeens eigenaar van een krantenbedrijf is. Op een dag besluit hij, meer uit verveling dan uit een rechtvaardigheidsgevoel, met zijn briljante chauffeur Kato op pad te gaan om het onrecht te bestrijden.

Er wordt een coole auto met talloze gadgets in elkaar gezet (merchandising!) en al spoedig verschijnen de twee op de radar van de lokale crimelord van LA. Deze Benjamin Chudnofsky wordt door Christoph Waltz gespeeld (Inglourious basterds) die vooral snakt naar de dialogen die zijn vorige regisseur, Quentin Tarantino, schreef.

Rogen heeft als scenarist ondermeer problemen met scherpe, geestige dialogen, een verhaal op gang houden en de innerlijke logica van een superheldenverhaal. Zijn side kick wordt met het oog op de grote Aziatische markt door Jay Chou gespeeld, een razend populaire popzanger uit Taiwan, die nog geen fractie van het charisma van grote Aziatische actiesterren als Bruce Lee of Jackie Chan in huis heeft.

Een groot deel van de chaotische ontknoping van de film hangt aan een plotje over een uitspraak van een corrupte politicus die op een bandje staat dat zo snel mogelijk naar de krant moet, alsof het verhaal in de jaren dertig is gesitueerd. Generaties kids met smartphones (bandje? krant?) op zak vragen zich af waarom de held niet even de gebruiksaanwijzing van zijn telefoon heeft bestudeerd.

Maar goed, dat is het ergste niet. Tegen die tijd is The green hornet zijn jonge publiek allang kwijt, al was het maar omdat de actie volkomen ondermaats is.

The green hornet is de eerste grote 3D-film van 2011, nadat we vorige week te horen kregen dat de omzet van bioscopen flink gegroeid is door de duurdere 3D-kaartjes. Dat de film geen overtuigend argument is voor de 3D-actiefilm is een understatement.

Samen met The last airbender en Clash of the titans vormt The green hornet een trio van slechte kermisattracties dat de derde dimensie in de bioscoopzaal om zeep helpt. (MARK MOORMAN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden