Review

The forgiveness of blood ****

Regie: Joshua Marston
Met: Tristan Halilaj, Sindi Laçej


In het in Albanië spelende The forgiveness of blood raakt een gezin totaal ontwricht door de dreiging van eerwraak. Het subtiele drama zoekt het niet in bloedig spektakel, maar in psychologische spanning.

In films over bloedwraak ontbreekt het nooit aan flikkerende messen en rondvliegende kogels, maar de Amerikaanse regisseur Joshua Marston heeft een hekel aan clichés. Dat bewees hij eerder met zijn debuut Maria full of grace, een aangrijpend authentiek portret van een Colombiaanse bolletjesslikster.

Het maken van een tweede film duurde zeven jaar - veel projecten sneuvelden - maar The forgiveness of blood is een uitstekende opvolger. Ook nu weer kijkt Marston achter de buitenkant van een onderwerp waarover veel makkelijke meningen bestaan.

The forgiveness of blood speelt op het Albanese platteland. De zeventienjarige Nik (Tristan Halilaj) wil als hij klaar is met school een internetcafé openen, zijn twee jaar jongere zus Rudina (Sindi Laçej) wil later naar de universiteit, en hun jongere broertje Dren (Elsajed Tallalli) zit op de basisschool. Hun toekomstdromen kunnen de prullenbak in als hun vader (Refet Abazi) bij een ruzie over een stukje land een man doodt en vlucht. Het oudemannenberaad in het dorp vindt het een geschikt geval voor bloedwraak. Of het zelfverdediging was doet er niet toe. De familie van het slachtoffer mag Nik doden als hij zich buiten vertoont. Omdat hij alleen thuis veilig is, kan hij niet meer naar school.

Minstens zo erg: hij kan zijn vriendin niet meer ontmoeten. Rudina loopt als vrouw geen gevaar, zodat zij het werk van haar vader, die als broodbezorger de kost verdiende, moet overnemen. The forgiveness of blood is niet de eerste film, en vast ook niet de laatste, waarin een archaïsche traditie hard botst op de moderne tijd, maar de film springt eruit door de zorgvuldige benadering. Marston, die bij het schrijven van het scenario werd geholpen door de Albanese cameraman en producent Andamion Murataj, vermijdt exotisme en sensatie, zodat het drama een groot gevoel van authenticiteit oproept. Dat jongeren zonder acteerervaring de hoofdrollen spelen - en dat uitstekend doen - draagt daaraan ook bij.

The forgiveness of blood verovert de kijker niet met spectaculaire hoogstandjes, maar vereist aandacht. Wie dat kan opbrengen, ziet een intelligente, gelaagde vertelling over eerwraak, waaruit de kijker zelf de conclusie mag trekken. (Jos van der Burg)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden