The fall **

Regie: Tarsem Singh
Met: Lee Pace, Catinca Untaru, Justine Waddell, Kim Uylenbroek, Leo Bill

In het jaar 2000 maakte de uit India afkomstige clip en commercial regisseur Tarsem Singh zijn Hollywooddebuut.

The cell blijft een buitenbeentje in het seriemoordgenre: Jennifer Lopez begeeft zich via virtuele technieken in het hoofd van een seriemoordenaar, om uit diens onderbewustzijn informatie over een vermist slachtoffer op te diepen. Singhs visie op dat onderbewustzijn herinnerde door het wapperende satijn in monumentaal uitgestorven landschappen aan parfum en autocommercials, waarbij een spectaculair gekostumeerde Lopez de rol van het begeerde product innam.

In de opvolger The fall valt het belang van de bijdragen van kostuumontwerper Eiko Ishioka ook nauwelijks te overschatten. Tussen de twee films van Singh tekende de Japanse voor de kostuums die het Cirque du Soleil in Varekai draagt, eerder won ze een Oscar voor fraaie bijdragen aan Francis Ford Coppola's Dracula. Het mag duidelijk zijn dat The fall niet om realisme draait.

In de film vertelt een zwaargewonde stuntman vanaf zijn ziekbed sprookjes aan een meisje dat haar arm brak, in de hoop dat hij haar tot morfinediefstal kan verleiden. De raamvertelling is gesitueerd in een ziekenhuis in het Hollywood van de jaren twintig, en het is daarom aardig dat Singh (net als Coppola) bij de opnamen van de sprookjesbeelden vrijwel geen moderne trucagetechnieken toepaste.

In plaats daarvan reisde hij met een groep acteurs, kilometers aan wapperend satijn en de kostuums van Eiko Ishioka de hele aardbol over, om de meest betoverende locaties als decor te benutten. Tot de anonieme artdirectors van The fall behoren architecten die eeuwen geleden in India tempels nalieten en boeren die de Javaanse rijstvelden aanlegden. Over het annexeren van een sjamanistisch ritueel deed de filmmaker evenmin moeilijk. Zolang het maar kleurrijk, intrigerend en exotisch was, was er in de montage wel een mouw aan te passen.

The Fall is een wereld omspannende caleidoscoop geworden, en wie dat niet als kitsch maar als kunst wil zien heeft er misschien ook geen moeite mee dat de hapsnapaanpak volstrekt vrijblijvend is. De raamvertelling suggereert dat we een opiumdroom verbeeld zien, maar in tegenstelling tot serieuzere bijdragen aan de cinema narcotica ontstaat er geen moment de indruk dat er een complexe gedachtestroom achter de beelden zit. Integendeel: een prinses mag zelfs verklaren zich 'als een vogeltje in een gouden kooitje' te voelen. Ach gut.

Enige compensatie wordt geboden door het aanstekelijk onbevangen optreden van de Roemeense kindactrice Catinca Untaru. (BART VAN DER PUT)

Trailer
Website

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden