Plus

The Eyes of My Mother

The Eyes of My Mother duurt slechts 76 minuten, maar sommige beelden spoken na afloop nog dagen door het hoofd.

Beeld The Eyes of My Mother

Over het dashboard van een vrachtwagen kijken we uit op een desolate weg in een Amerikaans boslandschap. De trucker luistert naar een murderballad. In de verte doemt een strompelende vrouwengestalte op. Ze gaat midden op de weg liggen. Het zal nog even duren voor we weten wie die vrouw is en waarom ze op het asfalt ligt.

The Eyes of My Mother opent met een vooruitblik op een late scène uit de film, zoals Raw/Grave dat onlangs deed. Ook dit is een confronterende film die wil ontregelen en verontrusten, gemaakt door een nieuwkomer die ongetwijfeld van horrorfilms houdt.

Het in zwart-wit gedraaide debuut van de Amerikaanse videoclipmaker Nicolas Pesce heeft inhoudelijke raakvlakken met twee roemruchte ijkpunten in het genre.

Tijdloos aanzien
Hitchcocks Psycho en Polanski's Repulsion werden ook in zwart-wit gedraaid en zouden heel anders werken indien ze in kleur waren opgenomen. Pesce gebruikt het zwart-wit slim en strategisch, om bepaalde zaken te abstraheren en zijn publiek niet de zaal uit te jagen, maar ook om de tragedie in drie bedrijven een tijdloos aanzien te geven.

De film draait om de wereldvreemde Francisca, die in een isolement op het Amerikaanse platteland opgroeit als enig kind van een Portugese oogchirurg en een zwijgzame Amerikaan.

Pesce maakt inzichtelijk hoe een verstoorde opvoeding, een halsmisdaad en de afzondering haar tot waanzin drijven. De stemmige zwart-witbeelden roepen associaties op met foto's uit oude politiedossiers, zoals we die kennen uit true crime-boeken over beruchte moordzaken.

De film duurt slechts 76 minuten. Dat is lang genoeg: sommige beelden spoken na afloop nog dagen door het hoofd. Het spaarzame gebruik van oude fadoliederen draagt daar zeker aan bij. Pesce komt goed voor de dag: The Eyes of My Mother is een film die je niet snel vergeet, al zou je het willen.

The Eyes of My Mother

Regie Nicolas Pesce
Met Kika Magalhães, Diana Agostini, Paul Nazak
Te zien in Filmhallen, Eye, LAB111

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden