Review

The deep blue sea ****

Regie: Terence Davies
Met: Rachel Weisz, TomHiddleston

In het schitterende, ingetogen The deep blue sea laat een getrouwde vrouw in het grauwe Londen van de eerste naoorlogse jaren zich meesleuren door haar seksuele passie voor een jonge exoorlogspiloot.
Filmmaker Terence Davies legt de driehoeksverhouding meesterlijk op de pijnbank.

Geen filmmaker verbeeldt de Engelse jaren vijftig beter dan zestiger Terence Davies. Over het uitgebluste, uitgemergelde Engeland, dat de oorlog had gewonnen maar de vrede verloren, maakte hij het aangrijpende Distant voices, still lives (1988) en The long day closes (1992).

Beide films kijken in Liverpool door de ogen van een opgroeiende arbeidersjongen naar een deprimerende wereld, waarin mannen hun onvervulde verlangens wegdrinken en frustraties gewelddadig afreageren.
Het doet sociaal-realisme in de stijl van Mike Leigh en Ken Loach vermoeden, maar het gaat Davies omemotioneel realisme.

De films dringen door in de gevoelens van personages in een hypocriete klassensamenleving. Davies' verfilming van het in 1952 door Terence Rattigan geschreven toneelstuk The deep blue sea sluit hier naadloos op aan. De Londense domineesdochter Hester (prachtrol Rachel Weisz) is getrouwd met een rechter (Simon Russell Beale), met wie ze een passieloos leven leidt. Het raakt op drift als ze als een blok valt voor oorlogsvliegenier Freddie (Tom Hiddleston), die na de oorlog problemen heeft om weer een plek in de samenleving te vinden.

De dertiger is agressief, drankzuchtig en egocentrisch, maar Hester kanhemnietweerstaan. Ze vindt bij hem seksueel genot, wat ze verwart met liefde. Als het verschil tot haar doordringt, valt ze in een diep gat. Op begrip hoeft ze niet te rekenen, want haar omgeving wrijft haar in dat ze een ontspoorde vrouwis. The deep blue sea maakt, net als Mike Leighs Vera Drake, de deprimerende, repressieve naoorlogse sfeer aangrijpend voelbaar. (Jos van der Burg)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden