Review

The burning plain ***

Regie: Guillermo Arriaga
Met: Charlize Theron, Kim Basinger

Als in een film de moeren en bouten zichtbaar zijn, is er iets niet goed gegaan. De mozaïekfilm The burning plain is prettig ambitieus, maar we zien de constructie.

Wie is de auteur van een film? De regisseur of de scenarist? De Mexicaanse schrijver en scenarist Guillermo Arriaga vond dat landgenoot Alejandro Gonzales Iñarritú te veel het succes van Amores perros, 21 grams en Babel naar zich toetrok.

Oké, Iñarritu had de films geregisseerd, maar de briljante scripts waren van hem. Na Babel blies Arriaga met een knallende ruzie de samenwerking op en kondigde aan voortaan zelf zijn scripts te regisseren. The burning plain is zijn regiedebuut. Arriaga's signatuur is duidelijk zichtbaar, want ook nu weer raken de levens van een aantal personages met elkaar verknoopt.

Centraal staat een ongelukkige vrouw met een beladen verleden (Charlize Theron). Wat heeft zij te maken met het gezin (met als moeder Kim Basinger) in een Amerikaans-Mexicaans grensplaatsje? En waarom is een Mexicaan naar haar op zoek?

Arriaga bouwt het drama knap op, maar in het tweede uur wordt de film, die schitterend camerawerk bevat van Robert Elswit (There will be blood) steeds gekunstelder. Tegen die tijd valt ook de constructie steeds meer op. We zien als het ware Arriaga hard nadenken over thema's als toeval, schuld en vergeving. De overdosis betekenis leidt tot een veel te nadrukkelijk drama. Als Arriaga aan het einde alle draadjes aan elkaar knoopt - en hij nog een groot konijn uit de hoed tovert - krijgen we definitief het gevoel in een grote doos meccano te zijn gevallen. Wie vertelt Arriaga dat een goede film de indruk wekt dat hij zichzelf vertelt? En dat het scenario niet opvalt in een meeslepende drama?

De vraag komt op hoe Iñarritu dit script zou hebben verfilmd? Zou hij het boven de constructie hebben uitgetild? Een ding staat vast: Arriaga's werk was bij Iñarritu in betere handen. En toch is er een reden om de film wel te gaan zien: Charlize Theron maakt als gedesillusioneerde, door het leven zwalkende vrouw diepe indruk. (JOS VAN DER BURG)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden