Plus

Thaibokser Jorina Baars: 'Ik moet de rust bewaren'

De Nederlandse thaibokser Jorina Baars verdedigt 2 september haar wereldtitel in Amerika. Niet niks voor een vrouw die naast haar sportcarrière dertig uur per week Paradiso beveiligt. 'Sterallures vind ik een beetje jammer.'

'Mijn moeder kijkt niet, ze wordt er zo zenuw­achtig van'Beeld Mats van Soolingen

"Die titel is van mij, die titel blijft van mij," zegt Jorina Baars (27) vol vertrouwen. In Mashantucket, Amerika is de sportvrouw uit Den Helder bezig met haar laatste trainingen. In de boksring van het Foxwoods Resort Casino wacht haar vrijdag de Puerto Ricaanse Angela 'Riptide' Whitley. En Whitley heeft maar één doel: de nieuwe wereldkampioen worden.

In het thaiboksen is het, in tegenstelling tot kickboksen, ook toegestaan je ellebogen in de strijd te gooien. Maar Baars, die zeven was toen ze voor het eerst bokshandschoenen aantrok, staat vooral bekend om haar venijnige trappen. De rake kicks in het gezicht en op de borst van Cris Cyborg leverden Baars in maart 2014 de wereldtitel op.

Voor alle duidelijkheid: 'mindere' resultaten betekenen bij Baars op z'n slechtst gelijkspel. Een wedstrijd verliezen doet ze niet. Haar score bij het thaiboksen staat op veertig wedstrijden gewonnen, drie gelijk gespeeld en nul verloren.

Hoofdpartij
Volgende week zal ze optreden in een zaal met vierduizend boksfans. Haar wedstrijd is de hoofdpartij, terwijl er ook mannen zullen vechten. Die avond staan in totaal vier titels op het spel. "Organisator Lion Fight promoot heel erg het vrouwenboksen. Dat is fantastisch, want er zijn veel goede dames op het moment. Ook in Nederland."

Toch is de aandacht voor het thaiboksen in Nederland nog beperkt. "Amerika is een wereld van verschil met Nederland. Hier loopt niemand achter me aan voor een handtekening. Maar als ik in Amerika een rondje door het hotel loop, roepen ze: 'Jorina, can I take a picture!' Of staat er opeens een oud vrouwtje dat een handtekening wil. Dat vind ik heel bijzonder." Ook de T-shirts die de bokser via haar site verkoopt, gaan bijna allemaal richting Amerika.

Maar naast haar schoenen lopen zal Baars niet doen. Waar tegenstanders bijnamen als 'Cyborg' en 'Riptide' hanteren, is de naam van Baars, die hooguit af en toe 'JoJo' wordt genoemd, weinig intimiderend. "Ik gebruik
gewoon lekker mijn eigen naam. Dat is toch wie ik ben? Die sterallures vind ik altijd een beetje jammer."

In dat opzicht is de houding van Baars in de ring niet heel anders dan voor de deur van Paradiso, waar ze het bewakingsteam coördineert. "Ja, officieel stuur ik de boel aan. Maar het is niet alsof ik de baas over ze speel. Er moeten gewoon dingen worden gedaan en ik draai net zo hard mee als de rest van de ploeg."

Want wereldtitel of niet, leven van de sport zit er niet bij. "Was het maar zo'n feest. Dan zou ik altijd aan het trainen zijn. In deze sport moet je het van sponsors hebben. Door die van mij kan ik nu een maand vrij nemen om te trainen."

Afvallen
Voor Baars betekent dat zes dagen in de week twee tot drie keer per dag sporten bij haar sportschool in Den Helder. In Amsterdam traint ze met kickbokser Marco Piqué, de huidige thaibokskampioen in de middengewichtklasse bij de mannen. "Ik moet voor september nog 4,5 kilo afvallen om onder de 65 te komen."

En dat allemaal voor een wedstrijd van maximaal vijf rondes, die elk drie minuten duren. Niet meer dan vijftien minuten dus. Een gebeurtenis waar haar moeder nu al tegenop ziet. "Ze kijkt niet en wil ook niet weten hoe laat ik precies vecht. Daar wordt ze zo zenuwachtig van. Dus is zij de eerste die ik bel na een wedstrijd. Om te vertellen dat het allemaal goed ging."

In haar sportschool zetten ze wel de wekker en ook haar Paradisocollega's zitten waarschijnlijk aan het scherm gekluisterd. "Bij Paradiso vinden ze mijn sport superstoer. Vorige keer hebben ze, nadat ze de tent hadden gesloten, 's ochtends vroeg met z'n allen achter de laptop gekeken."

Beveiliger is geen gewelddadig beroep, verzekert Baars, maar toch zijn er veel overeenkomsten met de vechtsport. "In de ring leer je ook gedoseerd vechten, om de rust te bewaren. Als je er als een dolledwaas ingaat, laat je gaatjes open. Die beheersing kan ik in Amsterdam goed gebruiken. Als er 's nachts weer eens iemand tegen me staat te schreeuwen, denk ik gewoon: ze hebben het niet tegen mij, ze hebben het tegen mijn pakkie."

'Als er 's nachts weer eens iemand tegen me staat te schreeuwen, denk ik gewoon: ze hebben het niet tegen mij, ze hebben het tegen mijn pakkie'Beeld Mats van Soolingen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden