Terug achter het ijzeren gordijn in metro Boedapest

Alsof de tijd een halve eeuw heeft stilgestaan, zo ziet het openbaar vervoer van de Hongaarse hoofdstad Boedapest eruit. Als je eenmaal gewend bent aan de herrie, het gepiep en gekraak van de stokoude trams, bussen, treinen, trolleybussen en metro's, blijkt de stad een zeer fijnmazig stelsel te hebben van openbaar vervoer dat je tegen vooroorlogse prijzen ook nog eens overal brengt waar je ook maar zou willen zijn.

Coen Brandhorst
Piepend, krakend en roestig, maar de metro van Boedapest rijdt altijd en komt elke twee tot drie minuten. Beeld AD
Piepend, krakend en roestig, maar de metro van Boedapest rijdt altijd en komt elke twee tot drie minuten.Beeld AD

Iedere keer als de HEV (een kruising tussen metro en trein, waarmee dagelijks tienduizenden bezoekers van het Szigetfestival aan- en afgevoerd worden) bij een station optrekt lijkt het erop alsof de machine zijn laatste doodsrochel uitslaat. De nogal gammel ogende en ernstig gedateerd uitziende trein zet zich met een slakkengangetje in beweging om vervolgens toch weer heelhuids aan te komen op de plek van bestemming.

Pas op bij uitstappen! Soms ligt het perron een centimeter of 80 lager dan de treeplank, waardoor er een heuse klauterpartij nodig is bij het in- en uitstappen. Oudere mensen moeten weleens worden geholpen bij het in- en uitstappen en voor rolstoelers is de trein al helemaal een no go area. Had men soms geen invaliden ten tijde van het communistisch regime?

Het 'Funky' seventies-interieur van de HEV-trein. Beeld AD
Het 'Funky' seventies-interieur van de HEV-trein.Beeld AD
Metrolijn 2: Een overdaad aan lampen. Beeld AD
Metrolijn 2: Een overdaad aan lampen.Beeld AD
'Gaat ie het houden?', lijkt deze passagiere van de metro te denken. Beeld AD
'Gaat ie het houden?', lijkt deze passagiere van de metro te denken.Beeld AD

Ook in de metro veel trommelvliezen teisterend gepiep en gekraak. Merkwaardig is ook het klokje op ieder station dat aangeeft hoelang geleden de vorige trein vertrok. Lang wachten is er overigens niet bij. Binnen twee tot drie minuten verschijnt alweer de volgende. Het materieel mag dan oud en versleten lijken, de dichtheid van de dienstregeling is in ieder geval ongeëvenaard.

De ondergrondse stations lijken soms wel gemodelleerd naar de Londense, met immens lange en steile roltrappen. De trap en de band lopen (natuurlijk) niet helemaal synchroon, waardoor je bij het naar beneden gaan steeds het idee hebt dat je voorover valt. Er waait bij tijd en wijle een verkoelende storm door de ondergrondse gangen. Van airconditioning in de treinstellen is geen sprake, het zou geen overbodige luxe zijn bij temperaturen die oplopen tot boven de dertig graden.

Maar toch, na enkele dagen ga je houden van het OV in Boedapest, je kan niet met, maar je kan zeker niet zonder het systeem, dat je voor een appel en een ei overal brengt.

De tram heeft nog het meest weg van het historische lijntje van de RET in Rotterdam Beeld AD
De tram heeft nog het meest weg van het historische lijntje van de RET in RotterdamBeeld AD
Als de metro arriveert raast er windkracht 7 door de tunnels. Beeld AD
Als de metro arriveert raast er windkracht 7 door de tunnels.Beeld AD
Immens lange en steile roltrappen in de metrostations. Beeld AD
Immens lange en steile roltrappen in de metrostations.Beeld AD
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden