Tennisser De Bakker moet wachten op tegenstander

Umpire Soeren Friemel, blij dat hij even staat, stelt Isner (l) en Mahut voor de strijd te staken. Foto AP

LONDEN - Thiemo de Bakker bezorgde zichzelf gisteravond op Wimbledon overwerk. De vrije uren die het hem gisteren kostte, werden echter keurig uitbetaald: 6-7, 6-4, 6-3, 5-7, 16-14. Daarmee mocht de kopman van het Nederlandse tennis zich gelukkig prijzen, want lang niet iedereen kreeg loon naar werken.

Santiago Giraldo, de Colombiaan die hem in de eerste ronde tot de extra krachtsinspanning had gedwongen, kwam er - uiteraard - bekaaid vanaf. Hij was daarentegen niet het belangrijkste slachtoffer van een, naar achteraf bleek, historische dag op The All England Club.

Die beklagenswaardige eer was immers weggelegd voor de Amerikaan John Isner en Fransman Nicolas Mahut, de onverschrokken krijgers die samen records verpulverden en daarmee elke prestatie overschaduwden maar er nog helemaal niets aan overhielden.

Alle typeringen die je immers normaliter op de overwinning van De Bakker zou kunnen loslaten, vielen in het niet bij de verrichtingen van de komende tegenstander van de Nederlander, ofwel de geschiedschrijver.

Hem een man van de lange adem noemen of zijn partij als een marathon omschrijven, bij Isner of Mahut hoefde je niet met die superlatieven aan te komen. Vermoeid? Kom op zeg, zouden ze hoogstwaarschijnlijk bij de bekentenis van De Bakker tegen de journalisten gedacht hebben.

En geef ze eens ongelijk. Want de wijze waarop beide matadoren zich gisteravond op baan 18 manifesteerden, grensde aan het onwaarschijnlijke en leverde dankbaar voer voor toekomstige quizvragen op. Langste set (zeven uur en zes minuten) én wedstrijd (negen uur en 58 minuten) ooit? Hoogste aantal games in één set (118) én in een partij (163) ooit? Hoogste gezamenlijke aantal aces (193) én gewonnen punten (881) in een en hetzelfde duel? Isner en Mahut tekenden voor die wereldwijde grensverleggingen. En dat, geloof het of niet, betreft slechts een tussenscore. Want bij de gelijke stand van 59-59 werd de titanenstrijd, net als een etmaal eerder, vanwege de invallende duisternis gestaakt. Wordt vandaag ongetwijfeld vervolgd, tenzij een van de twee kemphanen zijn bed niet meer uit komt.

Toch is het onterecht het resultaat van De Bakker achteloos weg te strepen tegen de unieke marathonpartij. Daarmee zou zijn doorzettingsvermogen, dat vooral, worden tekortgedaan. Want als De Bakker iets deed, dan was het ruggengraat tonen. En derhalve definitief afrekenen met de vooroordelen die hij in het verleden over zichzelf afriep.

Het zondagskind De Bakker ontpopte zich, na zijn onverwachte machtsgreep in het enkelspel in het juniorentoernooi van Wimbledon in 2006, tot een zorgenkind. Het korset van het topsportbestaan knelde te veel om zijn pezige lichaam. De offers die hij als beginnend prof zou moeten brengen, kon hij niet opbrengen. Dagelijks werken aan zijn fysiek, letten op zijn voeding en het inbouwen van voldoende (nacht)rust: De Bakker had er een broertje dood aan.

Zo snel als De Bakker op het schild werd gehesen, donderde hij ook weer van zijn voetstuk. Het zou niets meer met hem worden. Zijn overlevingsinstinct werd daarbij echter danig onderschat. Want uitgerekend op het moment dat hij door velen werd afgeschreven, begon de opmars die vooralsnog niet tot stilstand lijkt te komen.

De Bakker nestelde zich dit jaar niet alleen in de mondiale top-50, maar hij behoort tijdens de grandslamtoernooien niet langer tot de eerste afvallers. Op Roland Garros drong hij onlangs al tot de derde ronde door en in Londen staat hij alweer bij de beste 64. De carrière van het 21-jarige talent komt dus ontegenzeggelijk tot wasdom.

Op het tactische vlak was het misschien niet al te best wat De Bakker liet zien, aangezien zijn strategie meer weg had van spelen op gravel dan op gras. Maar al doende leert men, doceerde De Bakker naderhand. ''Het heeft gewoon tijd nodig alvorens ik op deze ondergrond écht gevaarlijk kan worden.'' (MARCO KNIPPEN)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden