Ten slotte: straatkrantverkoper Andy (1963-2016)

Andy Giannoudis verkocht de straatkrant Z! en was voor het winkelend publiek bij de AH in de Sarphatistraat een graag gezien gezicht. Maandag overleed hij. "Hij was een meerwaarde voor de buurt."

Giannoudis in 2011. Door zijn verslaving voelde hij zich soms eenzaam.Beeld Fleur Carlier

'Is je haar geknipt?" "Hoe gaat het met je vader?" En: "Leuk jurkje!" De Duitse Andy, zoon van Griekse migranten, was een charmeur die voor iedereen een goed woordje - met accent - over had. 'Wereldberoemd in Oost', de verkoper van straatkrant Z! was voor veel mensen die hun boodschappen deden bij de Albert Heijn in de Sarphatistraat bij het Roeterseiland een bekend en graag gezien gezicht. "Het was een bijzondere man, een beetje een slijmerd, maar wel een hele lieve slijmerd," zegt een buurtbewoonster.

Soms zeven dagen per week, weer of geen weer, stond hij voor de deur om de krant te verkopen. "Hij zei altijd gedag, ook als mensen dwars door hem heen liepen." Mensen lieten tijdens het boodschappen doen de hond bij hem achter, hij lette op de fietsen en ouderen konden bij hem terecht voor praatje over het weer. Hij zorgde voor een bruisend geheel, laat zijn zorgcoördinator van Stichting Z weten. Had hij oploskoffie, sigaretten of een verloopstekker nodig dan namen mensen dat voor hem mee. De buurt zorgde ook een beetje voor hem, daar was hij dankbaar voor. "Hij was niet alleen maar een daklozenkrantverkoper, hij was een meerwaarde voor de buurt."

Negen fietsen
Voor het project Porem van Mokum werd Giannoudis een paar jaar geleden geportretteerd vanwege zijn bijdrage aan de levendigheid van de straat. Hij vertelde toen dat hij in 2000 naar Amsterdam verhuisde, vanwege liefdesverdriet en om een nieuw leven op te bouwen, omdat het hier anders was dan in Duitsland: 'Er was veel meer vrijheid. Alles was nog niet zo mooi opgeknapt, maar Amsterdam was menselijker.'

'Hij is vrolijk, ook al is het soms duidelijk dat hij het zwaar heeft,' schreef Ellin Robles in Het Parool in 2005. Door zijn verslaving voelde hij zich soms eenzaam. In een interview zei hij: 'Ik moet overleven met de beste mogelijkheden. Mij lukt dat hier in Amsterdam, ook al zijn er al negen fietsen van me gejat. En die stonden toch altijd op slot.'

Bij de supermarkt wilden ze eigenlijk alleen Andy voor de deur, vertelt een Albert Heijnmedewerkster: "Hij was een vast en vriendelijk gezicht, we vertrouwden hem en dit was echt zijn plekje."

Gemis
Het laatste half jaar was hij fysiek minder goed in staat om hele dagen kranten te verkopen. Hij had een zware verslaving en was behandeld voor kanker. "Het is ongelofelijk hoeveel mensen er naar hem vroegen en ook nu komen mensen binnen en zeggen dat ze de winkel eigenlijk niet zonder Andy kennen."

Het is een gemis voor de straat, vinden bewoners. "De Sarphatistraat zal minder leuk zijn nu." Over een maand organiseert Z! iets in de buurt om Andy te gedenken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden