Plus

Ten slotte: Arnold van Piekeren (1980-2017)

Arnold van Piekeren was klein, onafhankelijk en een biologieleraar uit duizenden.

Arnold van Piekeren scoorde als leraar een 9,8.Beeld Fenneke Blom

Een verhalenverteller, ambitieus, inspirerend en onafhankelijk: zo beschrijven zijn naasten Arnold van Piekeren. Hij gaf les op het Fons Vitae en deed dat tot hij niet meer kon. De bioloog en docent overleed twee weken geleden op 36-jarige leeftijd aan een longinfectie.

De natuur was zijn lust en zijn leven. Hij had een eigen moestuin waarin hij de gekste soorten kweekte: witte aardbeien en paarse bloemkool bijvoorbeeld. Volgens zijn vrouw Fenneke Blom kwam de docent in Van Piekeren vaak naar boven.

"In een restaurant bestelde Arnold een schaaldierplateau. Zijn tafelgenoten kregen de anatomie van de kreeft van top tot teen uitgelegd."

Hij ging met zijn nichtjes pissebedden en duizendpoten zoeken in de tuin om ze vervolgens onder een vergrootglas te bestuderen. Hij was een echte verhalenverteller.

"Hij kwam met een mooi en wetenswaardig verhaal als ik een plantje aanwees. Dan kreeg ik niet alleen de naam, maar ook de hele familie erbij," zegt Blom. "Als hij het woord had, had hij automatisch een publiek. Iedereen wilde naar hem luisteren."

Blom en Van Piekeren leerden elkaar kennen in hun studentenflat. "Arnold had altijd toevallig nét gekookt als ik langsliep. En liefde gaat door de maag, natuurlijk."

1,13 meter lang
In zijn sollicitatie bij het Fons Vitae bijna acht jaar geleden zei hij dat hij de beste docent ooit wilde worden. Dat hij door een groeistoornis slechts 1,13 meter lang was, maakte niets uit: hij ging gewoon op tafel staan. Arnold wilde een normaal leven leiden en onafhankelijk zijn. Zo had hij een auto en een brommer die waren afgesteld op zijn lengte.

Hij werkte altijd samen met zijn leerlingen, of dit nou om een hoog geplaatst lichtknopje ging of op intellectueel gebied. "Zijn handicap was tegelijkertijd zijn kracht. Hij had een talent voor vriendschappen," vertelt rector David Asser.

Van Piekeren was heel begaan en leerlingen konden altijd bij hem terecht. Zo liep er in de gang altijd wel een groepje leerlingen om hem heen. "Hij wilde het verhaal achter de kinderen weten."

Doceren is kleinkunst
Van Piekeren scoorde een 9,8 op de website Beoordeelmijnleraar.nl. In een interview met Het Parool in 2009 vertelde hij dat hij zijn leerlingen graag entertaint. "Een docent moet acteren. Het is kleinkunst."

Er was geen moment dat Arnold géén lach op zijn gezicht had. Blom: "Er viel altijd wat te lachen met Arnold. Of hij nou een streek uithaalde of een sterk staaltje zelfspot bedreef." Volgens Blom maaide hij met zijn zelfspot het gras voor de voeten van anderen weg, wat respect afdwong.

Van Piekeren zelf over zijn handicap: "Het is de story of my life: mensen zien altijd obstakels op mijn weg. Maar deze ervaring maakte me ook sterk en wijs. Laat je nooit zeggen dat je iets niet kunt."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden