Tegenwoordig word ik geil en opgewekt van coke

Wie niet van opschepverhalen houdt, moet deze column maar overslaan.

Gisteren nam ik heel vroeg het vliegtuig naar Parijs. Om twaalf uur zit ik in restaurant 'La Coupole'. De ober herkent mij. (Dit is een wonder, niemand gelooft mij.) Ik praat vervolgens met acteur J.L., die een rol gaat spelen in onze film, en vraag of hij meegaat naar Nederland. Hij zegt ja.

Ik eet iets met garnalen en ben sentimenteel. Twee tafeltjes verder heb ik met Jean-Paul Sartre zitten praten, in 1971. Die ober weet dat, J.L. weet dat niet. Hoort dat van ober.

Ik drink. Ik drink rode wijn. We gaan met een taxi naar het huis van J.L., in het 19de, en vandaar met een taxi naar vliegveld Charles de Gaulle. Zo wil ik leven, zeg ik tegen J.L. Hij ook.

We zitten even later in een vliegtuig en slapen. In Amsterdam - het is vijf uur - stop ik hem in een hotel en daarna ga ik naar huis. Ik bel mijn vrouw nog even. 'Ben je in Parijs?'
'Nee, in Amsterdam.'
'Ben je dronken?'
'Ja.'
'Hou toch op met drinken!' (Dat heb ik nog niet verteld, maar ik volg een therapie om te stoppen met drinken. Dat gaat niet zo goed. Ik ga daar later columns over schrijven.)

Om zes uur is de kick-off-­party van onze film. De VPRO en omroep Human willen heel graag dat Gijs van de Westelaken en ik een goede politieke serie schrijven voor Nederland 2. Gijs en ik zeggen dat toe.

Ik ben heel moe en vraag aan de portier van het Amstel­hotel - hoe kom ik hier? Geen idee - of hij een gratis kamer voor me heeft. Nee, dat heeft hij niet. Ik maak ruzie. ('Weet u wel dat ik een heel beroemde Amsterdammer ben?!')

L. biedt coke aan. Maar daar word ik tegenwoordig geil en opgewekt van. Dan kan ik helemaal niet slapen. Taxichauffeur Gerry brengt me naar huis. Hij kent mij. 'Kan je de taxi uitkomen?'
'Best wel!'
Starnakel als een Maleier schrijf ik deze column.

CREDITS
Gijs van de Westelaken: Rekening.
Johan L.: In taxi geholpen.
Daan van de W.: Ondersteuning.
Latifa: Ik ben op u verliefd ge­worden.
Regie: Thomas Korthals Altes.
Personeel Amstel: Het spijt me.
Tanne: Sorry.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden