Column

Taxi

THEODOR HOLMAN

Zaterdagavond had ik absoluut een taxi nodig. Ik moest van het Spui naar het Concertgebouw - en ik had maar zestig euro bij me. Dat was waarschijnlijk niet genoeg.

Ik liep naar een geldautomaat, maar die deed het niet. Naar een andere geldautomaat, maar die deed het ook niet. De derde deed het.

Intussen was ik al vlakbij het Leidseplein. Ik pijnigde me de hersens hoe ik de taxi zou kunnen vragen me naar het Concertgebouw te rijden.

Dat is niet eenvoudig: die rit was te kort. Een paar taxi's zouden me dus weigeren, dat wist ik, maar dat vond ik niet zo erg, dat was normaal. Ik overwoog ze te paaien met een goede fooi - maar ja, dat deed ik altijd al, en dat had weinig zin.

Uit ervaring wist ik, dat ik het adres waar ik heen wilde, op de juiste toon moest zeggen. Niet: ''Kunt u me naar het Concertgebouw brengen?'' en ook niet: ''Heren, waarschuwt u even als u klaar bent met uw gesprek?'' Het beste was te wachten tot de heren inderdaad klaar waren met hun conversatie om vervolgens op zachte, vriendelijke toon te vragen: ''Neemt u me niet kwalijk, heren, maar zou u mij, als u dat belieft, en het niet al te moeilijk is, misschien eventueel, als het u welbehaagt, mogelijkerwijs naar het Concertgebouw kunnen rijden? Waar dat precies is, heb ik voor u uitgetekend op dit papiertje. Hier is het Leidseplein, en dan is hier... ziet u wel... het Concertgebouw. Uiteraard is het iets bijzonders dat ik naar zo'n vreemd adres wil dat u niet kent, en ik ben dan ook bereid om voor deze rit, bovenop de ritprijs waarin de fooi al is verdisconteerd, ook nog eens 25 procent extra te geven.''

En dan was het maar afwachten. Omdat ik Nederlands spreek, was de kans klein dat ik meegenomen zou worden, daarom zeg ik er meestal bij: ''Zelf kom ik niet uit Amsterdam, maar uit Nijmegen, en ik ben hier volstrekt onbekend.'' Dan heb ik een kleine kans, dat ik word meegenomen. Maar als je haast hebt, moet je dat weer niet doen, want voor iemand uit Nijmegen duurt Leidseplein-Concertgebouw al gauw twintig minuten.

Ik ben maar gaan lopen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden