Plus

Tanna vertelt een Romeo en Julia verhaal in de Stille Zuidzee

Documentairemakers Martin Butler en Bentley Dean vertellen samen met de bewoners van een dorpje op een eiland in de Grote Oceaan een waar gebeurt verhaal over twee geliefden.

De geliefden Wawa en Dain kiezen voor elkaarBeeld -

Tanna is de eerste film die werd opgenomen in de Republiek Vanuatu, een eilandengroep in de Grote Oceaan nabij Australië, die tot aan haar zelfstandigheid in 1980 bekend stond als de Nieuwe Hebriden. De film ontleent zijn titel aan het vulkaaneiland waarop het verhaal, gebaseerd op ware gebeurtenissen in 1987 maar evengoed mythisch van aard, zich afspeelt.

De ervaren Australische documentairemakers Martin Butler en Bentley Dean werkten voor hun eerste fictiefilm nauw samen met de gemeenschap van het dorpje Yakel. De dorpelingen droegen een verhaal aan uit de recente geschiedenis van hun eiland en acteerden zelf in de filmversie ervan, hoewel velen van hen nooit eerder een camera hadden gezien.

Uitgehuwelijkt
Dat verhaal draait om de twee jonge geliefden Wawa en Dain die voor elkaar willen kiezen en zo tegen de oude tradities van uithuwelijking ingaan. Romeo en Julia in de Stille Zuidzee, zogezegd, behalve dat het feit dat de twee wél uit dezelfde gemeenschap komen hun verbintenis hier juist in de weg staat. Het meisje Wawa, met wier rite van volwassenwording de film opent, moet namelijk worden uitgehuwelijkt aan een lid van een naburige stam, de Imedin, om de verhitte gemoederen tussen de twee dorpen te sussen.

De in Nederland geboren Australische regisseur Rolf de Heer, bekend van zijn films over aboriginals zoals Ten canoes en Charlie's country, krijgt een bedankje in de aftiteling van Tanna. Niet verwonderlijk: zijn manier van werken is duidelijk van invloed geweest op Butler en Dean, en niet alleen omdat een deel van de crew van Tanna eerder aan De Heers films meewerkte. Net als De Heer ontwikkelden Butler en Dean hun film van begin tot eind samen met de inheemse gemeenschap die erin wordt geportretteerd, en net als De Heer zetten de twee zich ervoor in onderdeel van die gemeenschap te worden voordat ze werk van de film gingen maken. De twee woonden een half jaar in Yakel voordat ze überhaupt begonnen met schrijven; in de persmap van de film is zelfs een tamelijk hilarische foto opgenomen van de twee blanke regisseurs met grijzende haren en de drie dorpsoudsten van Yakel - alle vijf gekleed in niets meer dan een traditionele peniskoker.

Tanna

Regie Martin Butler, Bentley Dean
Met Marie Wawa, Mungau Dain, Marceline Rofit
Te zien in Cinecenter, Eye, Rialto

De film houdt zich gelukkig verre van het uitventen van dat soort exotisme. Sterker nog: tegen de tijd dat in de tweede helft van de film een foto langskomt van diezelfde dorpsoudsten op bezoek bij de Britse prins Phillip, zijn het juist de keurige westerse pakken die zij daar dragen die onnatuurlijk aandoen. Dat spreekt voor de zorgvuldige opbouw van Tanna, waarin we langzaam worden ondergedompeld in de leefwereld van deze stam en de wegen van de Kastom, de eeuwenoude tradities die deze gemeenschap nog altijd naleeft.

Blijvende gevolgen
De film begint met een idylle: een vreedzaam dorp vol spelende kinderen die gierend van de lach rondrennen. Vervolgens krijgen we de vijandelijke stam, de Imedin, te zien en leren we de jonge geliefden Wawa en Dain kennen, die tegen de traditie in voor elkaar willen kiezen. Zo komt er gaandeweg steeds meer op het spel te staan.

Onze gids in deze wereld is het vrolijke, brutale meisje Selin (Marceline Rofit), die zich weinig aantrekt van de traditionele sekseverhoudingen: het eerste wat we haar zien doen, is de peniskoker van een van haar jonge vriendjes stelen. Door haar wijd open en naïeve ogen bekijken we deze wereld. Het is precies haar neiging om te doen wat ze zou moeten laten die de plot op gang houdt. Dat krijgt extra betekenis aan het slot van de film, wanneer duidelijk wordt dat de acties van Wawa en Dain blijvende gevolgen hebben voor de gemeenschap. Het is de generatie van Selin die daar de vruchten van zal plukken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden