Plus Filmrecensie

Tangerine is een overlevingsstrijd in een groezelige wereld

Gefilmd met iPhones geeft Tangerine een inkijkje in de rauwe prostitutiewereld van twee transgenders. Een even grappige als schurende komedie ­die de kijker in het hart raakt.

Kitana Kiki Rodriguez (m) als transvrouw Sin-Dee

Waarin een klein filmfestival groot kan zijn: aan het ­Leiden International Film Festival de eer dat het de films van de Amerikaanse filmmaker Sean Baker ontdekte.

Toen de maker van The Florida Project vijf jaar geleden bij nog bijna niemand een belletje deed rinkelen, vertoonde dit festival al Bakers film Starlet (2012). Twee jaar later was van hem Tangerine (2015) in Leiden te zien - nu opgenomen in Eye's zomerprogramma Previously Unreleased.

Het veel grotere filmfestival in Rotterdam slaat zich nogal eens op de borst als ontdekker van nieuw ­talent, maar werd bij Baker pas dit jaar wakker bij The ­Florida Project, de zesde film van de regisseur.

Outcasts
Beetje laat, en wat Tangerine betreft onbegrijpelijk, want de in een uithoek van Los Angeles spelende bitterzoete ­komedie, waarbij je niet weet of je moet lachen of huilen, barst van de rauwe energie en vertelt een universeel ­verhaal over overlevingskunst en vriendschap. Geen film die je makkelijk over het hoofd ziet.

Dat laatste geldt niet voor de personages in films van ­Baker, want die worden bevolkt door mensen die door de samenleving worden genegeerd. De 47-jarige regisseur maakt geen films over doorsnee ­burgers, maar over outcasts.

In Hollywoodfilms zijn zulke mensen bijna altijd stereotypen en karikaturen - de grofgebekte hoer, de alcoholistische zwerver, de uitgeteerde junk, enzovoort - maar Bakers films nemen deze personages serieus. Ze ­tonen hen als mensen van vlees en bloed met hun sterke en zwakke kanten.

In een interview begin dit jaar in de Filmkrant over The Florida Project noemde Baker zijn voorliefde voor outcasts 'een reactie op wat niet gezien wordt, wat niet ­verteld wordt in andere films'. 'Ik heb nooit begrepen waarom onze industrie zo bekrompen is in de verhalen die ze vertelt. Ik ben juist geïnteresseerd in het horen van verhalen van degenen die niet gerepresenteerd worden.'

Authentiek
Baker kan die verhalen vertellen doordat hij een onafhankelijke filmmaker is, die zelf beslist wat hij maakt. Tangerine is een goed voorbeeld van zijn werkwijze. Het begon met het idee om een op het leven van transgenderprostituees in Los ­Angeles gebaseerde film te maken.

Tangerine

Regie Sean Baker
Met Kitana Kiki Rodriguez, Mya Taylor
Te zien in Eye, Filmhallen

Omdat authenticiteit bij Baker hoog in het vaandel staat, zochten hij en coscenarist Chris Bergoch contact met ­deze vrouwen om over hun ervaringen te praten. De meesten hadden er geen zin in, maar toen ze de sekswerkers Kitana Kiki ­Rodriguez en Mya ­Taylor ontmoetten, hoorden ze niet ­alleen tragikomische anekdotes over hun levens, maar wist Baker ook dat hij twee fantastische hoofdrolspelers had gevonden.

Het resultaat is het overrompelende Tangerine, dat nog geen 150.000 dollar kostte en is opgenomen met iPhones waarop speciale lenzen zaten. Zo kan het dus ook, Nederlandse filmmakers!

In Tangerine hoort transvrouw Sin-Dee (Kitana Kiki Rodriguez) na haar vrijlating uit de gevangenis, waar ze een maandje voor een akkefietje heeft gezeten, dat haar pooiervriend zich in die tijd uitstekend heeft geamuseerd met een andere vrouw.

Komische climax
Als ze met haar vriendin Alexandra (Mya Taylor) woedend naar hem en zijn nieuwe liefje op zoek gaat, denderen we met hen door de wijk en krijgen we een inkijkje in de rauwe prostitutiewereld van ­deze transgenders.

De plot navertellen is ­ondoenlijk, maar de film komt met de dames en een ­Armeense taxichauffeur tot een komische climax in een donutkoffiehuis.

Tangerine, dat vaak oogt als een documentaire, had een loodzwaar sociaal drama kunnen worden, maar Baker heeft een even grappige als schurende komedie ­gemaakt over personages die de kijker in het hart raken met hun overlevingsstrijd in een groezelige wereld.

De dynamische montage, felle kleuren en eclectische soundtrack, van elektronische muziek tot klassiek en jazz, benadrukken de vitaliteit van de transgenders. Dat Tangerine in de kern een ontroerende ode is aan vriendschap en ­solidariteit maakt dat hij bij iedereen een snaar kan raken.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de stadsgids-nieuwsbrief van Het Paroool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden