Column

Talloze interieurs hangen dankzij Blokker vol tekst

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken, waaronder recentelijk nog Ajax, Mijn Club (2015). Elke zaterdag lees je hier haar column uit Het Parool. Vandaag: Nederlanders zijn dol op woordjes.

Roos Schlikker.Beeld Linda Stulic

Voor een televisieprogrammaatje deed ik de afgelopen maanden een serie interviews bij mensen thuis. En of ik nu in Amsterdam-Zuid zat, deep down in Limburg of midden tussen de Drentse weilanden, in alle huizen ­wemelde het van de teksten.

De dingen bij hun naam te noemen, dat is ons grote ­talent. En dan bedoel ik niet alleen op de botte manier waar Vlamingen altijd zo van schrikken ("Dat tapijt hier op kantoor is toch geen gezicht?") of de Geert Wilders roep-zo-hard-je-kunt-in-140-tekenswijze ("Ik laat me niet de mond snoeren!"). Nee, ik heb het over spulletjes.

Nederlanders zijn dol op woordjes. Op de deurmat staat consequent 'Welkom' geschreven, veel woonkamers hebben een schilderij waarin het woord 'Home' verwerkt is, boven de keukendeur hangt vaak, heel verrassend, een bord met 'Kitchen' en in slaapkamers kwam ik het woord 'Love' in allerhande lettertypes tegen, zodat zowel de bewoners van het huis als bezoekers totaal doordrenkt raken van de liefde in dit gezin. Je kunt maar beter helder wezen.

Zelfs de dieren moeten mee in het systeem. Op de hondenmand prijkt een geborduurd 'Dog' en op honderdduizenden drinkbakjes in honderdduizenden Hollandse keukens staat het woord 'Poes'. Want stel je voor dat de heer des huizes thuiskomt na een dag stropdasgestrikt ploeteren, dorst heeft, en zich op zijn knieën laat vallen om met een rap tongetje per vergissing het water van Fluffy op te lebberen. Dat moeten we niet hebben. En dus staat er 'Poes'. En waar nodig 'Cavia'. Of 'Fret'. En op de krantenbak staat 'Krant', op de rommelbak 'Rommel' en op het sleutelbakje in de gang... u raadt het al.

Talloze interieurs hangen vol tekst. Dat is gedeeltelijk de schuld van Blokker die de winkels er mee volplempt, maar er schuilt vermoedelijk nog iets anders achter. Want het huishouden is natuurlijk niets meer of minder dan een manmoedige poging de chaos in ons leven onder controle te houden. En spulletjes met woordjes erop zijn wel zo duidelijk.

Ik kan er schamper over doen, maar de hoge staat van ordentelijkheid die in de meeste woningen met bordjes heerst, krijg ik thuis niet voor elkaar. Nu heb ik de mazzel dat ik getrouwd ben met een man met poetsdwang, wat de boel nog enigszins rechttrekt, maar nu hij een weekje weg is raak ik overspoeld door chaos, troep en bende.

Ik word wakker omdat één van onze babypoesjes in ons bed heeft gekakt, ik ben zo chaotisch dat ik een half uur moet zoeken naar mijn huissleutels om ze uiteindelijk te vinden. In de ijskast. Achter de kruidenboter. En als ik even haastig de voordeur heb opengedaan voor de Zalandoman tref ik mijn jongste schaterend staand op de bank aan, terwijl hij met spinazie de letters 'P.O.E.P' op de muur heeft gekalkt. Rotjoch. Als ie nou 'M.U.U.R' had ­geschreven, deden we tenminste nog mee met de trend.

Ik overweeg nu een bordje bij de deur met de tekst 'Huize Takkebende'. Vanmiddag eens kijken of de ­Blokker die heeft.

r.schlikker@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden