Plus

Taekwondokampioen helpt meisjes uit West hun draai te vinden

Taekwondokampioen Samira El Idrissi (25) weet inmiddels dat ze een rolmodel is. Ze helpt meisjes uit West hun draai te vinden met LaForsa: sporten, praten en modeshows organiseren.

Aya (r) was een verlegen meisje toen ze voor het eerst bij Samira El Idrissi (l) kwam, maar dat is nu verleden tijd Beeld Jean-Pierre Jans
Aya (r) was een verlegen meisje toen ze voor het eerst bij Samira El Idrissi (l) kwam, maar dat is nu verleden tijdBeeld Jean-Pierre Jans

Aya (13) was een verlegen meisje toen ze voor het eerst bij Samira El Idrissi (25) kwam, maar van die verlegenheid is niets meer te merken. Aya is welbespraakt, ad rem, lacht uitbundig haar beugel bloot en kan kickboksen als de beste.

Aya, Amara (14) en tien andere meisjes uit West kwamen een jaar lang elke vrijdag naar buurthuis Tagerijn in De Baarsjes. Op vrijdagavond. Eerst sporten - kickboksen en taekwondo - dan kletsen.

El Idrissi richtte de meidenclub - zoals het groepje onderling wordt ge- noemd - vorig jaar op. LaForsa heet haar stichting. Vorige week was de afsluiting van de eerste lichting.

Echt streng
El Idrissi is een indrukwekkende verschijning. Beeldschoon, rustig en welbespraakt. Maar in de ring is ze berucht, want ze verslaat menig man met taekwondo en is zo goed dat vrouwelijke tegenstanders niet meer tegen haar willen vechten.

Daarbij is ze jongerenwerker in Rotterdam en heeft ze meidenclubs in Drachten (waar ze vandaan komt), Rotterdam en Amsterdam.

Zo rustig als ze buiten de gymzaal spreekt, zo hard kan ze schreeuwen tijdens een training, grinniken Aya en Amara.

"Je zou haar moeten horen. Als je niet luistert, gaat ze schreeuwen en moet je opdrukken. En iedereen moet dat dan, ze is echt streng." El Idrissi reageert opgetogen. "Ik pak de meiden hard aan, zodat ze buiten weerstand opbouwen."

El Idrissi is een rolmodel, maar daar kwam ze een paar jaar geleden pas achter. Daarvoor was ze gewoon een jonge vrouw, een studente, die toevallig ook verschrikkelijk goed is in de Koreaanse vechtsport taekwondo.

Op een dag zei iemand tegen haar dat ze als jonge Marokkaans-Nederlandse vrouw een voorbeeld zou kunnen zijn voor andere jonge vrouwen - juist voor een groep van 12-jarigen en ouder. "Een moeilijk te bereiken groep," weet ze.

Een ongehoorde schande
In die sportwereld maakte ze overigens al de nodige avonturen mee. Bij gemengde wedstrijden, waar mannen en vrouwen tegen elkaar vechten, weigerden sommige mannen met haar de ring in te stappen.

Verliezen van een vrouw zou een ongehoorde schande zijn. In het begin van haar carrière werd ze naar de tribune gestuurd: vriendinnetjes mogen daar zitten. Ook gehoord: 'Je bent te mooi, tegen jou kan ik niet vechten.'

Daarnaast had ze een modellencarrière. Soms was dat best lastig te combineren. Had ze een blauw oog van een gevecht, moest ze de volgende dag een modeshow lopen. "Ze hebben er toen maar diamantjes overheen geplakt."

Dat ze model en sportkampioen is, helpt bij het motiveren van de meisjes in LaForsa. Maar het gaat El Idrissi vooral om het sporten. "Hun ouders realiseren zich niet genoeg hoe belangrijk sport is. Sommige meiden mogen niet sporten omdat ze 's avonds in het donker naar training moeten."

Bewegingsvrijheid
Er is hoe dan ook een wereld te bevechten voor veel van de meiden die bij El Idrissi komen. "Deze ouders beschermen hun dochters. Maar daardoor hebben ze niet veel bewegingsvrijheid." De meisjes hebben op hun beurt het idee dat ze zo weinig mogen dat ze nog maar weinig informatie met hun ouders delen. "Maar ik wil juist de ouders bij hun leven betrekken," zegt El Idrissi.

Zelf merkte ze als tiener ook dat ze invulde wat haar ouders verwachtten. Ze wist met hard werken als eerste van haar school een stage in het Europees Parlement in Brussel te bemachtigen. Blind ging El Idrissi ervan uit dat haar vader dat niet goed zou vinden. Maar haar vader reageerde totaal anders dan ze dacht. "Hoezo zou je niet mogen? Het is voor je toekomst, dan mag het."

Aya en Amara luisteren aandachtig. Zouden zij later in het buitenland mogen studeren?

"Ik mag pas het huis uit als ik getrouwd ben," zegt Amara. Maar El Idrissi denkt daar anders over. "Deze meiden moeten leren in elk geval te vragen of hun ouders langskomen." Aan het einde van het jaar organiseerde de groep een modeshow. De leden hadden alles zelf geregeld: van de kleding tot de locatie. Wat bleek? Alle ouders kwamen opdagen. De meisjes glommen van trots.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden