Plus

T2 Trainspotting

Gezonde (ex-)junkies mijmeren over de naald in het vervolg van Trainspotting.

Ewan McGregor als Mark Renton en Jonny Lee Miller als Simon (Sick Boy) in T2 TrainspottingBeeld T2 Trainspotting

Ze zeggen dat het leven als een film aan je voorbijtrekt wanneer het einde zich aandient. Het overkomt Mark Renton, in Amsterdam nota bene. De door Ewan McGregor vertolkte Schot liep aan het slot van Trainspotting een nieuw leven tegemoet, met de buit van een drugsdeal en een roemrucht verleden als junkie in Edinburgh. Naar die stad kon hij niet terug: als de naald hem niet de das omdeed, waren het zijn oude maten wel. Want die buit zouden ze eerlijk delen.

Renton, Sick Boy, Spud en Begbie waren heel wat, twintig jaar geleden. We kennen de drie Schotse junkies en de bloedlinke alcoholist nog goed, want hun avonturen in Trainspotting maakten een verpletterende indruk. Danny Boyles verfilming van de gelijknamige schelmenroman van Irivine Welsh werd beeldbepalend voor het Verenigd Koninkrijk, halverwege de jaren negentig.

Herpakt
Met een knipoog naar de aloude strijdkreet Rule, Britannia! maakte het begrip Cool Britannia destijds opgang. Oasis' Wonderwall, live in de openlucht, meegebruld door tienduizend kelen. New Labour in 10 Downing Street. En Trainspotting in de bioscopen, aan de muur en op T-shirts, cd, video en dvd. De film was overal. Danny Boyle had de tijdgeest gevangen in 90 zinderende, krankzinnig energieke minuten.

De regisseur leek daarna moeite te hebben om aan de slagschaduw van het cultureel fenomeen te ontsnappen. Maar hij herpakte zich, met puike films als 28 days later, Slumdog millionaire en 127 hours.

In 2012 mocht hij als maker van de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen de hele geschiedenis van het Verenigd Koninkrijk in een paar uur samenballen.Hij slaagde met vlag en wimpel. Het muzikale bindmiddel werd geleverd door Rick Smith van Underworld, die eerder de eclectische hitlijst van Trainspotting tot een organisch geheel wist te smeden.

Smith doet het opnieuw in het vervolg T2 Trainspotting. Het is een rare titel, die op papier bevreemding oproept maar in de grafisch geanimeerde titelsequentie volkomen logisch is.

Vonkje
De film roept ook gemengde gevoelens op. Is het wel verstandig om een vervolg op een mijlpaal te maken? Moet een filmteam vol uitzonderlijke talenten werkelijk terugkeren naar de collectieve doorbraak, om te kijken of er nog een vonkje overslaat? Het spookbeeld van een goedbedoeld, maar onthutsend rondje Goud van Oud doemt op.

Getuige de uitspraken van Boyle en anderen heeft dat spookbeeld de makers ook beziggehouden. Een vervolg op Trainspotting mocht geen shite worden. Missie geslaagd: T2 is geen bagger. Maar er moet wel vals worden gespeeld om het oude kwajongenskwartet weer bijeen te brengen.

Nooit zagen we gezondere (ex-)junkies van 40+, en dat uitgerekend in een regio waar gedeelde injectienaalden een hoge tol eisten. In de eerste film legde Renton bijna het loodje en stierf een van zijn beste vrienden na een hiv-besmetting.

In de openingsbeelden van T2 treffen we Renton als vanouds rennend aan, maar nu op de tredmolen van een Amsterdamse sportschool. De staccatomontage van tulpen, fietsen, grachten en een koppende Robin van Persie culmineert in Rentons val, die later in de film aan een hartkwaal wordt toegeschreven. Echt ziek of versleten zijn de heren van de zelfkant geen van allen. Ze hebben wel last van oud zeer.

T2 Trainspotting

Regie Danny Boyle
Met Ewan McGregor, Ewen Bremner, Jonny Lee Miller, Robert Carlyle, Anjela Nedyalkova
Te zien in Filmhallen, The Movies, Kriterion, Arena, City, De Munt
****

Terwijl Renton naar zijn vader in Edinburgh terugkeert, is het Begbie (Robert Carlyle) om wraak te doen, want het verraad bij de drugsdeal moet worden ­gewroken.

Nostalgisch
Na zijn gevangenisuitbraak fungeert de psychopaat als een tikkende tijdbom, maar de makers laten hem ook aandoenlijk worstelen met het vaderschap. Spud doet dat ook, en Sick Boy werkt zich als vanouds in de nesten met zijn criminele ambities, met een jonge Bulgaarse vriendin die de heren in het gareel probeert te krijgen.

Terugkerend scenarioschrijver John Hodge ­gebruikt elementen uit Trainspotting en Welsh' vervolgroman Porno (2002) om vier tegendraadse versies van een midlifecrisis te schetsen.

Het resultaat is vaak grappig en bij vlagen ontroerend voor 40-plussers, die de eigen weemoed over een avontuurlijk verleden in de Schotse helden weerspiegeld zien. Renton en Sick Boy mijmeren nostalgisch over hun eerst gedeelde naald, wij denken terug aan hun eerste Trainspotting. Die film was onvergetelijk. Deze toegift is amusant, maar zal vervliegen. Zo gaat dat met het verstrijken der jaren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden