Plus

Syrische vluchtelingen Shant en Hagop op bezoek in Riekerhaven

Shant en Hagop zijn in de Riekerhaven, het woonoord in Nieuw-West voor Nederlandse jongeren en vluchtelingen met een verblijfsvergunning. 'Hier komen we later terug, hoor.'

Hagop (l) en Shant op de kamer van Hassan (r) in de Riekerhaven. Beeld Rink Hof

Vrachtwagens rijden af en aan en werkmannen zijn druk bezig in de Riekerhaven, het voormalige sportcomplex waar statushouders met studenten en werkende jongeren uit Nederland met elkaar in woongroepen wonen. Veel kamers staan nog leeg. Maar in de lange gangen zijn ook veel deuren dichtgetrokken. Het zijn vooral de statushouders die de afgelopen dagen hun kamers hebben ingericht.

Zo mooi
Shant en Hagop verblijven nu een week in de Riekerhaven. Ze hebben hun vriend Hassan Shahoud (21) helpen verhuizen van zijn asielzoekerscentrum in Nijmegen naar zijn nieuwe kamer in de Riekerhaven. Een week lang hebben de twee jongens er de sfeer geproefd.

"Het is hier zo mooi. Vijf vrienden van ons wonen hier. Zij kunnen nu studeren en werken," zegt Hagop. Er is geen greintje jaloezie te bespeuren.

Shant: "Ja, natuurlijk zouden wij hier ook dolgraag willen wonen. Dit is perfect. Een studentenplek. Geen families, just guys en tussen onze vrienden. En het is ook goed om tussen de Nederlandse jongeren te wonen. Zij kunnen ons met allerlei zaken helpen."

Hagop: "We hebben meer bewoners leren kennen. Een grappige Turkse jongen die ons straattaal leerde. Fawaka (hoe gaat het?) en samsa (wat is er?). En Nederlandse woorden: begrijp je?"

Leuke sfeer
Shant en Hagop kennen de weg op het complex dat begin deze maand openging. Ze laten de woongroep van Hassan zien: de gezamen­lijke woonkamer, het balkon en de buitenruimtes. Shant: "De sfeer is hier leuk. Iedereen studeert, er zijn feesten en in de ochtend zie je niemand."

De jongens lopen Hassans kamer binnen, die inmiddels is ingericht. Er staat een bed, bank en een kleine tafel met twee stoelen. "We hebben de muren geverfd en het tapijt gelegd," zegt Hagop. Op het keukenblad staat een magnetron en tegen de muur een onuitgepakte weekendtas.

Omdat Hassans neef Abdul vannacht in de kamer sliep, hebben Shant en Hagop bij een andere vriend in het complex gelogeerd. Ze hebben Hassan ontmoet in de Wethouder Verheijhal in Oost, waar de vluchtelingen vorig jaar tijdelijk werden opgevangen. "We zijn tegelijkertijd aangekomen in Nederland, maar Hassan heeft zijn visum al," zegt Shant.

Visum
Shant en Hagop hebben geen idee wanneer zij hun visum krijgen. Shant laat een appje zien van een Nederlandse vriendin die zich over de jongens heeft ontfermd. "Zij heeft contact gezocht met een advocaat. Die liet weten dat we er niet op hoeven te rekenen dat het voor september gebeurt, en dat we ons visum misschien pas in januari krijgen."
Shant en Hagop doen sinds kort vrijwilligerswerk voor de Refugee Company in de Wibaut­straat. Of die misschien iets voor hen kan doen? "Ik weet het niet," zegt Shant.

De buurvrouw van Hassan, de 20-jarige Jeske Baart, student hotelmanagement komt net uit haar kamer. Ze heeft Hassan, Shant en Hagop pasgeleden leren kennen. "We waren aan het klussen in onze kamers. Hassan heeft me gisteren geholpen met de wifi. Ik ben er zelf niet zo handig in. Als hij straks hulp nodig heeft, kan ik hem helpen."

Tevreden
Shant en Hagop willen nog graag even met Hassan op de foto. Ze gaan in een rijtje op het nieuwe kleed staan. "Eerst jullie schoenen uittrekken," zegt Hassan, terwijl hij nog snel de sprei op zijn bed rechttrekt. Hassan is zeer tevreden met zijn onderkomen.

"Ik ging vanuit Amsterdam naar een asielzoekerscentrum in Nijmegen. Daar was het zo verschrikkelijk. Er waren spanningen en het was er koud. We hebben toen veel demonstraties gehouden. Ik weet niet of het toeval is, maar ik denk dat ik daarom nu mijn visum heb en hier kan wonen."

Shant en Hagop kunnen nog één nachtje blijven. Dan moeten ze terug naar hun asielzoekerscentrum in Katwijk. Met forse tegenzin. "We willen eigenlijk niet terug, het is hier zo leuk," zegt Hagop.
Shant: "In Katwijk heb je helemaal niets. Maar we moeten erheen om onze wekelijkse stempel te halen. Maar we komen hier later nog terug hoor."

De Syrische Mohammed Alobid (18) uit Aleppo belandde in Amsterdam. Het Parool volgt hem en zijn eveneens gevluchte vrienden Shant en Hagop, beiden 19. Mohammed is doorgereisd naar Zweden. Dit is deel 18 in de serie. Lees hier de voorgaande delen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden