Plus

Syrische vluchtelingen Shant en Hagop hebben eigen huis in zicht

Shant en Hagop zitten nu in het asielzoekerscentrum in de voormalige Bijlmerbajes. Eindelijk terug op het honk, terug in hun geliefde Amsterdam.

Shant (r) en Hagop in de kamer van Hagop. Binnen een maand zullen ze een verblijfsvergunning krijgen Beeld Rink Hof

Voor het eerst in ruim een jaar hebben Hagop en Shant, die op noodbedjes in kantoorruimtes en in stapelbedden in oude scholen en asielzoekerscentra hebben gebivakkeerd, ieder een eigen kamer. Ze hebben een eenpersoonsbed, een tv en een wc op de kamer. De privacy bevalt de twee neven goed.

Dat het een cel van de oude Bijlmerbajes is, vinden ze geen enkel punt. Ze zijn tenminste weg uit het troosteloze asielzoekerscentrum in Katwijk, dat niet veel meer was dan een stel verwaarloosde barakken.

Maar veel belangrijker: ze zijn terug in hun geliefde Amsterdam, waar ze een toekomst willen opbouwen, waar veel van hun vrienden zijn en waar volop vertier en afleiding is.

Schoonmaakschema
In de kamer staat een tafeltje met een stoel. De tv hangt in een hoek en naast de tafel staat een koelkast met blikjes kikkererwten, tomaten­puree, een pak roze koeken en sla. De weinige spullen die Hagop in een jaar en drie maanden heeft verzameld, liggen onder het bed.

Op het tafeltje ligt het boek Nederlands voor Syriërs. "Fijn, zo'n tafel," zegt Hagop. "Ik kan hier lekker leren." Hij heeft al heel wat zinnetjes vertaald: hoe lang bent u er al, hoe lang blijft u. Hij wil straks de lessen Nederlands in het asielzoekerscentrum gaan volgen.

In een kast staat een pan, die Hagop in een tweedehandswinkel op de kop heeft getikt. Hij loopt naar de keuken op de afdeling waar hij met Shant zijn eigen potje kookt. Een medewerkster van het asielzoekerscentrum loopt net langs en duwt hem een schoonmaakschema in handen. Hij is binnenkort weer aan de beurt.

Naar Amsterdam
De twee hoorden ruim twee weken geleden van het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) dat ze zouden worden overgeplaatst, omdat het Katwijkse asielzoekerscentrum waar ze ruim acht maanden verbleven, zou worden gesloten.

Shant: "Ik vroeg of we naar Amsterdam konden gaan. Ze hebben toen onze kerk gebeld, maar of dat geholpen heeft? Dat weten we niet. De Armeense vrouw van het COA kwam ons later vertellen dat het was gelukt. We waren zo blij. Nu zitten we tussen onze vrienden die we in de opvang in de school in West hebben leren kennen."

Dromen
Shant en Hagop hebben sinds ze in Nederland zijn aangekomen weinig gedaan. Hun leven, zeggen ze, heeft gewoon stilgestaan. Maar ook als ze van tevoren hadden geweten hoe ze ruim een jaar zouden leven, waren ze uit Aleppo gevlucht.

De ontwikkelingen in Syrië - de Syrisch-Russische strijdmachten heroverden de laatste weken grote delen van Aleppo - volgen ze wel, maar een dagelijks gespreksonderwerp is het allang niet meer.

Shant: "We weten wel wat er gebeurt, maar we spreken er nauwelijks nog over. We hebben nog weinig vrienden daar. Bovendien verandert er toch niets. Er zal altijd oorlog zijn. Aleppo was ons vorige leven."

De mannen hebben iets anders aan hun hoofd. Ze hebben gehoord dat ze binnen een maand een verblijfsvergunning krijgen. Een eigen woning is dan de volgende stap. Ze komen bij vrienden in de Riekerhaven over de vloer, waar status­houders met Nederlandse jongeren samenwonen. "Zoiets zou heel mooi zijn natuurlijk."

Nog steeds contact
Ze hebben ook nog steeds contact met Mohammed, met wie ze samen vluchtten en die in Zweden woont. "Hij heeft kort geleden een verblijfsvergunning gekregen en is heel blij. Mohammed zat er ook een beetje doorheen. Nu wil hij ons komen opzoeken."

Shant en Hagop zien er allebei een stuk beter uit dan enkele maanden geleden. Ze geloven in een mooie toekomst. Hun dromen hebben ze nog steeds. Ze zijn van plan om weer naar de Armeense kerk in Amsterdam te gaan.

In Hagops kamer staan twee pakken kerstkaarsjes. Ze zijn nog ingepakt. Hagop heeft ze van een vriendin, een oudere vrouw uit Amstelveen, gekregen. "Nee, een kerstgevoel hebben we niet. Elke dag is tot nu toe hetzelfde."

De Syrische Mohammed Alobid (destijds 18) uit Aleppo belandde in september 2015 in ­Amsterdam. Het Parool volgt hem en zijn ­eveneens gevluchte vrienden Shant en Hagop, inmiddels 19 en 20. Mohammed is doorgereisd naar Zweden.

Lees ook: Syrische vluchtelingen Shant en Hagop proberen positief te blijven [+]

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden