Serie

Syriërs Shant en Hagop: Het is zo fijn om verder te gaan

Shant en Hagop verlaten Amsterdam. Vrijdag vertrokken ze met de bus naar een nieuwe opvanglocatie in Wageningen. Vol goede moed trekken de twee jongens verder.

Shant en Hagop op hun kamer aan de Schipluidenlaan in Nieuw-West, vlak voor hun vertrek naar Wageningen. 'In onze kamer wonen goeie mensen. Ik zal ze missen.'Beeld Rink Hof

Shant en Hagop zijn opgetogen en blij met de nieuwe fase die zich begin deze week heeft aangediend. Ze sturen een app met een foto van hun document: You have a transfer to Wageningen at 5-2-2016.

'Nu kunnen we beginnen aan onze toekomst. We moeten ongeveer een maand in Wageningen blijven, en dan gaan we door naar nog één ander kamp. Daar geven ze ons een visum. Ik denk dat we dan acht maanden later een huis krijgen,' zegt Shant. 'Ik ben zo gelukkig. Het is fijn om verder te gaan. We kunnen hier in Amsterdam helemaal niets doen. We zitten maar in onze kamer.'

Privacy
De 'kamer' - een klaslokaal - in hun 'camp' - voormalige school - staat vol met zes stapelbedden, nog een gewoon bed, tassen en andere spullen. Een stuk of acht mannen tussen de achttien en dertig hangen op de bedden of stoelen. Enkelen hebben een deken voor het onderste bed gespannen, zodat ze nog wat privacy hebben. Een van de mannen draait een sjekkie met een apparaatje. In de hoek staan drie waterpijpen en op een bed ligt een föhn.

'In onze kamer wonen goeie mensen. We zijn allemaal broers,' zegt Shant. 'Ik zal ze missen.' Hij laat op zijn telefoon, geleend van een vriend, een foto van een groot gebouw in Wageningen zien. 'Hier komen we. Kijk, hoe mooi het eruitziet.'

De jongens gaan ervan uit dat ze vanwege hun Armeense afkomst een visum krijgen waarmee ze de rest van hun leven in Nederland kunnen blijven wonen. Een leven in Nederland zien ze helemaal zitten. Shant wil graag aan zijn voetbalcarrière beginnen en Hagop ziet uit naar Nederlandse les, zodat hij straks een opleiding tot politieagent kan volgen. Nooit willen ze meer in Syrië wonen, hooguit gaan ze er een keer op bezoek. Shant: 'Ik geloof niet dat er vrede in Syrië komt, maar wie weet, misschien over tien of twaalf jaar.'

Verschillende culturen
Ze hopen dat ze later weer terugkomen naar Amsterdam, want het liefst willen ze zich hier vestigen. 'We kennen het centrum van de stad en de omgeving van de Arena. Hier wonen allemaal mensen van verschillende culturen. Dat vinden we fijn.'

Een paar dagen geleden hadden ze nog een ontmoeting met een bestuurslid van de Armeense kerk. Dikran Migdesyan is medeorganisator van de European Armenian Games (EAG), een sporttoernooi voor Armeense jongeren dat elk jaar met Pasen wordt gehouden, en waar zeshonderd jongeren aan deelnemen. Het bestuurslid van EAG nodigt de twee jongens uit om ook mee te doen: hun verblijf en aanmelding worden gesponsord, zodat ze niets hoeven te betalen. Hagop en Shant glunderen als de man uitlegt hoe het programma eruitziet: een verblijf in een viersterrenhotel, twee grote feesten en drie dagen sporten.

Migdesyan: 'Alle deelnemers van dit toernooi waren ooit vluchtelingen uit het Midden-Oosten. Ze hebben hetzelfde meegemaakt als deze twee jongens en hebben hier ook een nieuw leven moeten opbouwen. Wij willen Shant en Hagop positieve verhalen meegeven en ze helpen hun ambities te bepalen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden