Plus filmrecensie

Sympathiek Coldplay is het ook maar gewoon overkomen

De documentaire A Head Full of Dreams toont hoe Coldplay van een club bleue studenten uitgroeide tot de grootste band ter wereld. Hij draait woensdag eenmalig in 99 bioscopen.

Chris Martin voorspelde in 1998 al - toen nog met beugel - dat Coldplay groot zou worden Beeld Lucy Nicholson/Reuters

Opvallend weetje: Coldplays laatste album A Head Full of Dreams werd deels opgenomen in de slaapkamer van de zoon van Chris Martin. De camera kijkt er binnen. Eenvoudige ruimte met een houten ledikantje, keurig Brits behangetje en.. hé.. Beyoncé achter een microfoonstandaard. Ze zingt Hymn for the Weekend.

Het leven van een rockband van het niveau van Coldplay - gevulde stadions van Bangkok tot Buenos Aires - blijft een dankbaar onderwerp voor documentairemakers. Mat Whitecross maakte er al eentje over Oasis, met uiteraard de tumultueuze broederband van Noel en Liam Gallagher als dominerende plotlijn.

Slungelige postpubers
A Head Full of Dreams, morgen eenmalig te zien in 99 Nederlandse bioscopen, is een moeilijker project. Het verhaal van de vier Londense college-studenten die de grootste band ter wereld werden, kent geen grote pieken en dalen.

Uiteraard, ze maken weleens ruzie, vertellen de bandleden aan de camera, maar waarover blijft onduidelijk. De vier zijn zich te goed bewust van het belang van hun onderlinge chemie om die in de waagschaal te stellen met monomaan rocksterrengedrag.

In plaats daarvan richt Whitecross zich op het succes van de band, die twintig jaar geleden zijn eerste platencontract tekende en afgelopen jaar met de tournee rond A Head Full of Dreams in de top drie van best bezochte concertseries ooit terechtkwam.

Belangrijk voordeel voor de filmer daarbij is dat hij de bandleden als late tieners al leerde kennen. Zo is hij vanaf de eerste repetitie getuige van hun metamorfose tot supersterren.

Je moet wel een groot voorstellingsvermogen hebben om in de vier slung­elige postpubers van toen de troonopvolgers van U2 te herkennen. Grappig zijn beelden uit 1998 waarin zanger Chris Martin - plaatjesbeugel, vaal T-shirt rond het magere lijf - zich tot de camera richt. Hij voorspelt de toekomst van de band, die dan nog The Coldplay heet. "Houd ons in de gaten. Over vier jaar zijn we huge!"

99

De documentaire over Coldplay is morgen eenmalig te zien in 99 bioscopen in Nederland.

Zoals vaker maakt Martin er een grapje van. Niettemin toont het volgende shot de menigte van het festival Glastonbury. Het is vier jaar en drie dagen later: Coldplay treedt op op het hoofdpodium. Het is het begin van een sprint naar wereldroem.

Regenboogtinten
Dankzij de luchtige toon van Martin, die zijn eigen prestaties relativeert tot er amper iets overblijft, en de onschuldige beelden uit bedompte oefenlokalen lukt het Coldplay steeds perfect de rol te spelen van een clubje outsiders. Een groepje vrienden dat het ook allemaal maar is overkomen. De marketingmechanismes waarvan een band van dit formaat onherroepelijk ook deel is, blijven buiten beschouwing.

In de wereld van Coldplay wordt veel gelachen en gedanst. En muziek gemaakt uiteraard. De beelden van de laatste in regenboogtinten gedecoreerde wereldtournee spatten dankzij vliegende camera's van het scherm. Het maakt van de documentaire misschien geen diepgravend document, maar wel een onderhoudende film over een onmiskenbaar sympathieke groep.

A Head Full of Dreams is woensdag te zien in Pathé Arena, De Munt en City.

Op 7 december verschijnt de docu samen met album Live in Buenos Aires op dvd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden