Plus

Surveillant Dennis is de Nachtwacht van Noord

Als iedereen naar huis is, begint het werk van surveillant Dennis (45) van DeltaSafe Groep. Met zijn collega's beveiligt hij ruim 150 panden in Noord.

Dennis en zijn 39 collega's controleren deze kantoorpanden vierentwintig uur per dag. Beeld Marc Driessen

Tegen de skyline tekenen zich uitbundige lichtjes af. Aan de overkant is het jachtige stadsgewoel, het rumoer. Hemelsbreed is het hooguit twee kilometer, maar het lijkt een andere wereld te zijn. Op de Distelweg in Amsterdam-Noord is het doodstil. Geen mens op straat. In de verte vaag het gekabbel van het uitvarende Distelwegveer. Aan de hemel een bijna volle maan in een krans van wolken.

Dennis, hoofdbeveiliger van DeltaSafe Groep, is bezig met de sluit- en controleronde bij een bedrijf op de Distelweg. Honderdvijftig ondernemingen op het Cornelis Douwesterrein, de Buiksloterham, de Nieuwendammerham en het Gembo-terrein hebben zich aangesloten bij de collectieve beveiliging van DeltaSafe Groep.

Dennis en zijn 39 collega's controleren deze kantoorpanden vierentwintig uur per dag, in wisselende diensten. Zijn de ramen en deuren goed dicht? Is er niemand achtergebleven op de wc? Verder geen opvallende dingen? Als alles is nagelopen, stelt Dennis het alarm in en sluit hij het gebouw af. In diezelfde nacht volgen nieuwe controlerondes. "Dat is nodig, want in de tussentijd kan er iets veranderd zijn. Een dief slaapt niet."

Een collega rijdt vanavond met de zogenoemde alarmauto; die krijgt meldingen binnen via de alarmcentrale. Dennis loopt rondom een modern kantorencomplex, rammelt aan deurklinken, speurt naar eventuele braaksporen. Dat doet hij bij voorkeur zonder zaklamp, zodat hij zijn zintuigen goed kan gebruiken. Een afwijkende geur, een vreemd geluid, een plotselinge schim; hij is op alles voorbereid.

Beveiliger Dennis: 'Ik ben niet bang en heb een groot rechtvaardigheidsgevoel' Beeld Marc Driessen

Dennis kiest zorgvuldig zijn passen in het overwoekerde gras en omzeilt een paar oude planken, een barbecue en roestige spullen in de duisternis. Rommel waar ondernemers zich even geen raad mee wisten en ze maar achter het gebouw hebben weggemoffeld.

Zo ontdekte hij een keer bij een bedrijf een grote stapel vuilniszakken, waaruit aarde kwam. Hij belde de politie en die zag dat het afval was van een hennepplantage. Die plantage is later dankzij zijn tip opgerold.
Met zijn smartphone scant Dennis verschillende punten die DeltaSafe Groep op de ramen heeft geplakt. Die worden geregistreerd in het systeem, zodat hij kan aantonen dat hij deze plekken heeft gecontroleerd, mocht de klant daar om vragen. Hij geeft met de punt van zijn schoen een schopje tegen een baksteen. "Tja... Die ligt daar zo'n beetje klaar voor kwaadwillenden."

Aangebroken fles sap
Na zijn buitenronde gaat hij het bedrijf in om zijn vaste route te lopen. Hij doorkruist dagelijks zo'n in de steek gelaten pand. In het gebouw zijn alleen nog de restanten van een verstreken werkdag merkbaar. Onverstoorbaar gezoem komt van printers en kopieerapparaten. Dennis tilt de klep op: "Altijd even kijken of er geen vertrouwelijke informatie onder ligt. Als dat wel zo is, stel ik die veilig."

In de toiletruimtes trekt hij alle deuren open. Zo kan zijn collega bij een volgende ronde meteen zien dat er niemand in zit en wordt hij niet verrast. Hij checkt alles tot de ketelruimtes, kelders vol apparatuur, cv-hokken en sprinklerinstallaties aan toe. Lange lege gangen, verlaten kantoortuinen, donkere vertrekken waar alleen de rode cijfers en groene knoppen van draaiende machines zichtbaar zijn onder monotoon gezoem. Is zo'n knop plotseling rood, dan komt Dennis in actie, want dan is er kennelijk iets niet in orde.

Door punten te scannen met zijn smartphone toont Dennis zijn controle aan. Beeld Marc Driessen

Zonder al die mensen gaat er van de werkvloer iets droevigs uit. De ziel lijkt eruit te zijn. Toch dwaalt die nog ergens rond in de sporen van werknemers. Een ingelijste familiefoto, een vaas vol pennen, een aangebroken fles sap, een vergeten jas. Gele briefjes met geheugensteuntjes of huisregels: 'Deze stoel niet verstellen aub!'; 'Deur dichtlaten in verband met koude lucht!'

En overal die even specifieke als onbestemde geur. In elk pand is die anders, zegt Dennis. Een geur die lijkt te horen bij de vloerbedekking, bij wat daarbinnen wordt gemaakt, bij de zeepdispensers op de wc's, bij wie er werken, bij wat ze eten en drinken.

Dennis is al twintig jaar beveiliger en het type man dat in een winkel eerst kijkt waar het brandalarm en de vluchtwegen zitten. En die zich dan beroerd voelt als dat niet helemaal in de haak is. Hij vond zijn roeping in dit vak: "Ik ben niet bang, heb een groot rechtvaardigheidsgevoel en wil graag iets bijdragen aan de veiligheid. Bij onze klanten werken soms vijftienhonderd mensen. Ik ben er verantwoordelijk voor dat zij veilig zijn. Daarom doe ik mijn werk secuur en laat ik niets aan het toeval over."
Ze hebben op zo'n kantoor niet altijd zin in zijn 'gezeur' over de houdbaarheid van een brandblusser, een openstaand bovenraampje of een brandmelder die onhandig achter een deur verborgen zit. Wie druk is met klemborden en 'focussen' heeft wel wat anders aan zijn hoofd. "Ik ben speerpunt én mikpunt. Als er wél wat gebeurt, komen ze meteen naar mij toe om hulp te vragen."

Masculien
Amsterdam telt 85 beveiligingsbedrijven. Vijftien daarvan, waaronder DeltaSafe Groep, hebben het keurmerk van de Nederlandse Veiligheidsbranche. Lang niet alle bedrijven in de stad huren beveiliging in. Als ze dat wel doen, gebeurt dat vaak collectief, bijvoorbeeld op een bedrijventerrein.

's Nachts volgen altijd nieuwe controlerondes. 'Een dief slaapt niet.' Beeld Marc Driessen

"Ondernemers besparen in mindere tijden het eerst op schoonmaak en beveiliging. Dan zetten ze bijvoorbeeld een toezichthouder neer. Dat is meestal een conciërge, maar met échte beveiliging heeft dat weinig te maken." Het tweede kantoor waar hij zijn ronde doet, oogt masculien. Oranje hessen over stoelleuningen, weinig tierelantijnen op de bureaus, voetbalelftalfoto's aan de wand en nergens roze of gele plakmemo's met bitse boodschappen.

Ergens in het pand klinken de hoge tonen van muziek. Dennis opent de deur van een schemerige werkkamer. Op de kast staat een ghettoblaster. Uit de luidsprekers schalt Madonna's Material girl. Het heeft iets huiveringwekkends in een kamer zonder mensen. "De muziek staat hier altijd vierentwintig uur per dag aan." Hij is het gewend.

Gruwel
Een uur later staat hij bij een volgende opdrachtgever in een kleurrijke entourage. Bij een van de werkplekken hangen vlaggetjes en slingers aan het systeemplafond. De bureaustoel is omwikkeld met ballonnen, feestversiering, slierten. De nauwkeurigheid waarmee dat is gedaan, heeft iets aandoenlijks. Maar Dennis moet er niets van hebben. "Dit is echt de gruwel van elke beveiliger. Er hoeft maar een vlaagje wind of airco te zijn en zo'n vlaggetje gaat wapperen." Hij wijst naar het plafond: "Daar zit het oog van het alarm, dus voor je het weet gaat dat af. En dan kom je voor niks."

Nadat hij alle deuren heeft gesloten - compartimenteren heet dat -, zet hij zijn vaste route op een andere etage voort. Een collega van Dennis liep altijd luid te zingen tijdens die controlerondes. Wat kon het schelen? Er was toch niemand en het galmde zo lekker. Dennis heeft dat ook eens geprobeerd, maar toen bleek er toch nog een vrouw te werken. Die keek hem aan of hij gek was geworden.

"Als je zo moederziel alleen in een gebouw rondwandelt, ga je op elk geluidje letten. Ik liep eens op de derde verdieping en was ervan overtuigd dat ik op de vierde etage voetstappen hoorde. Toen ik ging kijken, zag ik niemand. Eenmaal terug hoorde ik het weer. Toch was er niets."
Hij haalt zijn schouders op. "Waarschijnlijk hoorde ik de weerkaatsing van mijn eigen voetstappen." Lachend: "Zo zie je, die stilte maakt je soms ook een beetje gek."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden