Suri-Javaan, minderheid der minderheden

Sinds de dagelijkse uitzending ook via het internet te horen is, trekt radio Bangsa Jawa elke maand bijna een miljoen luisteraars van over de hele wereld. Foto GPD

In de radiostudio onderbreekt deejay Singo het muzikale programma voor een nieuwsbericht: in Kroatië bleek een vrouw genezen van een hartkwaal nadat zij tijdens een bergwandeling door de bliksem was getroffen. Hoe bestaat het, vraagt Singo zich met de luisteraars af. Heel veel luisteraars trouwens, blijkt uit een computeruitdraai met heel veel grafieken: sinds de dagelijkse uitzending ook via het internet te horen is, trekt radio Bangsa Jawa elke maand bijna een miljoen luisteraars van over de hele wereld.

Dat is een duizelingwekkend cijfer, zeker gezien de provisorische omstandigheden waaronder de welzijnsvereniging voor Surinaamse Javanen in Amsterdam moet werken. Gehuisvest in een krakkemikkig pand in de Jacques Veltmanstraat, Slotervaart, verzorgt Bangsa Jawa elke week, naast de radio-uitzendingen, een reeks activiteiten, variërend kookles en de computercursus voor senioren tot exotische onderdelen als Javaanse hofdansen en de vechtsport pencak silat.

Bangsa Jawa is een kleine vereniging, vertelt bestuurslid Carla Soemantha, maar voor de tweehonderd leden van groot belang. ''Onze ouders zijn vanuit Suriname naar Nederland gekomen. Wij delen een bijzondere geschiedenis en cultuur. Het is belangrijk die kennis over te dragen. Aan onze kookcursus doen veel jongeren mee. Maar er staat ook een oude moeder van over de tachtig in de keuken om toe te kijken of de gerechten wel op de juiste manier worden bereid.''

De zorg voor de ouderen is een van de andere speerpunten. Er is veel verborgen armoede en hulp inroepen past slecht in de cultuur. Soemantha: ''Je zult nooit een Javaan tegenkomen bij de voedselbank. Wij leggen huisbezoeken af en helpen de mensen met belastingformulieren en huursubsidie. Wij kunnen ook dóórvragen. Een Javaan zegt nooit nee als je vraagt of alles goed gaat. Daardoor blijven veel problemen verscholen.''

Bangsa Jawa grijpt de drukbezochte soos op vrijdagavond (bami! gamelan! troefcall!) aan om voorlichting te geven over zaken als medicijngebruik, remigratie en de menopauze. Voor de jongeren is er een jaarlijks voetbaltoernooi, voor de senioren een uitstapje, zoals vorig jaar naar Scheveningen, ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan. ''Voor sommigen was het de eerste keer dat zij de Noordzee zagen,'' vertelt Soemantha. ''De ouderen leven hier in een kleine wereld.''

Die ingebakken neiging tot onzichtbaarheid speelt de vereniging ook parten bij het zoeken van nieuw onderdak. Het huidige onderkomen wordt gesloopt en het bestuur is een jaar geleden begonnen aan een lange mars langs makelaars en woningcorporaties, tot nog toe zonder resultaat. ''We krijgen van alles aangeboden, maar voor commerciële prijzen. Wij krijgen 35.000 euro subsidie van de gemeente voor al onze activiteiten. Daarvan kunnen we geen dure huisvesting betalen.''

Bangsa Jawa is ontstaan in Zuidoost, na afloop van een potje voetbal met barbecue na, zoals de meeste dingen in Zuidoost ontstaan. In de zomer van 1983 werd in de garage van de flat Grunder een oprichtingsbijeenkomst gehouden en een bestuur aangewezen. Huisvesting was toen ook al een probleem. In 1985 werd een leeg schoolgebouw aan de Overtoom gekraakt, tot grote ontsteltenis van de autoriteiten. Soemantha: ''Het was de tijd van de Molukse acties. Men dacht dat we terroristen waren.''

Het schoolgebouw werd door de ME ontruimd, en er begon een reis langs tijdelijke onderkomens, verspreid over de stad. De hoop is nu gevestigd op goede huisvesting voor een langere periode. ''Onze voorkeur gaat uit naar Zuidoost,'' vertelt Soemantha. ''Daar wonen onze meeste mensen. En we zijn daar ook bezig een woongroep voor ouderen van de grond te tillen.''

Het bestuur bestookt nu politici. ''Als er de komende weken niets gebeurt, staan we in augustus op straat. Soms denk ik dat het ermee te maken heeft dat we zo'n kleine groep zijn. We zijn een minderheid onder de minderheden, maar we horen er wel bij.'' (PATRICK MEERSHOEK)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden