Plus Filmrecensie

Superjuffie: feministe in een vlakke kinderfilm

De film Superjuffie van Martijn Smits is een superheldenfilm bedoeld om het personage Superjuffie te introduceren, waardoor de film soms een beetje dood aanvoelt.

Superjuffie Beeld -

Superjuffie, naar het boek van Janneke Schotveld, is een heuse Nederlandse superheldenfilm, die zich grotendeels houdt aan de geijkte regels van dat genre, maar natuurlijk mikt op een veel jonger publiek.

Als we kennis maken met juf Josje (Diewertje Dir) lijkt er weinig super aan haar. Ze is te laat voor de eerste les en omdat ze nog niet in het huis van haar tante kon, heeft ze zelfs een papegaai mee naar school genomen.

Dat is tegen het zere been van Meester Snor (Harry Piekema), een man van de oude stempel die het eigenlijk maar niks vindt dat zo'n jong grietje les komt geven in zíjn gebouw.

Eenmaal gesetteld in haar nieuwe woning ontdekt Josje een beeld dat haar tante uit het Amazonegebied heeft meegenomen. Ze laat het vallen, het ding begint te roken en plots verandert alles. Josje hoort dieren om hulp roepen, kan met ze praten en heeft soms een onbedwingbare drang om bordkrijt te eten.

Na zo'n hartige snack kan ze bovendien prima vliegen. En dat komt goed uit, want er is een tijgertje vermist dat Josje met de hulp van vier leerlingen terug moet zien te vinden.

Die verklaring van haar krachten zit niet in het boek, maar het is een logische toevoeging. Hoewel de wereld waarin Superjuffie zich afspeelt minder realistisch is dan die van Mees Kees behoeft een vliegende docente wel iets van uitleg.

Superjuffie lijkt bedoeld voor kleinere kinderen dan Dummie en Kees. Verhaal en dialogen zijn erg eenvoudig, emoties vrij vlak. De grootste lokkertjes zijn uiteraard de pratende dieren en de vliegende juf. Ze worden tot leven gewekt met simpele special effects, die voor de doelgroep vermoedelijk prima volstaan.

Het hart van de film heet echter Diewertje Dir. Wat een fijne actrice. Wat een perfecte casting. Ze is stuntelig zonder hulpeloos te zijn, ze is sympathiek zonder aan zelfstandigheid in te boeten en later in het verhaal is ze stoer zonder een bitch te worden.

Je kunt Josje gerust een feministe noemen, al waakt de film ­gelukkig voor een te zware moraal.

Dir draagt veel scènes in haar eentje of met een dierlijke tegenspeler. Deze film is ook nadrukkelijk bedoeld om het personage Superjuffie te introduceren. Soms voelt de film daardoor wel een beetje doods.

Voor de dynamiek van het onvermijdelijke vervolg zou het goed zijn als Josje iets meer met andere mensen mag sparren.

Superjuffie

Regie Martijn Smits
Met Diewertje Dir, Harry Piekema
Te zien in Arena, Cinema Amstelveen, FC Hyena, Filmhallen, Het Ketelhuis, Kriterion, De Munt, Tuschinski

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden