Column

Stilte kan verschrikkelijk lelijk klinken

Roos Schlikker Beeld Het Parool
Roos SchlikkerBeeld Het Parool

'Hello darkness, my old friend, I've come to talk with you again.' Het valt in de categorie heimelijke genoegens, maar ik houd van Simon en Garfunkel. Ooit, toen ik net verkering had met mijn huidige man, zag ik 's nachts op tv een concertregistratie van ze. Mijn nieuwe lief was in slaap gevallen op de bank, ik lag met mijn hoofd in het kuiltje onder zijn sleutelbeen. Zelden voelde ik me vrediger. Nog wekenlang zong ik over de kracht van stilte.

'Because a vision softly creeping, left its seeds while I was sleeping,
And the vision that was planted in my brain, still remains,
within the sound of silence.'

Afgelopen week had ik dit liedje weer aldoor in mijn hoofd. Maar waar ik er vroeger weeïg om glimlachte, voelde ik nu iets schuren.

Ik zag Mark Rutte voor me, die bij de Je suis Charlie-manifestatie op de Dam riep dat we vooral níet onze monden moesten houden. 'Laat ons antwoorden door luide woorden, door scherpe woorden, door vrije woorden. Bij vrijheid hoort verantwoordelijkheid, maar nooit zelfcensuur.'

Het was een mooi verhaal, ik geloof dat hij het meende. En dat is precies waarom ik er niet bij kan dat hij zelf al zo lang zwijgt over Oekraïne. Wie in Den Haag wist dat het daar niet veilig vliegen was? Hoeveel is de Nederlandse diplomaat exact verteld? Wat staat er in geheime notulen en verslagen?

Vijf maanden al bestookt vooral CDA'er Pieter Omtzigt het kabinet met vragen over MH17. Een langgerekt stilzwijgen was zijn deel. Pas toen de NOS feiten boven tafel trok, kwam Rutte over de brug met een paar eenregelige, wazige antwoorden. Een dag na het Parijse drama. Om kwart over elf 's avonds. Toen alle kranten waren gedrukt en het land was weggezakt in een onrustige sluimerslaap. Nu komt er weliswaar een MH17-debat, maar guess what? Het is verplaatst, uitgerekend naar een dag waarop Omtzigt niet kan.

Het voelt vuil, dit zwijgen terwijl er zo veel mensen zijn gestorven. Een dodenstilte. 'Laat ons antwoorden door luide woorden, door scherpe woorden, door vrije woorden.' Jaja, Rutte. Laat ons ook eens antwoorden met antwoorden als je een vraag wordt gesteld. Want dit dralen en draaien is laakbaar, arrogant en kwetsend voor de nabestaanden.

'In restless dreams I walked alone, narrow streets of cobblestone.
'Neath the halo of a streetlamp, I turned my collar to the cold and damp.
When my eyes were stabbed by the flash of a neon light, that split the night, And touched the sound of silence. 'Stilte kan verschrikkelijk lelijk klinken.

r.schlikker@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden