Column

Stiekem ben ik een enorme saunagluurder

Roos Schlikker (1975) is journalist en schrijfster van boeken en toneelstukken, waaronder recentelijk nog Ajax, Mijn Club (2015). Elke zaterdag schrijft ze een column voor Het Parool. Deze week: 'Je hebt hele mooie borsten.'

null Beeld Linda Stulic
Beeld Linda Stulic

Plop, plop. Het is tachtig graden en mijn haar hangt nat druipend op mijn rug. Mijn ledematen voelen zwaar. Bijna val ik weg, tot ik door mijn oogharen kijk en ze zie.

Plop, plop. Rechtop. Terwijl hun eigenaresse op haar rug ligt en de zwaartekracht probeert uit te dagen. Het heeft geen zin. Plop, plop doet haar cup dubbel D.

Ik lig in de sauna, al uren hop ik van bubbelbad naar zweethut. Zojuist is hier een opgieting geweest, wat inhield dat een blauwbeaderde man wat rondwapperde met een handdoek. Ik zit de hitte uit en luister.

"Zukke mooie hep jij. Echt. Zukke mooie." Een mollig grietje van een jaar of twintig priemt met haar French ­manicure richting de plopborsten. "Duur?" Haar broodmagere vriendin veert op. "Duur? Gewoon van mezelf, hoor!" Haar boezem veert knikkend mee.

Ik heb het heet, de opgieting heeft zijn werk gedaan, maar no way dat ik het hok uitstap. Het is natuurlijk heel onkies en waanzinnig weinig chic maar stiekem ben ik een enorme saunagluurder. Gek genoeg interesseert het bloot van de mensen die ik ken me nauwelijks.

Natuurlijk, ik mag graag naar de billen van mijn echtgenoot kijken, maar in zo'n saunasetting is hij domweg mijn man in zijn blote kont, klaar. Hetzelfde heb ik met vriendinnen, dat zijn in het hittehok mijn vriendinnen zonder ­kleren, niets bijzonders aan.

Maar zoals ik met veel genoegen vreemden afluister op een terras, bespioneer ik ook graag onbekenden in hun blootje. En tientallen blote onbekenden afluisteren is helemáál ontspannend.

De zwaarlijvige dame die, terwijl haar moederlijke armen als boeien drijven op de bubbels in het bad, nonchalant tegen haar zuster zegt: "Die haartjes daar ken je ook weglaseren, hoor." Waarop de zus verschrikt haar hele lichaam afspeurt. Welke haartjes? Welke haartjes?

De man in zijn blote lus die weigert onder de koude douche te gaan. "Nee joh, ben een beetje verkouden." En het hindeachtige meisje met haar fier rechtop staande bijna uit elkaar knappende dubbel D dat tegen haar vriendin bij hoog en laag beweert dat niet de chirurg maar God haar zo gunstig bedeeld heeft.

Haar vriendin kijkt haar iets te lang aan. "Toch is het gek. Zukke grote jopen en niks niet hangen. Kijk, de mijnes hale de potloodtest niet meer, hoor. Ik ken er een hele Caran d'Ache-set onder kwijt."

"Je hebt hele mooie borsten," zegt Plopplop afgemeten.
"Niet zo mooi als jij..." zuigt haar vriendin verder. "Zeg, maar hé, wat is dat nou? Ik zie een streepje aan de zijkant. Is dat een litteken?"

Woedend springt het meisje op. "Dat is striae. Van mijn zwangerschap. Kom. Ik wil dompelen!"

Ze beent weg, haar gemoed als een stootkussen voor zich uit duwend. En ik sluit glimlachend mijn ogen. Het zal me jeuken of de borsten van het kind echt zijn of niet, ze zijn beeldig.

Vandaag vind ik zelfs iedereen beeldig, inclusief kwabjes, littekens en schrompelpikkies. En vooral inclusief leugentjes. Niets stemt zo mild als de sauna. Want veel naakter wordt de waarheid niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden