Stichting Blije Buren moet weg: 'We zijn te lastig'

Elke dag halen vrijwilligers van Blije Buren bij winkels in Amsterdam overtallig voedsel op. Vanaf 23 juni staat de buurtstichting op straat. Volgens de initiatiefnemers een vooropgezet plan van de gemeente. 'We zijn te lastig.'

De stichting moet vanaf 23 juni weg zijn. Beeld Dingena Mol

De buurtbewoners, die de houten units aan de Cruquiusweg 76 in het Oostelijk Havengebied binnenlopen, krijgen elke avond een warme maaltijd. 's Middags delen vrijwilligers groente en fruit uit.

Na zes jaar heeft Blije Buren echter nog steeds geen vaste plek. Zo begon ze aan de Ruysdaelstraat, nam daarna het GVB-huisje in aan de Van Lohuizenlaan. En verblijft nu anderhalf jaar aan de Cruquiusweg.

Gualterus plaatste hier zelf de units. Kort daarna startte de gemeente met Blije Buren een pilot. De stichting mocht blijven, maar wel onder voorwaarden. Zo moest de ruimte veilig en schoon zijn.

Statushouders
De pilot was geen succes, zegt Marije van Wees van Stadsdeel Oost, waardoor nu het samenwerkingsverband stopt. De plek wordt straks toebedeeld aan statushouders. Ook krijgt de stichting geen alternatieve plek aangewezen. Het zou er nog steeds schorten aan de brandveiligheid. "Er is geld gegeven voor de verbouwing, maar vervolgens is niet het werk gedaan wat moest gebeuren."

Volgens Gualterus wordt de verbouwing al vanaf het begin geboycot. "Een aannemer is langs geweest om de kosten van de verbouwing te berekenen. Vervolgens kregen we van het stadsdeel maar de helft van het geld. Die bobo's van de gemeente zorgden expres dat we het niet af konden maken om vervolgens te roepen: 'Ja, gefaald'."

Sabotage
Hoe zit het met het eten dat supermarkten, groenteboeren en bakkers gratis weggeven? De Nederlandse Voedsel en Warenautoriteit (NVWA) stond, vanwege anonieme meldingen, meerdere malen bij Blije Buren op de stoep. Gualterus en Emma zeggen te maken te hebben met een zwartmaker. "Eerst kwam deze vrouw hier dagelijks, maar nu saboteert ze de boel. En dit komt de gemeente prima uit."

Na verschillende inspecties trof de NVWA eten over de datum aan. Er werd Gualterus een dwangsom opgelegd, waartegen hij bezwaar indiende.

Het was een respectloze inspectie, vindt hij. "Die inspecteur kneep het fruit fijn: 'Niet goed', zei hij dan. Maar zacht fruit is nog prima te eten, desnoods voor een smoothie." Er is genoeg animo voor tweederangs eten, blijkt buiten bij de tientallen kratten met eten. Een man met rossig haar, vrouwen met hoofddoeken en een student vullen hun tassen met groente en fruit.

Slapen in de units
Nog een heikel punt: Gualterus sliep in de units. Van Wees: "In een buurthuis slaap je niet." Maar de initiatiefnemer heeft een advocaat in de arm genomen en beroept zich op zijn woonrecht. "Ik sta er langer dan een jaar ingeschreven. Dit wordt een probleem voor de gemeente."

Het stadsdeel ontkent de voor ingenomen plannen. Van Wees wijst erop dat de samenwerking een pilot was, waarbij de stichting wist dat ze alleen bij succes een vervolgplek toegewezen zou krijgen.

Emma en Gualterus hopen dat de units toch naar een andere plek worden verplaatst, maar verwachten niet veel hulp. Het stadsbestuur wil de stichting criminaliseren, zegt Gualterus. "De gemeente vindt ons maar lastig, met rare mensen. Allemaal te veel gedoe."

Lees ook het eerdere interview met Peter Gualterus: De buurtvader van Zeeburg: van coffeeshopbaas naar maatschappelijk werker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden