Sterkste Man Siem Wulfse: ik was geen loopjongen van Fred Ros

In het hoger beroep in de liquidatiezaak Passage trekt een parade van liefst 52 getuigen voorbij aan het gerechtshof. Nu de gewezen Sterkste Man van Nederland, Siem Wulfse.

Siem Wulfse tijdens opnames van het AVRO-programma De Sterkste Man van Europa in 1984. Beeld anp

Siem Wulfse (63) kent heel veel mensen en heel veel mensen kennen hem. Veel criminelen ook. Dat komt door 'dat klote Sterkste Man van Nederland'; dat komt door zijn latere baan als hoofdportier van The Powerzone - de club waar de halve Amsterdamse onderwereld kwam.

Dat hij Sterkste Man van Nederland was, bracht hem in de jaren tachtig naar Nieuw-Zeeland en zo, en het bracht hem televisieroem. Mooi, maar het heeft de oud-powerlifter achteraf bezien veel ellende opgeleverd. Zijn omgang met foute vrienden heeft hem in de cel doen belanden, en gisteren in de getuigenbank van de extra beveiligde rechtszaal op Schiphol.

Grote pakken geld
Het is een understatement te stellen dat Wulfse - grijzende paardenstaart, capuchontrui, sportief jack, kekke sportschoentjes - weinig zin had in dit verhoor. Dat bleek uit zijn lichaamshouding en dat herhaalde hij steeds. 'Ik ben maar een lul, ik weet het allemaal niet meer.' (...) 'Het is geen moeilijke vraag, maar het antwoord is zo lastig.' (...) 'Ach, ik weet af en toe niet eens meer wat ik gisteren heb gegeten.'

Uit het strafdossier rijst het beeld dat Wulfse een loopjongen was van Fred Ros - inmiddels kroongetuige in de liquidatiezaak.

Gesprekken die heimelijk zijn opgenomen in de bezoekruimte van de gevangenis wekken zeer sterk de indruk dat hij aanhoudend in de weer was grote pakken geld te incasseren voor Ros - of dat te proberen - bij hoofdverdachten in de Amsterdamse liquidatiezaak. Hij bracht geld naar Ros' familie en diens verscheidene vriendinnen.

Verstoppen
Nadat Ros 'in de lik' was ontploft omdat Wulfse een keer iets later dan afgesproken een auto en geld naar weer een vriendin van Ros had gebracht - wat bijna was uitgelopen op een handgemeen tussen de kolossen - was het contact verwaterd.

Toen Ros vermoedde dat Wulfse zijn geld had 'afgeroomd', kreeg Wulfse vier maal van de recherche te horen dat hij zou worden geliquideerd. De dreiging móest van zijn gewezen vriend Ros komen, denkt Wulfse. 'Ik ben me niet gaan verstoppen, ik ben moeilijk te verstoppen.'

In zijn getuigenbankje had Wulfse, potentieel een hoogst interessante getuige, weinig te melden. Het hof wees hem er herhaaldelijk op dat hij onder ede stond. Vooral toen hij beweerde niet te weten wat Ros en hij bedoelden als ze in de gevangenis spraken over zeer grote bedragen en over 'een spaarregeling', 'een maandbedrag' of 'het jaargeld'.

Leugenaar
Ros heeft in zijn biecht uitvoerig verteld dat hij erg veel geld van hoofdverdachten in de liquidatiezaak zou krijgen als vergoeding voor zijn zwijgen over (hun rollen bij) moorden - zowel periodiek als in de genoemde spaarregeling.

'Die Ros is ineens een betrouwbare getuige zeker? Hij is een leugenaar! Ooit was ie een stoere man, maar nu is hij, hoe heet dat, iemand die met justitie meewerkt!'

Wulfse deed vriendendiensten voor Ros; paste op diens kinderen; hielp zijn moeder - maar was geen criminele loopjongen en had verder nergens mee te maken, bleef hij herhalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden