Review

Sterk scenario en puik acteursensemble in Man of Steel goed bestand tegen weinig subtiele aanpak regisseur ****

In Man of steel ontfermen de regisseur van de stripverfilmingen 300 en Watchmen en de makers van de Dark knight-trilogie zich over Superman.

null Beeld Warner Bros
Beeld Warner Bros

Met de bloedserieuze toonzetting, het gedempte kleurenpalet en een aarzelende held nemen ze niet alleen afstand van de eerdere Supermanfilms, maar ook van de bonte stoet superhelden uit het populaire Marveluniversum. De film herinnert in niets aan het teleurstellende Superman returns (2006), waarmee regisseur Bryan Singer de succesformule uit de jaren tachtig wilde voortzetten.

Singer vond een herintroductie en nieuw bronverhaal oninteressant en overbodig, omdat de eerste superheld uit de stripgeschiedenis na de lancering in 1938 tot een wereldwijd cultureel fenomeen uitgroeide. De makers van Man of steel zijn zich daar ook van bewust, maar grijpen de veronderstelde voorkennis bij het publiek juist aan om het bronverhaal op een prikkelend tegendraadse manier uit te werken.

Het scenario van Dark knight-regisseur Christopher Nolan en schrijver David S. Goyer gaat uitvoerig in op de herkomst van de held, die op de stervende planeet Krypton als buitenbeentje op natuurlijke wijze wordt geboren. Baby's worden gekweekt om een specifieke taak te vervullen, maar Supermans vader Russell Crowe gooit het als wetenschapper over een andere boeg, om het voortbestaan van de soort op een andere planeet veilig te stellen.

Dat is tegen het zere been van de door Michael Shannon vertolkte Generaal Zod, die de schending van het geboorteprotocol tot ketterij bestempeld en niet zal rusten voor hij met de dreumes heeft afgerekend.

Het staat vast dat de rekening op aarde zal worden vereffend, maar Goyer en Nolan breken vanaf de overgang naar onze planeet met het traditioneel rechtlijnige scenario, waarin de buitenaardse baby tot een onverwoestbare superheld opgroeit.

In plaats daarvan wordt de door Henry Cavill (Immortals, The Tudors) imposant belichaamde Clark Kent als een bebaarde zeevisser geïntroduceerd, waarna zijn jeugd stukje bij beetje in goed geplaatste flashbacks aan bod komt.

Het maakt de met zijn lotsbestemming worstelende held tot een intrigerende figuur en zorgt ervoor dat de toenadering tot onderzoeksjournaliste Lois Lane (Amy Adams) en de komst van de vijand minder volgens de gebaande paden verlopen.

Het sterke scenario en puike acteursensemble blijken goed bestand te zijn tegen de weinig subtiele aanpak die regisseur Zack Snyder kenmerkt. Snyder en de vormgevers pakken spectaculair uit op Krypton en in een grootstedelijke finale, die meer dan eens aan het New York van 9/11 herinnert.

Zonder die beladen connotatie was de eindstrijd tussen Superman en Zod ook al een uitputtingsslag geweest, want Man of steel dankt de aanzienlijke charmes aan de ontwikkeling die Clark Kent doormaakt en niet aan de grootschalige destructie waarmee Hollywood elke zomer bioscoopzalen platwalst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden