Review

Stella ****

null Beeld

Regie: Sylvie Verheyde
Met: Léora Barbara, Mélissa Rodriguez, Karole Rocher, Benjamin Biolay

Het groeipijnendrama Stella was al over de helft. Toen realiseerde ik mij plotseling dat hoofdrolspeelster Léora Barbara nooit eerder dan 1995 geboren kan zijn. Toch overtuigt dit kind van deze tijd volledig als een scholiere die in de oranje-bruine jaren zeventig worstelt met de cultuurverschillen tussen haar deftige middelbare school en het arbeidersmilieu waaruit zij afkomstig is.

De tekening van het leven op een Parijse school in 1977 is dermate authentiek en herkenbaar dat je af en toe bijna zou denken dat je naar een destijds gedraaid docudrama zit te kijken. Alles klopt, van het wanhopige sarcasme van de in slechte pakken geklede docenten tot de onflatteuze uitdossingen van de kinderen: hobbezaktruien, flodder-
jeans en Zweedse klompen.

Ongemakkelijk schuifelen de ontluikende pubers op een feestje op de de tonen van Umberto Tozzi's wereldhit Ti amo. Regisseuse en scenariste Sylvie Verheyde putte uit haar eigen jeugdherinneringen, en blijkt te beschikken over een geweldig geheugen voor periodedetails.

Net als hoofdpersoon Stella groeide Verheyde op in een Noord-Frans arbeidersmilieu, waarna ze de kans kreeg zich te ontwikkelen op een rijkeluisschool in Parijs. Door haar alter ego overal te volgen met een intieme cameravoering, toont Verheyde overtuigend het contrast tussen het geordende schoolwereldje en het rauwe leven in de kroeg van Stella's ouders.

Zuipen, knokken en vreemdgaan zijn hier de norm. Stella's vertelstem, die gedoseerd de gebeurtenissen toelicht, klaagt dat ze de harde muziek nog wel verdraagt. Maar het geschreeuw van het cafévolk houdt haar uit de slaap. Het café is levendig en de vaste bezoekers vormen een hechte kring. Toch is dit niet een ideale wereld om je huiswerk te maken. Stella's schoolresultaten stellen dan ook stevig teleur.

Ze vindt geen aansluiting bij de welgestelde tutjes in haar klas en ze raakt betrokken bij vechtpartijen. Ze leeft op als ze hartsvriendinnen wordt met Gladys, een meisje dat voortdurend hoge cijfers scoort. Als dochter van Joodse Argentijnen is zij ook een buitenbeentje. Maar goed, als je ziet hoe ongemakkelijk al die kinderen met elkaar omgaan, voelt iedereen in die klas zich een buitenbeentje. Zoals dat gaat met pubers.

De ontwapende, naturel acterende hoofdrolspeelsters werken de intense vriendschap tussen Stella en Gladys fraai uit. Logeerpartijtjes ontaarden in lange nachtelijke babbel- en giechelsessies. De volwassenen in Stella's wereld zijn te veel met zichzelf bezig om te zien hoe het meisje worstelt met de gescheiden wereldjes waarin zij moet leven. Haar ouders zijn in veel opzichten zelf nog kinderen en hebben het te druk met hun onderlinge ruzies. Een oudere man lijkt zich wel om het meisje te bekommeren, maar ontpopt zich als een viespeuk.

Alleen een door de veel te vroeg overleden Guillaume Depardieu vertolkte stamgast heeft door wat Stella doormaakt. Hij voorziet dat zij zich los maken van haar ouderlijk milieu. ''Ik zal je missen,'' fluistert hij in het oor van het meisje, dat nog geen idee heeft waar de man het over heeft. (FRITZ DE JONG)

null Beeld

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden