Plus Mijn Amsterdam

Stefano Keizers: 'Er is veel creativiteit uit de stad gepest'

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: Stefano Keizers.

Stefano Keizers Beeld Tammy van Nerum

Eerste keer Amsterdam
"Na mijn geboorte verhuisden mijn ouders naar Amstelveen, dus mijn eerste herinnering aan Amsterdam is dat ik met mijn ouders naar de City-bioscoop ging. We gingen eerst eten in de Burger King en daar lag een zwerver te slapen op de wc. Hij werd door twee agenten van de pot gerukt en aan zijn armen en benen naar buiten gesleurd. Ik was vijf dus het maakte veel indruk en ik vond het erg zielig voor die zwerver. Ik weet nog dat mijn vader zei: 'Kijk jongen, dit is dus de grote stad.'"

Mijn buurt
"De Diamantbuurt. Het stukje straat waar ik woon is zo'n beetje het laatste stukje sociale huur in De Pijp, dus hier wonen wij: de mensen die het uitschot van de stad zijn. Een straat verder begint de ­yuppenwereld. Dat ruige vind ik heel erg prettig."

"In de zomer zie je mensen voor hun deur zitten met halve liters bier en jaren geleden was ik getuige van een zwaard­gevecht voor mijn deur tussen twee buurtbewoners. Ze gingen elkaar met van die junglekapmessen te lijf. Waar zie je dat nou nog?"

Geheim adresje
"Het schijnt dat er onder het Wetering­circuit, aan de gracht, onder een roostertje in de grond een geheim café verscholen ligt waar onze koning Willem-Alexander weleens komt. Een soort privékroeg. Ik heb het via mijn Tsjechische ex-vriendin en heb er al vaak naar gezocht. Helaas heb ik het café nog niet gevonden."

Galerie
"W139 in de Warmoesstraat. Een plek voor conceptuele kunst die sterk gelinkt is aan de Rietveld Academie. Het leuke is dat de galerie wordt bezocht door mensen uit de kunstwereld, maar ook door verdwaasde, stonede twintigers die net Madame ­Tussauds of het Torture Museum hebben bezocht. Een bijzondere clash."

Kapper
"Ik ging altijd naar kapsalon Coos de Joode in de Maasstraat en werd dan geknipt door ene Raymond: een grote kale man met een hondje. De enige kapper die ik vertrouwde en bij wie ik het niet eng vond om te praten. Helaas is die zaak ­verdwenen, dus ik ben nog ­zoekende."

Mooiste brug
"De Nesciobrug over het Amsterdam-Rijnkanaal. Bijna een pret­parkachtbaan, een Droomvluchtachtige ride. In die grote asfaltom­geving is dat best een sprookjesachtige plek."

De Nesciobrug Beeld Tammy van Nerum

Dagelijkse boodschappen
"Bij avondwinkel Big Snack Heuft in de Rijnstraat. Ik word in stand gehouden door avondwinkels. Overdag winkelen in een supermarkt vind ik verschrikkelijk. Als ik daar mijn kinderachtige producten op de band leg - avondeten, chips, chocolade, frisdrank - krijg ik vaak de vraag of ik een feestje heb. Dat trek ik heel slecht."

"Bij de avondwinkel waar ik al jaren dagelijks kom, stellen ze nooit vragen en behandelen ze me nog steeds alsof zij de douane in Houston zijn en ik een Mexicaanse immigrant. En daar houd ik van."

Big Snack Heuft Beeld Tammy van Nerum

Favoriete ijswinkel
"De Baskin-Robbins op de Albert Cuyp.Op Curaçao at ik als kind altijd daar, dus ik was dolblij toen ze naar Amsterdam kwamen. Ik neem altijd de Mint Chocolate Chip Milkshake. Zoiets heb je nog nooit geproefd. Heerlijk en 100 procent synthetisch. Zover ik weet, ben ik de enige die er komt, dus ik wil mijn mede-Amsterdammers vragen: please, koop een ijsje daar! Voor ze weer weggaan. Die klap zou ik niet overleven."

Baskin-Robbins Beeld Tammy van Nerum

Dit kan veel beter
"Vind een plek waar de crusties blijven voortbestaan. Er is veel creativiteit uit de stad gepest. Wat mij betreft begon dat met het sluiten van café De Diepte waar ik bijna elke avond kwam, maar nu het ADM-terrein is opgeruimd, vraag ik me af waar de mensen die aan de rand van de samenleving leven nog kunnen ­landen."

Park
"Ik had ooit een vriendinnetje dat aan het Sarphatipark woonde van wie ik niet mocht roken. Als ze sliep, ging ik buiten op een bankje zitten en zag ik de hele nacht bijzondere types de bosjes uitlopen. Islamitische pakketbezorgers, obees mensen en zwervers in alle soorten en maten."

Café
"Café de Rijnbar. Dat is nog zo'n toevluchtsoord voor onze rafelranden. Er zit altijd een cowboy die met oud en nieuw de tramrails in de fik steekt. Ik doe er vaak interviews, want dan gaat iedereen zich met het gesprek bemoeien."

Café de Rijnbar Beeld Tammy van Nerum

Favoriete Amsterdammer
"De man met de grote contrabas die vaak op het Rembrandtplein of het Leidseplein jazz of blues zingt met zijn schorre, hese stem. Hij swingt echt de pan uit, maar wordt compleet genegeerd. Iemand die de ontwikkeling van de stad aan den lijve heeft ondervonden."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden