Review

Steam of life ***

Regie: Joonas Berghäll, Mika Hotakainen

Zijn mannen in emotioneel opzicht oesters? In de Finse documentaire Steam of life geven ze zich letterlijk en figuurlijk bloot in de sauna.

'Fijn dat we samen kunnen huilen, want ik huil altijd alleen,' zegt een man tegen een andere man, nadat hij heeft verteld dat hij zijn dochter nooit meer ziet. Bevinden we ons in een therapeutische praatgroep waarin mannen leren dat ze best wel mogen huilen? Eh nee, ?Steam of life speelt zich af in Finse sauna's, waarin mannen - jong en oud, dik en dun - in stoom en hitte over hun leven praten.

Daarbij gaat het zelden over gelukkige ervaringen, want de meeste personages lijken geselecteerd op het criterium treurigheid. Zo herinnert een man zich dat zijn stiefvader hem sloeg en bijna liet stikken door een kussen op zijn gezicht te drukken.

Een andere man betreurt het dat het is misgegaan tussen hem en zijn geadopteerde weeskind. Hij kan het beter vinden met een grote bruine beer, die hij 'een echte vriend' noemt. Als we het dier later een tafel aan diggelen zien slaan, vrezen we dat deze vriendschap wel eens net zo noodlottig zou kunnen eindigen als die in Werner Herzogs Grizzly man.

Tranen vloeien bij een gescheiden man, die al jaren zijn dochtertje niet heeft gezien omdat zijn ex de bezoekregeling saboteert.

Reden voor vrolijkheid heeft evenmin de Afghanistanveteraan die zijn huwelijk op de klippen zag lopen. Voor tegenwicht zorgt een jonge vader die ontroerd over de nieuwe fase in zijn leven praat.

Ook de ex-gevangene die zijn leven heeft gebeterd en met zijn vrouw en drie kinderen op het platteland leeft, praat euforisch over zijn herwonnen levensgeluk.

De documentairemakers Joonas Berghäll en Mika Hotakainen leggen de emotionele ontboezemingen in de sauna invoelend vast, met als doel het doorbreken van het stereotiepe beeld van Finse mannen als stugge en gesloten wezens.

Het is de vraag of de film daar een bijdrage aan levert: mannen die zich alleen in elkaars gezelschap en in de beslotenheid van een sauna emotioneel durven uiten, bevestigen eerder het beeld van emotionele mankementen.

Nogal irritant is ook het gebrek aan zelfreflectie bij de meeste mannen. Zij praten over hun ellende alsof zij er zelf geen rol in spelen.

Dat is begrijpelijk bij de trein?machinist die nachtmerries heeft van de dodelijke aanrijding met een spoorwegarbeider, maar veel mannen glijden wel erg makkelijk in de slachtofferrol. Hun zelfkritiek is omgekeerd evenredig aan hun drankzucht: 'Wil je een biertje?' 'Natuurlijk!' (Jos van der Burg)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden