Plus

Start van een nieuw leven als kok voor Syrische vluchteling

Voor wie even genoeg heeft van verre oorlogen en Nederland dat Nederland niet meer is: een vluchtelingenchef aan je tafel. Liefde gaat door de maag.

Vluchtelingenchefs aan het werk in De Nieuwe KHL; vlnr. Nimrod Kahn, Safwan en Mehdi Zoughlami Beeld Dingena Mol

Peterselie. Heel veel peterselie. Vijftien enorme bossen peterselie. In De Nieuwe KHL aan de Oostelijke Handelskade in Amsterdam staat de vrouw van de Syrische chef Safwan (50) al om twee uur 's middags te plukken en te hakken voor de tabouleh die haar man 's avonds op tafel wenst te zetten. Het Midden-Oosten op je bord.

Nimrod Kahn (38), chef-kok en oprichter van Chef's Podium voor koken op locatie, kijkt ­tevreden toe. "Als iemand je eten geeft, kun je onmogelijk nog een slecht gevoel over hem hebben," zegt hij. Liefde gaat door de maag.

Hij heeft eerder met Safwan gewerkt, maar nu mag die de aftrap geven voor een nieuw concept: een vluchtelingenkok aan je tafeltje, als ­tegenhanger voor al het slechte nieuws. Syrië is ook een land met mensen. Je zou het bijna vergeten.

Safwan, leraar wiskunde en IT uit Homs, kwam een jaar geleden naar Nederland, op de vlucht voor de oorlog. Zijn zus was hier twintig jaar geleden al gekomen als ­politiek vluchteling. Drie maanden geleden volgden zijn vrouw, zijn zoon van 22 en dochter van 20. Ze wonen nu in Den Bosch.

Werk als hulp
Hij wil een nieuw leven beginnen als kok. Thuis in Syrië kookte hij soms voor al zijn ooms en ­tantes, neven en nichten tegelijk. Een hobbykok kun je hem nauwelijks noemen, zegt Nimrod. Wat is dan wijsheid? "Een vluchteling geld en oude kleren geven of ­iemand aan het werk helpen en leren hoe een Nederlander zijn eten graag krijgt opgediend?"

Prachtig toch, zegt bezoeker Elzemien Warmink (68). "Krijgen de mensen weer een kans om te laten zien wat ze kunnen."

In sommige landen worden nieuw­komers taxichauffeur, in Nederland beginnen ze een restaurant. En waarom niet? Op het podium van De Nieuwe KHL staat Safwan borden klaar te maken alsof hij zijn leven lang niets anders heeft gedaan.

Op een bedje van aubergine, kikker­erwten en tomaat ligt een eenzame gamba. Kleine improvisatie voor het Hollandse bord. Bijna vijftig eters zijn aangeschoven aan de lange tafels.

Emotioneel
"Lekker," zegt Marlieke Cools. "Supergoeie prijs ook." Een vast menu met vier gangen doet dertig euro. Haar vriendin Josine Olgers (32) is nog in Syrië geweest, een jaar voordat het land uiteenspatte in een immense rij conflicten. Ze is overal geweest: Damascus, Palmyra, Aleppo. Een gastvrij land met een prachtige cultuur. "Je voelde wel de spanning," zegt ze, "maar achteraf denk je toch: wat heeft daar al gespeeld?"

De oorlog. Hij is nooit ver weg.

Emotioneel richt Safwan zich voor het diner tot zijn gasten: "Als u iets kunt bedenken om het geweld te stoppen, doe het alstublieft."

Shevan, speciale gast en ook gevlucht uit Homs: "Mijn sleutel heb ik nog, maar het huis is er niet meer."

Elke dag soep
Dan is er soep. Van linzen en hosrom - maar dan zonder hosrom, een kleine, onrijpe, zure witte druif die hier niet te krijgen is. "Ik heb hem overtuigd dat hij het toch moest maken," zegt Mehdi Zoughlami van Chef's Podium. Met druivensap en veel citroen. "Bij hem thuis aten ze het elke dag. Hij vond de smaak uiteindelijk toch een succes."

De volgende vluchtelingenchefs koken op 27/10 en 24/11 in De Nieuwe KHL, Oostelijke Handelskade 44

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden