'Sssst. Het is hier net het Big Brotherhuis'

Voor het eerst trad een voor Willem Holleeder belastende getuige aan in 'de bunker'. Ex-advocaat Bram Zeegers hoorde als één van de laatste vertrouwelingen van Willem Endstra persoonlijk hoe hij door Holleeder werd afgeperst.VERSCHOLEN achter een groot zwart kamerscherm gaf de omstreden ex-advocaat Bram Zeegers een dag lang in goed gearticuleerde volzinnen antwoord op de vragen van de rechtbank en van justitie; en op de eerste van heel veel vragen die Willem Holleeder en zijn advocaat Jan-Hein Kuijpers hem te stellen hebben. Holleeder boog voorover over zijn verdachtenbank, om Zeegers in de ogen te kunnen kijken. Ongelovig.

In vijftien uitvoerige gesprekken met de recherche en de officieren van justitie heeft Zeegers sinds het najaar van 2004 verteld hoe hij zijn vriend Willem Endstra steeds verder in het nauw zag raken, voordat die in mei 2004 werd doodgeschoten.

Zeegers beschouwt zichzelf als één van de laatste vertrouwelingen van de vastgoedmagnaat, met wie hij tot op de dag van de moord intensief bleef optrekken. Nu heeft Zeegers besloten zijn verhaal te doen, om te voorkomen dat Willem Holleeder en zijn medeverdachten hun straf ontlopen.

Probleem is wel dat ook Zeegers de verhalen over de afpersing slechts uit de mond van Endstra heeft. Hij heeft zelf bijna niets gezien. Wat hij weet, heeft hij van horen zeggen. Wel ondersteunen zijn verklaringen veel ander bewijs.

Zeegers had Endstra eind jaren tachtig leren kennen, en als advocaat wat klussen voor hem gedaan rond onroerend goed. Vrij snel ontwikkelde zich een vriendschapsband, en kwam Zeegers bij Endstra thuis over de vloer. In zijn huis aan de Diepenbrockstraat in Amsterdam-Zuid had Endstra een zwembad, dat je vanuit een barretje door een glazen wand kon zien. Er lagen altijd badhanddoeken en zwemspullen klaar voor gasten die een duik wilden nemen. Zeegers kwam er soms drie keer in de week, dan weer een paar weken niet.

Via Endstra leerde hij Willem Holleeder kennen, over wie Endstra trots stoere verhalen vertelde ('Ook al gooi je een handgranaat onder die gepantserde Golf van hem, dan nog zal hem niets gebeuren'). Holleeder 'verdiende een tweede kans' nu hij zijn straf voor de Heinekenontvoering had uitgezeten, vond Endstra. Hij liet zijn vriend pandjes voor hem verbouwen, en allerhande klusjes doen zoals brood halen of de kinderen oppikken uit school.

Zeegers had voldoende vertrouwen in Holleeder om voor bijna een miljoen deel te nemen in een bv waarvan ook Holleeders vriendin Maike Dijkhuis een belangrijk deel van de aandelen bezat: Finoren bv.

Rond de eeuwwisseling bekoelde de relatie tussen Endstra en Holleeder, merkte Zeegers. Achteraf bezien begon in de jaren daarna het afpersen. Holleeder kneep Endstra uit 'voor 32 miljoen euro', zegt Zeegers.

Hij moest miljoenen steken in allerlei nepprojecten, maar soms ook tassen vol bankbiljetten overdragen, hoorde Zeegers later.

Zelf zag hij Holleeder dreigend aan de deur staan van het hoofdkantoor aan de Apollolaan, kort voordat Endstra werd geliquideerd. Hij eiste nog zes miljoen euro. Toen Zeegers poolshoogte kwam nemen, gebaarde Endstra hem terug de voorkamer in te gaan. Zeegers noteerde de cijfers op het kentekenplaatje van Holleeders Vespa in zijn agenda.

Endstra vertelde hem hoe hij eind december 2002 was bedreigd op het kantoor van advocaat Bram Moszkowicz, 'door een paar gewapende Joego's' en uiteindelijk ook door Holleeder. Buiten, in de Spiegelstraat, zou Holleeder Endstra bij zijn schouders hebben gepakt, en hebben gezegd: ''Met mij als vriend heb je niemand meer om bang voor te zijn... Behalve voor mij.'' Zeegers, gisteren: ''Behoorlijk heftig, om maar eens een modewoord te gebruiken.''

Endstra liet hem 'een verlanglijstje' zien met de bedragen die Holleeder per fax van hem eiste. Zeegers merkte hoe het begin 2003 in het hoofdkantoor 'financieel uit de hand liep', en hoe Endstra gewone zakelijke problemen niet meer kon oplossen. Endstra was bang in zijn eigen kantoor te worden afgeluisterd: ''Ssssst. Het is hier net het Big Brotherhuis.''

Hij had zijn sportwagens ingeruild voor gepantserde BMW's, eerst de oude auto van minister-president Wim Kok, later die van koningin Beatrix - compleet met parkeerpas voor het Binnenhof. In het kantoor en zijn woning liet Endstra kogelwerend glas plaatsen. Hij schoot met een pistool op zijn auto om te checken of de ruit nou echt tegen een kogel kon.

Toen Zeegers en Endstra een keer bij een notaris in Madrid zaten, kreeg Endstra een telefoontje dat Sandra Klepper, weduwe van de geliquideerde topcrimineel Sam Klepper, zijn kantoor had bezocht. Hij nam halsoverkop de eerste vlucht terug. Zeegers: ''Wim reageerde paniekerig: o jee, dit is weer afpersing!''

Als sportschutter had Zeegers een wapen met vergunning, dat hij ging dragen om Endstra te beschermen. ''Misschien klinkt het nu wat bizar en ik vrees dat ik mezelf belachelijk zit te maken, maar ik vond de situatie rond Willem zo gevaarlijk. We droegen ook kogelvrije vesten. Als ik vanuit mijn huis in de De Lairessestraat een ambulance hoorde gieren, belde ik altijd even op: 'Hallo Wim, hoe is 't?' De kranten schreven over Endstra dat je niet bang moet zijn gebeten te worden als je tussen de haaien zwemt.''

Zeegers vergezelde Endstra naar zijn eerste en laatste tv-interview bij vriend Harry Mens - waarin Endstra ontkende die meneer Holleeder te kennen. De dag na de uitzending werd hij doodgeschoten.

De rechtbank liet Zeegers gisteren betrekkelijk ongestoord zijn verhaal doen, met af en toe een vraag naar de details.

Vandaag zou het anders gaan, als Holleeder en advocaat Kuijpers aan zet zijn.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden