Update

Springruiters juichen voor zilver

Twintig jaar na het gouden succes in Barcelona hebben de Nederlandse springruiters een medaille gewonnen op de Olympische Spelen. In het statige Greenwich Park boog de equipe van bondscoach Rob Ehrens pas in de barrage voor de ruiters uit het gastland van de 30e Spelen, Groot-Brittannië.

Beeld afp

In 1992 wonnen Jos Lansink, Piet Raijmakers, Jan Tops en Bert Romp de olympische titel en leken de Nederlandse springruiters klaar voor een mooie serie successen. De landenploeg presteerde in de daaropvolgende Spelen ook geregeld sterk, maar dat werd nimmer beloond met een medaille. Tot maandag 6 augustus 2012.

Het had zelfs weinig gescheeld of de Oranje-ploeg had de prestatie van 'Barcelona' op de nulmeridiaan herhaald. In de tweede manche kwam de belangrijkste concurrent Groot-Brittannië uit op 8 strafpunten en kon Gerco Schröder op de rug van London zijn equipe met een foutloze rondgang het goud bezorgen. Onder toeziend oog van prins Willem-Alexander, prinses Maxima en hun dochters ging er in de slotfase echter een balk vanaf, waardoor een barrage noodzakelijk was. Daarin toonde Groot-Brittannië, gesteund door duizenden landgenoten op de tribunes, zich duidelijk de beste.

'Het is helaas geen goud geworden', reageerde Maikel van der Vleuten, die op de hengst Verdi samen met Schröder, Marc Houtzager (Tamino) en Jur Vrieling (Bubalu) de ploeg vormde. 'Maar als het paar een minuten bezinkt, dan moet je beseffen dat het geweldig is dat we een medaille hebben gehaald.'

Ehrens vertelde naderhand dat hij al vanaf het eerste moment een goed voorgevoel had. Hij merkte op dat de paarden sterk sprongen en zich soepel door de arena bewogen. 'Het werken met levende wezens is altijd heel moeilijk, dat vergt veel vakmanschap', zei hij. 'Het is nooit van tevoren in te schatten hoe het gaat, maar vanaf de eerste dag kreeg ik al het idee dat hier wat moois kon gebeuren.'

De sterke prestaties waren volgens Ehrens mede te danken aan de 'teamspirit' bij de ploeg. Sinds zijn aantreden in 2005 is dat één van zijn speerpunten geworden, om écht een hecht collectief te smeden. 'Dat is één van mijn sterke punten', zei hij. 'Strikt zijn wanneer dat moet en soms zeggen waar het op staat. Maar we gaan altijd goed met elkaar om en laten elkaar in de waarde.'

In het Londense Greenwich Park viel alles in elkaar. Slechts een Britse equipe die voor eigen publiek boven zichzelf uitsteeg, kon de Nederlanders van het goud afhouden. En die plak, zo moest Ehrens erkennen, was toch het hoofddoel. 'Ik ga altijd voor de eerste plek. Ik zou toch een slechte bondscoach zijn als we naar de Spelen gaan, er keihard voor werken en dan zeg: we gaan voor een plek bij de beste tien', sprak de Limburger. 'Ik denk altijd aan goud. En ik zat er niet ver vanaf.'

Beeld reuters
Beeld ap
Beeld afp
Beeld getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden