Spaghetteria

Goede pasta's, weinig opsmuk

De Van Woustraat is langzamerhand één van de meest interessante culinaire straten van de stad aan het worden. Het is natuurlijk wel een straat voor eenvoudige, hoewel soms grote, zaken waar vooral de niet al te rijke bevolking uit De Pijp terechtkan. Zaken zonder kapsones, zou je dus kunnen zeggen.

Spaghetteria voldoet helemaal aan die beschrijving. De naam geeft al aan wat je er kunt verwachten - Italiaanse pastagerechten - maar het is geen gezellig buurtzaakje; de formule is zo dat je de Spaghetteria zelfs in de P.C. Hooftstraat zou kunnen lokaliseren. Geen probleem.

Mijn keuze viel ook op deze zaak omdat ik niet te lang wilde zitten met mijn gebroken voet (het gips van mijn gebroken enkel was er net een week af!). Dit is echt een zaak waar je even een hapje eet, een eenvoudige doch voedzame maaltijd, als u begrijpt wat ik bedoel. Omdat ze om vijf uur opengaan en je ook een speciaal samengestelde pasta voor de export mee kunt nemen, zijn de mogelijkheden legio.

Spaghetteria is op de hoek van de Kuipersstraat; licht komt dus van twee kanten. Langs de ramen zijn eetbars geplaatst met stoelen (Van Woukant) en krukken (zijde Kuipersstraat). Dan is er een grote tafel voor achttien gasten. Alles eenvoudig, maar adequaat uitgevoerd. Achterin is de keuken, waar je volgens de kleine dagkaart naartoe moet om te bestellen. Maar we zijn vroeg, dus een vriendelijke jongen komt langs om de bestelling op te nemen.

Er is keuze uit zes pastagerechten, elke dag vers gemaakt. De prijzen beginnen onder een tientje met Fusilli all'arrabbiata (tomatensaus met chilipeper, knoflook en pecorino romano) en gaan dan verder met Sedanini rigati met gorgonzola en cicoria, Spaghetti alle vongole, Tagliolini al nero di seppia con merluzzo giallo (tagliolini met inktvisinkt en koolvis - koolfilet zegt de kaart, maar dat is een vergissing).

Wij kiezen de twee gerechten die ons het interessantst lijken: Sedanini rigati con salsiccia Toscana al finocchio (geribbelde rechte buispasta met Toscaanse worst, venkelzaad, aubergine, tomaat, olijven en grana padano, €14). Het bord, met alleen een vork erbij, is niet geportioneerd als een tussengerecht, zoals ze dat in Italië doen, maar als een volledige maaltijd, rijk gevuld en voortreffelijk van smaak. Perfect gekookte pasta en met voortreffelijke Taggiasche olijven - niet van die zwart gekleurde neppers zoals beschreven in mijn column (pagina 46). En dan ook nog een stuk focaccia.

Het andere pastagerecht is Pappardelle al ragu di cervo (ragout van damhert met rode wijn, rozemarijn en grana padano, €14).

Weer zo'n enorme portie van buitengewoon geurig besausd, mals en smakelijk vlees, en niet zo'n beetje ook. Zo'n bord is duidelijk een hele maaltijd.

Voor het nodige groen bestel je apart de rucolasalade met radijs en pecorino romano (à €3,50; vergeten te berekenen!). Die maak je wel zelf aan met de olie en balsamico op tafel. Daar staan trouwens ook een karaf water en wat gestapelde glazen; dat mag je dus allemaal zelf doen.

We bestellen wel ieder een glas rode wijn, waarbij we de keuze hebben uit twee soorten (€3,50/€5). De vriendelijke bediening geeft aan welke wijn het beste bij welk gerecht past. En een flesje San Pellegrinowater doet hier twee euro.

Ten slotte staan er twee nagerechten, tenminste als je een sgroppino als nagerecht beschouwt. Op een formeel, ouderwets Frans menu zou je zo'n soort gerecht een spoom noemen. Anderen noemen het weer een cocktail, maar voor mij is het een ijsdessert, gemaakt van citroensorbet, wodka en limoncello en/of prosecco. Deze is buitengewoon dik van structuur en vol van smaak (€6,50). Over het andere nagerecht kan geen misverstand bestaan: Tiramisu al marsala. Dit is een royale bak, gevuld met een zachte tiramisu; niet zo'n stijf geval, een heerlijke slobbertiramisu (€5).

De espresso is voortreffelijk en je krijgt er een brokje goede chocolade bij.

Nog een paar zaken: ze ontvangen geen gezelschappen groter dan zes personen, maar een lunch is

wel bespreekbaar vanaf tien man; ze doen niet aan reserveren en je kunt wel pinnen, maar niet met creditcard betalen. Volkomen begrijpelijk.

8,5

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden