Plus Klapstoel

Soundos El Ahmadi: 'Er is leven na DWDD'

Soundos El Ahmadi (1981) is stand-upcomedian. Vanaf 1 januari heeft ze een eigen special in de Netflixserie Comedians of the World. Later die maand staat ze in Bellevue met haar show Niets te verliezen.

Beeld Harmen de Jong

Amsterdam-Oost
"Mijn leven begon op de Czaar Peterstraat, lang voordat die hip werd. Daarna gingen we naar de Indische Buurt. Aan mijn tijd op de Flevoparkschool heb ik goede herinneringen. Aan de buurt niet zo. Er woonden veel Marokkaanse gezinnen. Mijn moeder was alleenstaand, ze werkte en liep in een mantelpak en op hoge hakken. Dat vond iedereen maar vreemd. Ik was een outcast, sowieso the story of my life. Op mijn twaalfde zijn we naar Zuidoost verhuisd, waar ik naar volle tevredenheid nog altijd woon. Dat is echt mijn dorpie."

Comedy Cafe
"Eigenlijk ben ik heel verlegen. Toen ik als ­tiener niet lekker in mijn vel zat, ben ik jongerentheater gaan doen. Daar kwam ik erachter dat ik mensen aan het lachen kon maken. Met een vriendje gaf ik me op voor een stand-up­comedyconcours in het Comedy Cafe. Achteraf best raar: mijn allereerste optreden was onderdeel van een wedstrijd."

"Dat vriendje is ontzettend op zijn bek gegaan en heeft nooit meer stand-up gedaan. Bij mij ging het goed; ik heb niet gewonnen, maar kwam wel in de finale. Ik had een Marokkaanse vertaling gemaakt van Heb je even voor mij van Frans Bauer, die de mensen dan moesten meezingen."

Niets te verliezen
"Mijn huidige show. De titels van mijn shows geven aan waar ik sta in het leven. De eerste heette Soundos aangenaam. Dat was de slechtste titel ooit, maar mijn impresariaat leek het een goed idee. En daar luisterde ik toen nog naar. Daarna kwam Er is geen plan B: duidelijk, zo leef ik. Toen Geboren met ervaring. Niemand wordt geboren met ervaring, maar je krijgt wel ervaringen mee via je omgeving en je familie. En ja, Niets te verliezen. Natuurlijk heb ik heel veel te verliezen. Maar ik probeer soms wel te leven of ik niets te verliezen heb. Kijken wat er gebeurt, ook in mijn ontwikkeling als komiek."

Publiek
"Buiten de Randstad trek ik het traditionele theaterpubliek, wit dus. In de grote steden is het gemengder. Sommige theaters denken: we boeken Soundos, dan komt er vanzelf diversiteit. Maar zo werkt het niet. Je moet daar als theater in investeren. De Meervaart heeft als een van de weinige theaters een echt divers publiek, en daar hebben ze keihard voor gewerkt."

Marokkaanse humor
Marokkanen zijn heel goede vertellers en die verhalen kunnen héél grappig zijn. Ik kom niet meer bij als ik in Marokko bij familie ben. Mijn moeder heeft een heel oude tante, ze is bijna blind, en die heeft verhálen. Ze kan echt heel grof zijn. En als er geen mannen bij zijn, wordt ze nóg grover, zo grappig."

Comedians of the World
"In Amerika heeft Netflix al langer specials van komieken. Dit is de internationale versie ervan: afleveringen van een half uur van 47 komieken uit de hele wereld. Daar ben ik er dus één van. Mijn show kan door 130 miljoen mensen worden bekeken, ik besef het zelf ook nog niet helemaal."

"Netflix heeft me hier in Amsterdam opgenomen, in Club Panama. Wát een productie, zo ontzettend professioneel. Ik werd als komiek helemaal in de watten gelegd. 'We zijn heel blij met je te werken, Soundos. Het is voor ons een grote eer.' Heel Amerikaans natuurlijk, maar ook wel heel lekker. In Nederland is het gebeurd dat ik me meldde bij een theater en dat iemand zei: 'Wat kom je doen?' 'Uh, optreden.' 'Oké. Koffie kost 1,50.'"

DWDD
"Er is leven na DWDD. Maar het was moeilijk, heel moeilijk. Het was gewoon niet mijn ding, inspelen op de actualiteit. Ik kon de druk ook niet goed aan. En wat heel vreemd was: de mensen die ik voor de uitzending makkelijk aan het lachen kreeg, leken te verstijven als de camera aanstond. Het was of ik in een koelcel stond. En die keren dat ze wel lachten, hoorde je dat niet in de uitzending. Het publiek werd niet versterkt, je hoorde alleen Matthijs en Marc-Marie."

"Ik ben eroverheen, maar het heeft me echt geraakt hoe negatief er meteen al werd gereageerd bij de aankondiging dat ik huiskomiek van DWDD zou worden. Nog voor ik begonnen was, schreven sommige journalisten dat het een héél slecht idee was mij te vragen. Ik heb toen ook racistische mail ontvangen: mensen vonden dat ik geen recht op die plek had. Heel eng allemaal. Ik dacht: huh, ik ben toch maar gewoon een grappenmaker?"

Expeditie Robinson
"Ook daar: ik maak iets los bij mensen wat uiteindelijk niets met mij te maken heeft. Een vrouw met een grote mond, die ook nog eens denkt grappig te zijn: sommige mensen kunnen daar niet tegen. We leren onze dochters van zichzelf te houden. Maar als ik na 37 jaar eindelijk durf te zeggen dat ik mezelf goed vind, vinden mensen dat raar en arrogant."

Aaliyah
"Ik heb zo gehuild toen ze verongelukte, ze was mijn favoriete zangeres. Tegen mijn moeder zei ik: 'Als ik ooit een dochter krijg, noem ik haar Aaliyah.' Mijn Aaliyah is nu vier. Op straat willen mensen vaak met me op de foto. Aaliyah denkt dat ik gewoon heel veel vrienden heb, die blij worden als ze me zien. Soms heeft ze er geen zin in en dan laat ik me ook niet fotograferen. Daar worden mensen dan weer boos om, maar mijn dochter gaat voor."

"Ik hoop dat ze ­later iets heel gewoons wordt, belastingadviseur of zo, maar ik ben bang dat ze een andere kant opgaat. De eerste keer dat ze op haar potje had geplast, zeiden mijn man en ik: 'Heel goed, Aaliyah.' Maar dat was niet genoeg. Ze wilde ­applaus. En toen we klapten, maakte ze - I kid you not - een heel professionele buiging."

Boudewijn Büch
"Was ik als tiener heel erg fan van. Ik vond het altijd zo mooi als hij op tv met witte handschoenen aan een oud boek liet zien. Op de middelbare school mochten we de literatuurlijst aanvullen met een boek naar eigen keuze. Ik gaf
De kleine blonde dood van Boudewijn Büch op, maar dat mocht niet van de juf omdat ze dat geen literatuur vond. Ongelooflijk. In een klas vol chagrijnige tieners wordt het enige kind dat enthousiast is, afgestraft."

"En wat is het voor onzin, dat zo'n juf bepaalt wat wel en niet literatuur is? Ik zei, best wel brutaal: 'Mijn moeder is naar Nederland gekomen om niet onderdrukt te worden, dus ik laat me ook niet door u onderdrukken.' Uiteindelijk stond het boek gewoon op mijn lijst. Ik heb laatst ook die biografie van Büch gelezen. Alles loog hij bij elkaar, wát een verhaal. Ik zou willen dat ik het lef had. Dan zou ik in dit interview alles gewoon verzinnen."

Geert Wilders
"Mijn man komt uit Limburg. Toen ik hem net leerde kennen, vroeg ik: je ouders zijn toch geen racisten? Ik associeerde Limburg met Wilders, erg hè. Mijn schoonouders zijn gelukkig heel lieve, open-minded mensen. En ach, Geert Wilders, ik ben op een gegeven moment gewoon gestopt hem te volgen. Hij is wel duidelijk, je weet wat je aan hem hebt."

"De VVD vind ik eigenlijk veel enger. Die zeggen heel nare dingen en komen er elke keer nog mee weg ook. Dan is het van: ja, we bedoelden het niet zo. Ik denk dan: niet lullen nou, je hebt het gezegd. Rutte vind ik ook een enge gast. Toen met Zomergasten trapte ik er eerst nog in ook. Wat een leuke man eigenlijk, dacht ik zelfs. Tot hij over die Turkse demonstranten begon die moesten oppleuren. Ik wist meteen: dat is niet mijn ­minister-president."

37 kilo
"Dat is alweer even geleden, hoor, twee jaar of zo. Maar inderdaad, toen is er 37 kilo afgegaan. Mensen zeggen: 'Als jij het kan, kan ik het ook.' Maar het was heel hard werken. Discipline, daar komt het vooral op aan. De eerste keer dat ik naar de sportschool ging, kwam ik terecht in een groepsles met allemaal van die kerels met een sixpack. Ik stond al te zweten voor we iets hadden gedaan. Na afloop van de les zei een van die mannen: 'Ik zag dat je het heel zwaar had, maar je hebt het wel volgehouden.' Ik heb gewoon karakter, weet je. Die kilo's zijn er afgegaan. En ik heb DWDD en Expeditie Robinson overleefd. Iedereen had me afgeschreven, maar ik ben er weer."

Actrice
"De droom die nooit is uitgekomen. Daarom ben ik de comedy ingegaan, ik ben een gefrustreerde actrice. Ik had ooit een rolletje in Shouf Shouf Habibi!, maar dat is ook al 800 miljoen jaar geleden. Theo van Gogh schreef toen wel in een column dat hij me zo'n goede actrice vond. Ik had graag met hem willen werken, maar toen werd hij vermoord. Ik zou graag een gek, beetje eng wijf spelen. Zo eentje die moordt. Of een heel depressieve vrouw die het leven even niet meer ziet zitten. Ik ben nu Mocro Maffia aan het kijken. Daar een maffiachickie in spelen had me ook wel wat geleken."

2018
"Heel goed jaar. Alle investeringen die ik in mijn leven heb gedaan, hebben zich in 2018 uitbetaald. Als het om comedy gaat, heb ik nu het gevoel dat ik echt iets kan, heel fijn. Ik heb wel heel hard gewerkt, ook in de zomer. Ik merk dat ik heel moe ben. Elke ochtend ben ik blij dat er make-up bestaat. Goede voornemens? Uh, iets minder hard werken? En geld uitgeven. Aan een goede vakantie of zo."

Pieter-Jaap Aalbersberg
"Sorry, die meneer ken ik niet."

Comedians of the World, Netflix vanaf 1/1. Niets te verliezen, Theater Bellevue, vanaf 23/1

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden