Review

Soul power****

null Beeld

Regie: Jeff Levy-Hinte
Met: James Brown, B.B. King, Bill Withers, Celia Cruz

Het is het beroemdste gevecht uit de boksgeschiedenis. In 1974 nam Muhammed Ali het in - off all places - Kinshasa, Zaïre, op tegen George Foreman, de toenmalige wereldkampioen zwaargewicht. Over het gevecht, dat de geschiedenis inging als The rumble in the jungle, verscheen in 1996 de documentaire When we were kings. In die film werden beelden van het boksspektakel afgewisseld met beelden van Zaïre 74, een muziekfestival met zwarte grootheden uit de VS.

In de documentaire was sprake van een milde vorm van geschiedvervalsing. Gesuggereerd werd dat de bokswedstrijd en het festival in 1974 gelijktijdig plaatshadden. Zo was het inderdaad gepland, maar door een blessure van Foreman was het gevecht niet in september 1974, maar pas op 30 oktober. Het bleek onmogelijk ook Zaïre 74, dat wel 'het zwarte Woodstock' wordt genoemd, door te schuiven.

Als een When we were kings, part two concentreert Soul power zich op de muziek die in '74 klonk in Kinshasa. We zien Muhammed Ali geregeld trainen, maf doen en vooral patseren, maar het overgrote deel van de film bestaat uit concertbeelden. Die zijn niet aan iedereen besteed natuurlijk, maar een béétje liefhebber van zwarte muziek zal ze kwijlend bekijken. Diezelfde liefhebber zal het ook moeite kosten de hele film keurig op zijn bioscoopstoel te blijven zitten, zo swingend is de muziek.

Wat in de loop der tijd een beetje is vergeten, is dat op Zaïre 74 behalve door Amerikanen ook werd opgetreden door Afrikanen. Soul power laat zien en horen dat artiesten als Miriam Makeba en Manu Dibango zich heel goed konden meten met hun Amerikaanse brothers and sisters.

En de Amerikaanse delegatie bestond niet alleen uit artiesten uit de blues- en soulhoek, maar bracht ook latin naar Afrika. Ray Baretto, percussionist van de Fania All Stars, het orkest dat in de film salsakoningin Celia Cruz begeleidt, laat zijn conga's letterlijk stuiteren op het podium.

B.B. King, Bill Withers en The Spinners, ze zijn allemaal even spectaculair, maar waar het in Soul power vooral om gaat, is natuurlijk James Brown. Voorzien van een enorme snor en gestoken in een soort worstelpakje met de letters GFOS (Godfather of Soul) op zijn borst laat hij, bezeten en gedisciplineerd tegelijk, horen wat funkmuziek is.

James Brown was in 1974 de muzikale evenknie van Muhammed Ali - die zijn tegenstander George Foreman overigens in de achtste ronde tegen de grond sloeg. (PETER VAN BRUMMELEN)

Website Soul power

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden