Plus

Soms leverde Jason kant-en-klare scènes aan, andere keren gaf hij kritiek

De jeugdliteratuur is nog hartstikke wit. Zonde, vindt Lydia Rood. Ze schreef met de 12-jarige Jason uit Zuidoost een boek: over pesten, vriendschap en lastige ouders.

Lydia Rood schreef een boek samen met Jason Umotoni (12)Beeld Mats van Soolingen

Jason is geen jongen zoals andere twaalfjarigen. Hij houdt van Griekse mythologie, schrijft graag verhalen en zijn psychologische analyses klinken als die van een volleerd schrijver.

Jason Umotoni zit in groep 8 van Basisschool de Knotwilg in Zuidoost. Hij is zoon van Rwandese vluchtelingen en schrijft al sinds hij in groep 5 zit. Twee jaar geleden kwam Lydia Rood (kinderboekenschrijver van onder meer Een mond vol dons en Marietje Appelgat en haar vieze vrienden) als Schoolschrijver bij hem in de klas.

Schoolschrijvers schrijven in het dagelijks leven kinderboeken en komen een half jaar op scholen om kinderen aan het lezen en schrijven te krijgen. Jason vond het prachtig, hij pakte meteen zijn pen en papier. En Lydia Rood herkende in hem een geestverwant.

Justins rivaal heet het boek dat ze samen schreven. Een echt boek, het is net uit. Jason leverde een paar scènes en het idee, Rood schreef het aan elkaar.

"Ik heb met Jason altijd meteen volwassen gesprekken gehad. Jason schept al van jongs af aan steden en hele werelden. Dat deed Tolkien met Lord of the Rings ook, het is een teken van echt schrijverschap." Jason glundert als Rood over hem praat.

Chirurg of psycholoog
Het verhaal gaat over een jongen die wordt gepest, maar erachter komt dat zijn pester thuis nog veel harder in elkaar wordt gemept dan hij op het schoolplein. Hij wil zijn rivaal helpen. Het is een beetje op Jasons ervaring gebaseerd, maar het meeste is verzonnen.

Rood vond het verhaal meteen goed, en wilde ermee aan de slag. "Jason is heel goed in de psychologie van personages. En hij doet wat schrijvers doen: echte gebeurtenissen vermengen met andere verhalen."

Hoe schrijf je een boek met een ander, hoe doe je dat met een twaalfjarige? "We hebben veel gemaild," zegt Jason. Soms leverde hij kant-en-klare scènes aan, andere keren gaf hij kritiek.

Hoewel het schrijven hem uitstekend bevalt, is het niet zijn droom om auteur te worden. Chirurg of psycholoog staan hoger op het lijstje. "Schrijven wordt dan een extra ding." De schrijver naast hem vindt dat een goed idee. "Zoveel verdien je daar niet mee." Na de zomer begint Jason aan het vwo op het St. Nicolaas Lyceum.

Erg wit
Over geld gesproken, krijgt Jason nog wat van de opbrengst? "Betalen kan ik hem niet," zegt Rood. "Dan is het kinderarbeid. Maar hij heeft een hoop boeken en een cadeau gekregen. En eerlijk gezegd verwacht ik niet dat ik er rijk van word."

Lydia Rood kwam op de school van Jason en herkende in hem direct een geestverwant

Rood heeft al twee eerdere boeken geschreven met hulp van een basisscholier. "De verhalen die je hoort als Schoolschrijver zijn te mooi om niet te gebruiken." Het helpt dat de kinderen die ze met Schoolschrijver tegenkomt uit alle hoeken van de samenleving komen, met meer dan honderd verschillende nationaliteiten.

"Kinderboekenschrijvers zijn nog erg wit, en hun hoofdpersonen ook. Daarom is het soms moeilijk voor kinderen van migranten om zich in te leven en lezen ze misschien minder."

Jason herkent dat niet echt (maar we hebben het hier over een jongen die ook houdt van Griekse mythologie), maar is wel blij dat dit boek anders is. "Ik hoop vooral dat kinderen die worden gepest, of het moeilijk hebben met hun ouders, er iets aan hebben."

Justins rivaal, uitgeverij Leopold, 128 pagina's, 14,99 euro

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden