Sommigen komen met een rollator

Dit weekeinde kleurt Amsterdam weer roze tijdens Gay Pride. Wat zijn het voor mannen en vrouwen die daaraan meedoen? En waar komen ze elkaar de rest van het jaar tegen? Vandaag: Grey Pink.Een gezelligheidsclub voor oudere gays en hun vrienden. Pas een jaar oud en nu al een begrip bij het wat oudere publiek: Grey Pink. Met als motto: Embrace your seniority.

Het begon allemaal een jaar geleden aan de bar van The Queenshead. Bob Semeijn (64), secretaris- penningmeester: ''Er was iemand die oude platen had en daar wel iets meer mee wilde doen. Ik zelf zou in homokroegen ook wel eens wat anders willen horen dan dat boemboemboem. Ik ben meer van de klassieke muziek.''

De koppen werden bij elkaar gestoken en het idee voor Grey Pink kreeg gestalte. De plek voor bijeenkomsten was snel gevonden: het nostalgische Paleis van de Weemoed aan de Oudezijds Voorburgwal. Maar hoe maak je je bestaan bekend in de nichtenscene, waar de gemiddelde leeftijd doorgaans een stuk lager ligt?

''We hebben geflyerd. En we hebben de buddies van de Schorerstichting aangeschreven. Zo bereikten we ook de mensen die niet meer meelopen in het circuit. Onze oudste is ver in de tachtig.''

Nu komen elke eerste woensdag van de maand tussen de dertig en de zestig liefhebbers naar de Grey Pinkavonden. Sommigen zelfs met rollator. Ze komen voor een drankje, een daghap en optredens van artiesten als Dolly Bellefleur, La Sirène, Frans Bloem en het duo Fifi l'Amour en Rodolfo Ravissant.

Eén van hen is Yvonne Nagelkerke (59). Ze ging niet vaak meer uit nadat alle vrouweneetclubjes uit de buurthuizen waren wegbezuinigd. ''Ik zit nog wel steeds bij de LOL-vrouwen. Lesbisch Op Leeftijd betekent dat. Vier keer per jaar doen we wat leuks.''

''Toen ik voor het eerst bij Grey Pink kwam, vond ik vooral de ontvangst heel fijn. Zoals ik bij iedereen geïntroduceerd werd! Ik was een keer vergeten geld mee te nemen. Toen heeft een vrouw die me niet kende, me wat geleend. 'Geef het me de volgende keer maar terug,' zei ze. Waar vind je dat nog?''

Wanneer aan het tafeltje tegenover haar een chique oude dame gaat zitten vraagt Nagelkerke nieuwsgierig: ''Bent u ook lesbisch?''

''Nee hoor, ik ben helemaal niet pink,'' zegt de 82-jarige Ans Drenth. Toch behoort ze tot de habituees van de soosavonden. Haar hele leven heeft ze zich omringd met homovrienden. ''Als ik naar ballet wil bel ik die, en als ik naar de opera ga vraag ik weer een ander mee. Voor elke gelegenheid heb ik mijn vriendjes. Heerlijk!''

Op de Grey Pinkavonden kennen ze haar als dansliefhebster bij uitstek. ''Als ik dans heb ik weer publiek. Het is allemaal ijdelheid.''

Drenth werd in 1953 als eerste niet-homo lid van het COC. Later was ze vijf jaar buddy bij de Schorerstichting. Daar hoorde ze voor het eerst van de Grey Pinkavonden. Wat ze zo leuk vindt, is dat er ook jongeren komen.

Penningmeester Semeijn: ''Veel oudere mannen nemen jongeren mee. Of dat nou vriendjes zijn of niet, doet niet ter zake. We doen niet aan leeftijddiscriminatie.''

Hij hoopt iedereen vandaag te zien op de Grey Pride voor het Paleis van de Weemoed, de seniorenopmaat voor het Prideweekeinde. Eregaste is de 76-jarige Canadese travestie-artiest Michelle le Barry. En natuurlijk treedt ze nog op: je bent tenslotte zo oud als je je voelt.

www.paleis-van-de-weemoed.nl



Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden