Plus Filmrecensie

Solo is de saaiste Star Wars-film uit de hele reeks

In Solo: A Star Wars Story schetst regisseur Ron Howard de vlegeljaren van vrijbuiter Han Solo. Intussen steelt smokkelaar Lando Calrissian de show.

Beeld Solo

In het eerste halfuur van de film die naar hem vernoemd is krijgen we te horen waarom Han Solo de achternaam Solo heeft.

De vrijbuiter uit de Star Wars-films heeft ook op jonge leeftijd de gewoonte zich overal in de nesten te werken, om zich daar vervolgens weer met bluf en bravoure uit te manoeuvreren.

Op de vlucht voor onderwereldfiguren belandt hij aan de rekruteringsbalie van het leger, waar hij zich tot piloot wil laten opleiden. Gevraagd naar zijn naam houdt hij het noodgedwongen bij Han, want een achternaam heeft hij niet: 'Ik heb geen familie, ik ben alleen.' De anonieme beambte denkt even na om er vervolgens Solo van te maken.

Een dikke veertig jaar lang heette Han Solo volkomen vanzelfsprekend Solo. Zijn naam stond ergens voor en ­behoefde geen toelichting: Solo was een ongebonden ­cynicus die altijd zijn eigen plan trok.

Maar dat was toen en dit is het nu: Solo dankt zijn naam aan een administratieve noodgreep van een naamloze figurant in een van de nieuwe Star Wars-afsplitsingen, die niet helemaal ­meetellen in de hoofdserie die drie trilogieën ­beslaat.

Er zijn meer redenen om Solo: A Star Wars Story tot een teleurstelling te bestempelen.

Harrison Ford is te oud om zijn personage op jonge leeftijd te kunnen belichamen en daarom zien we Alden Ehrenreich in de iconische rol. De jonge acteur uit Blue Jasmine en Hail, Caesar! doet het aardig, maar zijn Han Solo is meer beredeneerd en minder nonchalant in zijn dictie en lichaamstaal.

Het is een nabootsing van het echte werk. En Ford zat in betere Star Wars-films: hij stal de show in de beste delen van de serie.

Betrouwbare ambachtsman
Solo kent een roerige productiegeschiedenis. Het regisseursduo Phil Lord en Christopher Miller werd door Disneydochter Lucasfilm halverwege de ­opnamen ontslagen vanwege 'artistieke meningsverschillen'.

Wie de saaiste Star Wars-film uit de hele reeks naast de komedies van Lord en Miller legt kan een indruk krijgen van de aard van die meningsverschillen.

Cloudy With a Chance of Meatballs, The Lego Movie en 21 Jump Street zaten vol maffe vondsten en ontregelende grappen. Daar zien we weinig van terug in de Star Wars-film waarvoor Ron Howard nu de regiecredits krijgt.

Howard is een betrouwbare ambachtsman met een lange staat van dienst. Met een goed scenario maakt hij een degelijke film en soms een heel goede, zoals Apollo 13, Ransom of Frost/Nixon. Met een zwak scenario maakt hij Solo: A Star Wars Story.

In zijn bijdrage aan het Star Wars-universum kleurt Howard keurig binnen de lijntjes, al hanteert cameraman Bradford Young een opmerkelijk somber palet.

Solo: a Star Wars story

Regie Ron Howard
Met Alden Ehrenreich, Emilia Clarke, Woody Harrelson
Te zien in Arena, City, De Munt, Tuschinski

We krijgen te zien hoe Han Solo met zijn trouwe copiloot Chewbacca bevriend raakte en hoe hij zijn pistool en de Millennium Falcon verwierf.

Bij dat laatste stapt Donald Glover in de schoenen van Billy Dee Williams, die in de films uit de jaren tachtig de voormalige smokkelaar Lando Calrissian speelde en toen al memoreerde dat hij het ruimteschip bij een weddenschap aan Solo had verloren.

Verlangen naar Lando
In de nieuwe film worden dergelijke bijzinnen uit de eerste trilogie van George Lucas tot hele scènes en plotlijnen uitgesponnen.

Veel opzienbarends levert dat voor kenners niet op, maar het ontsluit terloops vergezichten op Star Wars-afsplitsingen die interessanter kunnen uitpakken.

Het is bizar: de film die helemaal om de populaire schelm Han Solo zou moeten draaien, doet vooral verlangen naar Lando: A Star Wars Story. Glover heeft charme in overvloed en steelt de show zoals Harrison Ford dat in de oude trilogie deed.

Met een eerder slechts vluchtig ­geschetst bijfiguur kunnen scenarioschrijvers zich ­bovendien meer artistieke vrijheden permitteren, al maakt het ontslag van Lord en Miller duidelijk dat Disney en Lucasfilm de teugels nog niet willen laten vieren.

Donald Glover Beeld anp

Vier miljard en altijd gedoe

In 2012 verkocht George Lucas, de geestelijk vader van Star Wars, zijn filmbedrijf Lucasfilm aan The Walt Disney Company, dat iets meer dan vier miljard dollar in de overname stak.

Momenteel ontwikkelt Lucasfilm een nieuwe live action Star Wars-serie, die door Iron Man-regisseur Jon Favreau wordt geschreven en eind volgend jaar een van de trekpleisters voor Disney's eigen streamingkanaal moet zijn.

Intussen werkt J.J. Abrams, de maker van The Force Awakens, aan het slotdeel van de huidige Star Wars-trilogie met Rey, Finn en Kylo Ren. Die film zou aanvankelijk door Jurassic World-regisseur Colin Trevorrow worden gemaakt , maar hij werd na 'creatieve meningsverschillen' over zijn scenario de laan uitgestuurd.

Vergelijkbare conflicten speelden ook op bij de afsplitsingen Rogue One: A Star Wars Story en Solo: A Star Wars Story. Bij Star Wars is er altijd gedoe.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.