Soedan gaat voor wat zelfreflectie in therapie bij Freud

Bij Freud kwam een land op therapie: Soedan.
'Gaat u maar op de bank liggen, Soedan. Waarmee kan ik u helpen?' Soedan zei: 'Er is een vrouw van 27. Die heb ik ter dood veroordeeld, omdat ze christen is en geen moslima meer wil zijn. En als we haar doodmaken, krijgt ze eerst honderd zweepslagen. Dat is toch niet normaal, mijnheer Freud?'

'Hoe zou u uw eigen toestand omschrijven?'
'Wat ik zei. Als niet normaal. Denkt u dat ik gestoord ben? Of achterlijk?'
'Laten we eens vrij associëren, Soedan. Associeert u eens over uw land. Gewoon het eerste noemen wat in u opkomt.'
'Soedan... oorlog... burgeroorlog... Darfoer... etnische zuiveringen... genocide... miljoenen vluchtelingen... meer dan een half miljoen doden... islam...'
Freud nam nog eens een trekje van zijn sigaar en zei: 'Stopt u maar. Het zijn allemaal beelden van agressie.'
'Ja, nu u het zegt.'
'Veel moord en doodslag ook.'
'Inderdaad.'

'Vertelt u eens, Soedan. Hoe was uw jeugd?'
Soedan kreeg een glimlach op zijn gezicht. 'Ach ja, de tijd van Lord Kitchener. Brits beheer. Toen was er ook wel strijd, maar veel minder dan nu. Minder doden ook. In 1952 kreeg Soedan een zekere mate van onafhankelijkheid.'
'En daarna is het fout gegaan?'
'Alleen maar fout, mijnheer Freud. Ik heb daar vaak met familieleden over gesproken. Het is goed dat de tijd van het kolonialisme voorbij is, maar toen stierven wel minder mensen en was er beter onderwijs. Meer vrijheid ook.'
'Waarom is het dan goed dat het kolonialisme voorbij is?'
'O... nou, we werden onderdrukt en de onderdrukkers waren vaak ongelovig hè. Christenen. Die Engelsen! Decadent. Daar kom je niet mee in het paradijs.'
'En nu wordt een christenvrouw ter dood gebracht. En ze krijgt, voordat ze ter dood wordt gebracht, honderd zweepslagen.'
'Ja. Vindt u dat ik opgesloten moet worden?'
'Ja. U bent inderdaad zwaar gestoord. Dat is wel duidelijk.'

'Maar als ík gestoord ben, zijn wel meer landen in mijn omgeving gestoord, mijnheer Freud.'
'Dat denk ik ook.'
'Zou dat vooral door ons geloof komen, dokter Freud?'
'Wat denkt u zelf?'
'Ik denk het wel, mijnheer Freud.'
'Kom. Ik breng u wel even naar het gesticht.'
'Vertelt u eens, Soedan. Hoe was uw jeugd?'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden