Plus

Smokings geven grip op de nieuwe wereld van Khaled uit Syrië

Khaled (59) was in Syrië vermaard om zijn smokings. Op de Wibautstraat kan hij zijn oude beroep weer uitoefenen. Knippend en stikkend komt het leven weer in de buurt van normaal.

Khaled heeft zijn vrouw en kinderen al vijf jaar niet meer gezien Beeld Ernst Coppejans

Stel dat bij het gesprek met Khaled geen vertaler aanwezig was geweest. Zou je dan weten wat er omgaat in de 59-jarige vluchteling? Zou je genoeg hebben aan zijn handen, aan zijn ogen? De manier waarop hij je aankijkt, zo vragend? Voor de goede orde: het gesprek met Khaled wérd vertaald, zo goed en zo kwaad als dat gaat.

Maar toch. Zet de woorden uit en het zou zomaar kunnen, kijkend naar deze kleermaker uit Damascus, dat je hem dan echt ziet. Kijk en je zíet de reis die hij maakte, in een gammel bootje over de Middellandse Zee. Je zíet hoe hij aan de dood ontsnapte toen hij de grens passeerde tussen Syrië en Turkije. Je zíet hoe hij, God weet hoe, uiteindelijk terecht kwam in Nederland. Je hoort de woorden, indirect, maar je ziet wat hij bedoelt. Zijn ogen zijn voor zijn gezin, zijn handen voor zijn werk. Het is het een of het ander.

Vermaard
In eerste instantie lijkt Khaled, die liever niet met zijn achternaam in de krant wil, een wat onbewogen man. Hartelijk, maar best een beetje gereserveerd ook. Vraag hem of het eigenlijk moeilijk is, een smoking maken, en de handen beginnen te dansen. Het jasje voor hem op tafel wordt erbij gepakt. Bevoeld. De handen spreken, trekken eens wat aan de kraag, om die woorden kracht bij te zetten.

Nee dus, het is zo ingewikkeld niet, zo'n ­smoking. Als je weet wat je doet. Als je thuis in Damascus ontelbaar veel smokings hebt getekend, geknipt en in elkaar hebt gezet. Als je het kan, is het makkelijk. Want van jongs af ontwerpt en maakt Khaled kleding, in Syrië was hij vermaard om zijn smokings.

Maar vraag Khaled naar zijn verhaal voordat hij terecht kwam in Amsterdam. Voordat hij ­vervolgens werd verhuisd naar Emmen, of all places. Voordat hij in contact kwam met de mensen van Refugee Company, de organisatie die - van brandstof voorzien door vrijwilligers - vluchtelingen ondersteunt om hun leven weer een soort van vorm te geven.

Als je Khaled vraagt naar zijn leven vóór dit alles, dan zijn het vooral zijn ogen die het antwoord geven. De ogen beginnen te fonkelen als hij vertelt over hoe hij als kereltje in de leer ging bij een van de betere kleermakers van Damascus, komen tot leven als hij praat over zijn vader, die hem de ruimte gaf om zich te verdiepen in kleding, in mode.

En als het gaat over zijn familie. Over zijn vrouw en zijn kinderen die hij nu al vijf jaar moet missen, laten de ogen niets aan onduidelijkheid te wensen over. Er loopt een aanvraag voor gezinshereniging, maar het kan zomaar vijf maanden duren voordat een besluit genomen wordt.

Het is om dit verdriet dat hij dankbaar is voor de mogelijkheden die hij krijgt, als kleermaker op de vlucht. Hier kan hij zijn malende gedachten verzetten, voor even het gevoel hebben alsof er eigenlijk niets aan de hand is. En: hier kan hij een bijdrage leveren. Doen waar hij goed in is.

Controle
Pendelen tussen Emmen en de Wibautstraat. Van niets naar nergens, kan je flauw zeggen. Maar voor Khaled is dit de plek waar hij zich herpakt. Hier in 'zijn' atelier aan de Wibaut­straat is hij op zijn gemak. Tussen de naaimachines en de kniptafels, pal naast de persmachine, lijkt hij het gevoel te hebben dat hij weer grip krijgt op de wereld om hem heen. Hier is geen angst, geen gevoel van opgejaagd zijn. Hier weet Khaled hoe het werkt. Hier heeft hij, en dat is bijzonder, tot op zekere hoogte controle over zijn eigen leven.

Eén smoking maakte Khaled inmiddels, aan de tweede wordt gewerkt. Een eigen bedrijf, dat is de bedoeling. Net als in Syrië. Je hoeft hem niet uit te leggen hoe je een smoking maakt, hoe je een team van kleermakers aanstuurt. Maar een netwerk opbouwen, dat is lastiger.

Laat mensen doen waar ze goed in zijn. Platgetreden woorden, een groter managementcliché is er niet. Maar kijk naar Khaled en je begrijpt dat clichés alleen maar clichés worden als ze in de kern waar zijn.

Van jongs af ontwerpt en maakt Khaled kleding, in Syrië was hij vermaard om zijn smokings Beeld Ernst Coppejans
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden