Proefwerk

Smaaqt (7-)

Smaaqt in de Van der Pekbuurt ziet er uit als het cliché van een hipstertent, maar is gelukkig gewoon een knus, Amsterdams eetcafé.

Beeld Rink Hof

Elke keer dat ik in de Van der Pekstraat kom, is het er weer een beetje mooier geworden. In het midden van de brede laan, met die leuke mollige Van der Pekhuisjes aan beide zijden, wordt driemaal per week de markt gehouden en er zijn bomen en bankjes geplant. In dit deel van Noord strijken, net als in veel andere buurten, dagelijks nieuwe hippige winkeltjes en horecagelegenheden neer, en de nieuwe bewoners met hun bakfietsen en speltbrood.

Door critici wordt bij dit soort snelle gentrificatie - een diplomatiek woord voor verhipping en veryupping - vaak de vraag gesteld voor wie de komst van al die dure koffie en hangplanten nou eigenlijk goed is: hebben de oorspronkelijke bewoners er ook iets aan, of worden ze uiteindelijk verdreven door de veelal kapitaalkrachtigere, jongere, meer hoogopgeleide import?

Ouderwetse gloeipeertjes
Smaaqt, de nieuwe brasserie op de Van der Pek, oogt in eerste instantie als zo'n typisch nieuw-Noordse plek. De inrichting is een beetje alsof iemand 'hippe horeca' heeft gegoogeld en de hele checklist heeft afgewerkt. Grote bouwlampen? Check. Ouderwetse gloeipeertjes? Check! Ongelakt hout? Bruinlederen banken? Schoolstoeltjes? Kale bakstenen muur? Check-check-check.

Maar de zaak is opgericht door een jonge telg van de belangrijkste horecafamilie van Noord, die al meer dan veertig jaar café De Bult uitbaat. Het grand café aan het Mosplein was de vaste stek van marktkooplui en buurtbewoners, met een groot terras en beroemde Amsterdamse avonden.

Smaaqt, waar de verplaatste marktlui nu hun koffie drinken (de zaak is op marktdagen al om zeven uur open) is ook in de avond een groot succes: het is dinsdag, en het zit ramvol uitgelaten vriendengroepen en oudere echtparen, een groep vrouwen met glanzende nagels en truien waar een glitter doorheen is gebreid.

De bediening is uitstekend, vriendelijk en attent. Ik weet niet of er ooit onderzoek is gedaan of opgroeien aan de zonzijde bevorderlijk is voor de opwaartse celdeling en emotionele basishouding, maar bij Smaaqt werken zowel in de bediening als in de keuken alleen maar boomlange jongemannen met een uitstekend humeur. Ze hebben trouwens ook allemaal gel in hun haar, maar dat lijkt me niet aangeboren, en ze dragen expres oud-ogende T-shirts waarop iets staat als 'Raw Smaaqt Team Northside est. 2015.'

Het menu is typisch eetcafé - een beetje jaren negentig knus en kneuterig met een salade carpaccio, een soep van de dag en kip met tagliatelle in truffelroomsaus. Bij de hamburger (op een plank) worden de frieten en salade geserveerd in twee emmertjes die aan een soort juk hangen, dat weer aan een standaard hangt, die op tafel wordt gezet - dat is dus het type hysterische opmaakkitsch waarvoor ik met liefde de pont pak.

Knapperig en heet brood
Het bestelde brood (€4,50) komt lekker knapperig en heet uit de oven en de bijgeleverde rode pesto is oké, maar de aioli komt duidelijk uit een emmer en dat vind ik altijd een beetje smaken zoals een nieuwe plastic zak ruikt. Zelf maken is zo veel lekkerder!

De carpacciosalade met dungesneden rundermuis en oude kaas (€9,00) is een zéér royale portie prima vlees met een voorbeeldig aangemaakte salade, pijnboompitten. Keurig. De soep van de dag (€6,50) is een al even enorm bord legergroene spinaziesoep met daarin brokjes Cabrales (Spaanse blauwaderkaas), maar die is nogal waterig.

Van de lamsschenkel (€20,50) zou je bijna met z'n vieren kunnen eten. De schenkel is heel behoorlijk gekruid en lekker zacht, maar de couscous, aangemaakt met rozijntjes en pijnboompitten, is nattig (geweekt in plaats van gestoomd). Wel zit er lekkere spinazie bij en prima knoflookjus. Ook de zalm (€19,50) is prima gebakken en wordt geserveerd met aardappelpuree, gekonfijte tomaatjes en venkel en courgette uit de oven. Alleen de hollandaise is erg raar en smaakt alsof er bloem in zit (hollandaise bind je met eigeel, zoals een mayonaise). Het lijkt eigenlijk meer op een soort vettige bechamelsaus.

Desserts op leisteentjes
De desserts worden geserveerd op leisteentjes met kunstige poedersuikervormpjes, munt en aalbessen. De tiramisu (€6,50) is erg goed, romig en rijk, al had het (lekkere) kaneelijs erbij mogen worden weggelaten. De parfait van noten met gesmolten chocolade (€6,50) is prima.

Er moet nog wel een en ander worden strakgetrokken in de keuken, maar we zijn vergevingsgezind door de sympathieke bediening en de goede sfeer. Ondanks de kale peertjes en bakstenen muren is Smaaqt gelukkig vooral een heel gezellig, oer-Amsterdams eetcafé.

Hiske VersprilleBeeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden