Update

Slachtoffers van een verslaving

Over de hele wereld werden dinsdag mensen herdacht die zijn gestorven door alcohol en/of drugs. Foto ANP Beeld
Over de hele wereld werden dinsdag mensen herdacht die zijn gestorven door alcohol en/of drugs. Foto ANP

AMSTERDAM - Zwarte Peter, Haagse Jan, Henk Bierfles, maar ook 'gewoon' Raymond, Pieter, Ines en Hans. In De Crypte aan de Oudezijds Achterburgwal werden ze gisteren herdacht: de slachtoffers van alcohol en drugs.

Een bloemetje, een kaarsje, een gedicht. En tranen. ''Ik heb er heel veel zien gaan,'' zegt Roos, een oudere dame. Ze steekt een kaarsje op voor Rooie Danny. - ''Die zat altijd voor de Albert Heijn'' - en al die anderen. ''Lieve jongens? Dat zou ik niet kunnen zeggen. Ik heb ze nooit naar hun verhaal gevraagd. Maar er zijn zoveel dingen die je niet weet.'' Voor Danny had ze een zwak. ''Hij beschouwde me zo'n beetje als zijn moeder.''

Zo had iedereen een verhaal op de eerste Amsterdamse Remembrance Day voor alcohol- en drugsslachtoffers. Wereldwijd vindt de plechtigheid al langer plaats. ''Maar in Amsterdam,'' sprak drugspastor Nelly Versteeg, ''had niemand daar nog bij stil gestaan.''

Dus sloegen de Belangenvereniging Drugsgebruikers MDHG en het Drugspastoraat de handen ineen. Tot uit Hoofddorp en Den Haag was men gekomen om te herdenken, de namen van overledenen nog eens te noemen en verhalen te vertellen.

Voor oud-commando Joost, een stoere kerel in Hells Angelsoutfit, was het een emotioneel moment. Veel maten uit de tijd dat hij in Libanon diende zijn, zegt hij, na terugkeer aan drank en drugs ten onder gegaan. ''In mijn geval is het de alcohol. Niet omdat je het fijn vindt om te drinken. Het is als een narcose, als het blokken van je gevoel. Je hebt het idee in de steek gelaten te zijn. Waarom kunnen mensen niet even een arm om je heen slaan, tegen je zeggen: 'Ik weet dat je er bent?''
De drugspastor voegt de daad bij het woord. ''Laat me je omhelzen.''

Ria uit Hoofddorp springt op en vertelt in tranen het verhaal hoe haar echtgenoot haar voor de definitieve alcoholische ondergang heeft behoed. ''Ik ben blij dat ik hier nog mag staan. Supermooi!''

Dan is het tijd voor de kaarsjes. 'Who wants to live forever,' klinkt uit de bescheiden geluidsinstallatie. Een haag fotografen heeft zich voor de herdenkenden geposteerd. Niet iedereen is daar blij mee. ''Het stoort me. Voor mij is dit een moment van intimiteit,'' zegt een meisje, dat is gekomen om haar aan drugs overleden zusje te gedenken. Ook Joost ontsteekt een kaars. Met de ogen rood van de ingehouden tranen luistert hij naar een gedicht van Bertolt Brecht, voorgelezen door bezoekster Saskia. ''Opgedragen aan Günther, van het bankje bij het Hortusplantsoen,'' zegt ze.

Na een uurtje zijn er broodjes en fris. Joost praat nog wat na. ''Er bestaan geen slechte mensen,'' zegt hij. ''Alleen mensen die soms domme dingen doen.''

Roos luistert: ''Er is zo weinig begrip. De mensen zijn zo kil.''

Buiten houdt een bezoeker het glaasje fris voor gezien. ''Heb jij misschien een paar muntjes? Voor een flesje wijn, in het Vondelpark?'' (CORRIE VERKERK)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden