Plus

Sjoemelen tijdens de marathon? 'Ik zou niet trots zijn'

Niet voor iedereen is de marathon van Amsterdam 42 kilometer lang. Sjoemelen is makkelijk. 'Ze houden vooral zichzelf voor de gek.'

Deelnemers rennen onder de Utrechtse Brug door. Hier kun je de Amstel afsnijden Beeld Dingena Mol

Verlangend kijkt de hardloper, 'Jos' staat er onder het startnummer op zijn buik, naar de overkant van de Amstel. Zo dichtbij, maar voor hem nog elf kilometer weg.

Net langs Zorgvlied is hij en voordat hij dáár zal lopen, aan de andere kant van het water, moet hij eerst nog kilometerslang de rivier langs, keren bij Ouderkerk aan de Amstel en vervolgens nog het hele pokkeneind terug.

Terwijl het zoveel makkelijker zou kunnen zijn. Even van de Amsteldijk rechts het talud op, oversteken via het fietspad langs de Ringweg en voor je het weet sta je op de Ouderkerkerdijk. Dan sta je na 12 kilometer rennen ineens op kilometer 23. En niemand die het doorheeft, toch?

Het is hier, bij de onbekende ingang van het Amstelpark, dat ze vaak worden gezien: de valsspelers. Lopers die, waarschijnlijk omdat ze aanvoelen dat ze net hun dag niet hebben, de verleiding niet kunnen weerstaan en afsnijden.

Niet onschuldig een stoepje meepakken, maar de 42 kilometer fors inkorten. Iets terug, daar waar de lopers vanuit de Rijnstraat rechtsaf de President Kennedylaan opdraaien, is zo'n ander punt. Tweehonderd meter rechtdoor en je bent ineens op de terugweg in plaats van net op pad.

Mooie sier maken
Om hoeveel afsnijders het gaat, is niet duidelijk. Enige tientallen zijn het er wel, is de inschatting. Twee jaar geleden liet de organisatie een uitgebreide analyse los op alle tussentijden, waarna bleek dat 21 deelnemers die vertrokken en finishten in het Olympisch Stadion op allerlei plaatsen helemaal niet bleken te zijn gepasseerd.

Deze 21 sjoemelaars skipten gezamenlijk ongeveer 570 kilometer, gemiddeld zetten de fraudeurs niet eens een halve marathon op hun naam.

Marathondirecteur Cees Pronk maakt het liefst niet al te veel woorden vuil aan deze groep sporters. "Wie nemen ze in de maling?" reageert hij.

De organisatoren? "Ja, dat ook. Maar ik denk vooral dat ze zichzelf voor de gek houden. En hun omgeving. Mooie sier maken met een marathon die je niet hebt gelopen, ik zou er niet trots op zijn."

Wie zondag langs het parcours liep en op zoek was naar mogelijkheden om de boel te flessen, zag die overal. Rare slingers, bijvoorbeeld in de Beethovenstraat, lijken te zijn neergelegd om aan de benodigde 42 kilometers te komen. Even afsnijden levert hier zomaar twee kilometer winst op. En wat te denken van al die tramhaltes en metrostations die je passeert?

Met het tempo van tram 24
Een klein aantal kan de verleiding dus niet weerstaan. Twee jaar geleden vielen de tijden op van een duo dat samen uitstapte ergens voorbij het tienkilometerpunt en vervolgens weer op het parcours opdook bij de meting op 35 kilometer.

Iets langer geleden constateerde een verslaggever van Het Parool dat een bepaalde deelnemer over het laatste stuk precies zo lang had gedaan als tram 24. En tijdens de meest recente Dam tot Damloop bleek een aantal 'geblesseerden' in een busje van het Rode Kruis bij het naderen van de finish ineens zozeer hersteld dat ze besloten het laatste stuk toch maar rennend af te leggen.

Pronk neemt zeker niet al te veel maatregelen. Wie de boel wil belazeren, die gaat zijn goddelijke gang maar. "We plaatsen bewust geen stewards die hierop controleren, dat is me het allemaal niet waard." Fraudeurs lopen vanzelf tegen de lamp, zegt Pronk. "Eén meetpunt kan je missen, maar als iemand er meer mist en de tijden kloppen niet, dan schrappen we die uit de uitslag."

Of al deze gedachten bij hardloper Jos worden afgewogen, is niet duidelijk. Hij kiest toch maar voor de moeilijke weg en ren-wandelt rechtdoor, die hele godvergeten Amstel langs.

Toptijden ondanks warmte

Niet alleen dankzij het uitzonderlijk warme weer was deze editie van de Amsterdam Marathon een bijzondere. Liefst vijf lopers liepen sneller dan 2 uur en 6 minuten, met de Keniaan Lawrence Cherono in 2.05.09 als grote winnaar bij de mannen. Hij was twaalf seconden sneller dan het parkoersrecord, vorig jaar gelopen door zijn landgenoot Daniel Wanjiru.

Cherono en zijn landgenoot Norbert Kigen kwamen zij aan zij het Olympisch Stadion binnenlopen. Het liep uit op een eindsprint, waarin Cherono de sterkste bleek. De vooraf gevreesde warmte bleek evenmin een spelbreker. Abdi Nageeye, die drie minuten na de winnaars finishte, liep een nieuw Nederlands record: 2.08.16. Bij de vrouwen was de Ethiopische Tadelech Bekele de sterkste in 2.21.54, de snelste Nederlandse was Mireille Baart in 2.44.21.

Niet iedereen bleek zo goed bestand tegen de warmte. Meer lopers dan gemiddeld werden onwel, ruim vijftig keer moest de ambulance uitrijden voor hardlopers die oververhit waren geraakt. Een deel van hen moest naar het ziekenhuis worden gebracht. Twee keer moest een loper worden gereanimeerd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden