James WorthyBeeld Agata Nowicka

Sinds die krankzinnige avond is er iets veranderd

PlusJames Worthy

Iets meer dan een half jaar geleden won Liverpool met 4-0 van Barcelona en sinds die krankzinnige avond is er iets veranderd. Het is net of de ziel van Barcelona in de spelers van Liverpool is gekropen.

Het doet me denken aan de film Big uit 1988. Een ­tiener gaat naar de kermis en loopt langs een wens­machine. Hij is niet blij met zijn leven. Dus gooit hij een muntje in de machine en doet een wens. De jongen wil volwassen zijn. Zijn wens komt uit. De volgende morgen is hij een man van dertig. Eindelijk is hij groot.

Liverpool was die tiener. Onzeker en onstabiel. Met zijn eerste salaris kocht het Andy Carroll voor 40 miljoen euro van Newcastle United. Het deed maar wat. Onberekenbaar en impulsief.

De 4-0 tegen Barcelona was de kermis. De fans deden een wens. En sindsdien is Liverpool groot. Echt groot. Een club als een bonenstaak.

Woensdagavond scoorde Liverpool vijf mooie doelpunten in één wedstrijd. Het was ongetwijfeld een record. Als een schoonspringster dook de bal over de doellijn. Vijf keer. De ziel van Barcelona keek toe en was de Ramblas voor even vergeten. Het had geen trek meer in albóndigas en boquerones, maar in slappe azijnfrieten met gefrituurde schelvis.

De 1-0. Sadio Mané krijgt de bal. Mijn hart staat al op. Het is klaar om te dansen. Wat Sadio dan doet is bijna niet in woorden uit te leggen. Hij steekt de bal, maar hij krult hem ook. Het is een soort krulsteek. En de bal glijdt. Als een mollige man in een waterglijbaan glijdt de bal over het gras. Origi tikt de bal met rechts langs de keeper van Everton en tikt hem met links in het open doel.

De 2-0. Alexander-Arnold maakt een sluipschuttersgeweer van zijn rechtervoet en stuurt een kogel van leer naar de andere kant van het veld. Mané controleert de bal zachtjes. Teder. Bijna romig. Het is alsof er een ­klodder boter op een kussensloop valt. Sadio dribbelt naar binnen en geeft dan de smerigste Dick Jaspers-trekstoot in de loop van Shaqiri. De Zwitser, de Machtige Kuifarend van Gjilan, prikt de bal langs de kortarmige keeper.

De 3-1. Dejan Lovren maakt een katapult van zijn rechterbeen en neemt de blauwe helft van de stad onder vuur. Divock Origi, de Parel van Oostende, plukt de bal uit de lucht en lobt de bal meedogenloos over de doelman heen.

De 4-1. Mané geeft de bal aan Alexander-Arnold en die rent. Trent rent. En hij blijft rennen. Over de middenlijn. Naar het einde van de wereld. En het mooie is dat Sadio met hem meerent. Zoals ik achter mijn zoon aanrende toen ik hem leerde fietsen, zo rent Sadio mee. Trent tikt de bal met de buitenkant van zijn rechtervoet naar Mané en die krulplaatst de bal in de linkerhoek.

De 5-2. Firmino, de Braziliaanse Penney de Jager, danst de enkels van zijn tegenstander in duigen en tikt de bal naar Georginio Wijnaldum. De nieuwe minister-president van Nederland neemt de bal aan en rost de bal in de verre hoek.

Mijn hart en mijn hersenen komen elkaar tegen in mijn nek en komen tegelijkertijd klaar.

Ik heb geen wens meer over.

De in Amsterdam geboren en getogen schrijver James Worthy (1980) probeert in zijn columns iets van het leven te begrijpen. Lees al zijn columns hier terug.

Reageren? james@parool.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden