PlusFilmrecensie

Sicario: Day of the Soldado: laat ze elkáár maar uitmoorden

In Sicario: Day of the Soldado smokkelen Mexicaanse kartels geen drugs maar mensen naar de VS. Leuk klusje voor agent Graver.

Josh Brolin (rechts) als agent Matt Graver en Benicio del Toro als huurmoor­denaar Alejandro Gillick.Beeld Sicario

De vurige dynamiek die Sicario zo memorabel maakte, is een op een gekopieerd naar de openingsfase van dit vervolg, waarin zelfmoordterroristen zich collectief opblazen in een supermarkt.

Mensen lopen brandend door de gangpaden, een moeder met kind probeert een nerveuze man tot bedaren te brengen terwijl ze langzaam naar de uitgang schuifelt.

Het mag niet baten. Ook hij laat zijn bom ontploffen. Nog meer bloed. Nog meer dood.

Er zijn wel meer Hollywoodfilms die beginnen met een knal, maar hij is zelden zo voelbaar als deze. We zien geen fotogenieke filmexplosies, maar échte vlammen, die ­levens verzwelgen en de Amerikaanse autoriteiten opzadelen met een enorm probleem.

In het eerste deel smokkelden Mexicaanse kartels alleen drugs over de Amerikaanse grens. Maar die tijd, zo legt agent Matt Graver (Josh Brolin) uit aan zijn superieuren, is echt voorbij.

Tegenwoordig zijn mensen hun belangrijkste product. En onder de vluchtelingen die een nieuw leven willen opbouwen in de Verenigde Staten zitten ook lieden met minder nobele plannen.

Graver krijgt carte blanche om deze kwestie op te lossen en roept de hulp in van een oude vriend, de spijkerharde huurmoordenaar Alejandro Gillick (Benicio del Toro). ­Zoals we in de originele film zagen heeft een van de Mexicaanse kartels zijn vrouw en dochtertje gedood.

Hoewel hij al wraak nam op de moordenaar pakt Gillick de kans om het hele kartel te raken met beide handen aan. Ze ontvoeren de tienerdochter van de baas, Isabela (Isabela Moner), en proberen een rivaliserend kartel de schuld in de schoenen te schuiven.

Dan moorden ze elkaar wel uit en stopt de stroom van terroristen naar de Verenigde Staten, zo is de gedachte. Win-win.

Tijdperk Trump
Stefano Sollima nam het regiestokje over van Denis Villeneuve, maar Day of the Soldado heeft dezelfde schrijver als het eerste deel: Taylor Sheridan, die in de tussentijd ook de scenario's leverde voor Hell or High Water en zijn regiedebuut Wind River.

Films die zich aan de rand van de samenleving afspelen, waar wetten er niet toe doen en mensenlevens nauwelijks waarde hebben. In de kern zijn het allemaal vrij simpele westerns, maar dan wel westerns die het moderne Amerika proberen te vangen.

Dat geldt ook voor Day of the Soldado, dat zich duidelijk afspeelt in het tijdperk Trump. Die muur laat op zich wachten en zal er vermoedelijk nooit komen. Daarmee is echter niet gezegd dat het nu eenvoudig is om de Verenigde Staten te bereiken.

We zien hoe vluchtelingen 's nachts een snelstromende rivier moeten oversteken. Een van de vrouwen verliest haar evenwicht en wordt meegesleurd door het water.

Dat is eerder een nuchtere observatie dan een politiek statement, net als het verwoestende terrorisme aan het begin van de film. Sheridan toont ons zijn werkelijkheid en laat het emotionele oordeel aan de kijker.

Sicario: Day of the Soldado

Regie Stefano Sollima
Met Josh Brolin, Benicio Del Toro, Isabela Moner
Te zien in Arena, City, FC Hyena, Filmhallen, Kriterion, De Munt

Deze film moet het stellen zonder Emily Blunt, die in het eerste deel symbool stond voor onschuld. Door haar naïeve ogen werden we meegenomen in een draaikolk van cynisme en geweld. De jonge Isabele vervult hier een soortgelijke rol.

Als de missie mislukt, zit Alejandro ­samen met haar in niemandsland. Graver draagt hem op het meisje te lozen, maar dat kan Alejandro niet. Al is ze de dochter van zijn grootste vijand, ze doet hem ook denken aan zijn eigen dochter.

Opgeklopte dialogen
Daarmee lijkt Sheridan zijn moordmachine te willen vermenselijken. Ze komen terecht op het landgoed van een dove boer, die het duo verbergt voor de woedende kartels.

Nu hij niet gedreven wordt door wraak en woede, toont Alejandro zich hoffelijk.
Nederig zelfs.

Dat is samen met de opening de beste scène in een verder vrij typisch vervolg. Day of the Soldado is een solide en opnieuw schitterend geschoten thriller, maar hij is minder uniek dan het intense, nachtmerrie-achtige origineel.

Sheridan gaat zich hier voor het eerst te buiten aan opgeklopte, stoere dialogen die de film bij vlagen aan een Die Hard-spektakel doen denken. Zeker omdat Alejandro zich in de derde akte alsnog ontpopt tot een onverwoestbare robot.

Je zou zelfs kunnen zeggen dat Sheridan hem à la John McCain fetisjeert. Was hij voorheen een twijfelachtig en frustrerend figuur die de arme Emily Blunt (én de kijker) volledig verlamde, nu is Alejandro best een coole gast. Daarmee heeft Sheridan de angel uit zijn eigen, nog prille franchise getrokken.

Keiharde confrontaties

Regisseur Stefano Sollima (52) lijkt op een personage uit een van zijn misdaadseries: doorleefde karakterkop en een blik die kan doden. Vooral Gomorra, waarvan de eerste twee seizoenen op Netflix staan, is razend populair. ­Suburra, zijn speelfilmdebuut, was twee jaar geleden ook in de Nederlandse bioscopen te zien.

Sollima heeft een voorkeur voor keiharde confrontaties tussen gangs onderling of tussen boven- en onderwereld. Hij is niet vies van een beetje onheilstijding, die zich doorgaans manifesteert middels dreigende muziek en contrastrijke, melodramatische beelden.

Sicario: Day of the ­Soldado is zijn eerste Amerikaanse productie, waarin veel van Sollima's handelskenmerken ­terugkomen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden