Plus

Shona Shukrula wil als eerste vrouw de eredivisie fluiten

Shona Shukrula (24) is een van de grootste vrouwelijke talenten die op dit moment op de Nederlandse voetbalvelden rondloopt. Als scheidsrechter, welteverstaan.

Shona Shukrula in actie in de zaterdag tweede klasse A Beeld Marcel Israel
Shona Shukrula in actie in de zaterdag tweede klasse ABeeld Marcel Israel

Shona Shukrula heeft nog geen stap in de kantine van haar jeugdclub AFC'34 gezet of een man begroet haar vrolijk. "Moet je niet fluiten vandaag?" Ze schudt haar hoofd. Ze komt alleen kijken bij haar vriend Bas, die in het eerste zondagelftal speelt. De man knikt en loopt verder.

In Alkmaar en omstreken is Shukrula een bekende verschijning, maar bij andere clubs zorgt haar aanwezigheid nog regelmatig voor gefronste wenkbrauwen. "De spelers zijn vaak overdonderd, ze verwachten niet dat een vrouw komt fluiten. En dan ben ik nog klein ook."

Voordeel
Dat ze een vrouw is, werkt alleen maar in haar voordeel, zegt ze. "De spelers houden zich meestal in. In het algemeen heerst nog steeds de opvatting dat je niet hoort te schreeuwen tegen een vrouw, dus dat gebeurt ook weinig. Maar uiteindelijk gaat het erom of een beslissing goed of fout is en dan gebeurt het soms dat ik na afloop geen hand krijg van een speler. Dat vond ik in het begin weleens lastig. Nu weet ik dat het meer te maken heeft met de teleurstelling dat ze verloren hebben, dan met mij."

Ze werpt een korte blik op het scherm achter in de kantine waarop AZ te zien is, om haar nek hangt een gouden kettinkje met een voetbal eraan. Shukrula heeft een Surinaamse vader en een Nederlandse moeder, één oudere broer en twee jongere broertjes. Ze is altijd een voetbaldier geweest. Met haar vader bezoekt ze elke thuiswedstrijd van AZ en naast het fluiten traint ze het team van haar jongste broertje. Lachend: "Ik zei laatst nog tegen mijn broer: hoe kan het zo zijn geëscaleerd?"

Dat ze ooit scheidsrechter zou worden had Shukrula nooit gedacht toen ze als veertienjarig meisje op voetbal ging. Maar toen ze zes jaar geleden een wedstrijd van de F'jes begeleidde, viel alles op zijn plek; haar passie voor de sport en haar natuurlijke manier van leiding geven. Toen ze haar diploma in ontvangst nam, werd ze benaderd door twee mensen van de KNVB of ze voor de bond wilde fluiten. Ze stroomde een jaar later in in het talententraject voor mannen en sinds dit seizoen zit ze in het talententraject voor vrouwen.

Zenuwachtig
Met twee andere scheidsrechters, onder wie Vivian Peeters, de enige vrouw die fluit op topklasseniveau, en vier assistenten komt ze één keer in de maand samen om te trainen. Ze houdt haar conditie op peil met hardlopen. In drie jaar tijd promoveerde ze van de vierde klasse senioren naar de zaterdag tweede en eerste klasse en ze fluit in de eredivisie voor vrouwen. Ze droomt ervan de eerste vrouwelijke scheidsrechter in de eredivisie voor mannen te worden. "Dat zou natuurlijk ontzettend leuk zijn. Ik ben ervan overtuigd dat dit niet mijn top is."

Maar de volgende stap is de hoofdklasse en een doorbraak buiten de grenzen. Om door de KNVB aangedragen te worden bij de Fifa moet ze 25 zijn. "24 mei. Eindelijk." Het EK voor vrouwen, volgende zomer in Nederland, komt nog te vroeg. In Europa zal Shukrula weer helemaal onderaan moeten beginnen.

Eerst zal ze zichzelf tot het einde van dit seizoen moeten bewijzen. "Ik ben altijd ontzettend zenuwachtig voor een wedstrijd. Gewoon, omdat ik altijd een goede prestatie wil neerzetten." En dat begint volgens haar bij een goede voorbereiding. Al op vrijdagavond pakt ze haar sporttas in. Fluitje, horloge, gele en rode kaarten en tenues in drie kleuren (rood, blauw en geel). De zaterdagochtend gebruikt ze om zich in te lezen. Waar staan de teams op de ranglijst? Wat staat er op het spel? Hebben de clubs een geschiedenis? Ze heeft maar één angst voor een wedstrijd: "Je kunt als scheidsrechter een wedstrijd kwijtraken. Dat je één foute beslissing maakt en daarna niks meer goed kunt doen. Dat lijkt me verschrikkelijk."

Excessen
Shukrula heeft rechten gestudeerd en werkt fulltime bij de KNVB op de afdeling tuchtzaken en excessen. "Sommige zaken zijn heftig om te lezen, maar ik probeer mijn werk en het fluiten te scheiden. Ik denk dat de kans kleiner is dat er bij mij iets gebeurt doordat ik een vrouw ben. Ik ben nog nooit aangeraakt of bespuugd. Veel mensen beseffen niet hoe moeilijk het is om de juiste beslissing te nemen."

Shukrula is één van de 69 vrouwelijke KNVB-scheidsrechters. Een getal dat niet in verhouding staat met de groei van het vrouwenvoetbal. Jammer, vindt ze. "Ik heb een aantal promotiepraatjes gegeven om meiden enthousiast te maken, maar de meeste vinden het eng."

Ze snapt het ook wel. "Je moet er lef voor hebben, maar het kan ook enorm goed zijn voor je zelfvertrouwen. Laatst kwam de trainer van Breukelen na afloop naar me toe. Hij zei dat hij vooraf best sceptisch was geweest, maar dat ik het goed had gedaan. Daar doe je het voor."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden